Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 stycznia 2019 r., III SA/Wa 2501/18

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 stycznia 2019 r., III SA/Wa 2501/18

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Anna Zaorska, , po rozpoznaniu w dniu 18 stycznia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. N. na postanowienie Szefa Krajowej Administracji Skarbowej z dnia [...] sierpnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie uznania ponaglenia za nieuzasadnione postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić Skarżącej uiszczony wpis sądowy w wysokości 100 zł (słownie: sto złotych).

Uzasadnienie

2 Jak wynika z akt sprawy w dniu 19 lipca 2018 r. Skarżąca – P. N.wniosła ponaglenie na nierozpoznania w terminie przez Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w L. odwołania od decyzji organu pierwszej instancji. Ponaglenie to Skarżąca wniosła do Szefa KAS powołując się na art. 141 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2018 r., poz. 800 ze zm., dalej: "Ordynacja podatkowa").

3 Szef KAS powołanym w sentencji postanowieniem uznał ponaglenie za nieuzasadnione. Wskazał jednocześnie, że na niniejsze postanowienie nie przysługuje zażalenie.

4 Skarżąca wniosła skargę na postanowienie Szefa KAS i wniosła o jego uchylenie.

5 Szef KAS wniósł o odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej.

6 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

7 Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1369 ze zm., dalej: "P.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje obok orzekania w sprawach skarg na decyzje m.in. kontrolę postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty.

8 Ponaglenie na niezałatwienie sprawy w terminie jest natomiast specyficznym środkiem ochrony prawnej w postępowaniu podatkowym. Zgodnie z art. 141 § 1 Ordynacji podatkowej na niezałatwienie sprawy we właściwym terminie lub terminie ustalonym na podstawie art. 140 tej ustawy stronie służy ponaglenie do organu podatkowego wyższego stopnia.

9 Ponaglenie, o którym mowa w art. 141 § 1 Ordynacji podatkowej jest warunkiem złożenia skargi na bezczynność organu podatkowego do sądu administracyjnego, której samodzielnym przedmiotem jest bezczynność organu, a nie wypowiedź w tym przedmiocie organu wyższego stopnia. Postępowanie związane z rozpoznaniem ponaglenia nie jest postępowaniem konkurencyjnym w odniesieniu do postępowania, w którym następuje rozstrzygnięcie sprawy w formie decyzji podatkowej (por. P. Pietrasz w: Dowgier R., Etel L., Kosikowski C., Pietrasz P., Popławski M., Presnarowicz S., Ordynacja podatkowa. Komentarz, LEX nr 100317).

10 Przedmiotowe ponaglenie nie stanowi środka zaskarżenia, nie służy bowiem kontroli rozstrzygnięć podjętych w postępowaniu administracyjnym, lecz ma na celu spowodowanie, aby rozstrzygnięcia takie w ogóle zostały wydane. Do ponaglenia nie mają zastosowania przepisy dotyczące zażaleń zamieszczone w art. 236-239 Ordynacji podatkowej. Postanowienie wydane w związku z rozpoznaniem wniesionego przez stronę ponaglenia nie należy też do postanowień kończących postępowanie, dotyczy bowiem kwestii wpadkowej, tj. bezczynności organu lub przewlekłości postępowania zaistniałej w toku sprawy podatkowej. Nie można też uznać, że postanowienie wydane w oparciu o art. 141 Ordynacji podatkowej jest postanowieniem rozstrzygającym sprawę co do istoty, skoro jego celem jest spowodowanie jedynie tego, aby w sprawie zostało podjęte rozstrzygnięcie (por. postanowienia: WSA w Łodzi z 17 lutego 2014 r., sygn. akt I SA/Łd 43/14; WSA w Poznaniu z 19 grudnia 2018 r. sygn. akt IV SA/Po 1071/18; WSA w Warszawie z 7 czerwca 2018 r., sygn. akt III SA/Wa 632/18).

11 Postanowienie to nie jest zatem orzeczeniem, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 2 P.p.s.a., a jako nie podlegające zaskarżeniu do sądu administracyjnego, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.

12 Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie przytoczonych przepisów orzekł jak w pkt 1 sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. (pkt 2 sentencji).