Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 października 2005 r., III SA/Wa 2407/05

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 października 2005 r., III SA/Wa 2407/05

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Chustecka, po rozpoznaniu w dniu 28 października 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lipca 2005 r. Nr [...] w przedmiocie : interpretacji co do zakresu i sposobu stosowania prawa podatkowego p o s t a n a w i a: skargę odrzucić

Uzasadnienie

2 Zaskarżona decyzja została wydana na podstawie art. 14 b § 5 pkt 2 Ordynacji podatkowej (Dz.U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), zgodnie z którym organ odwoławczy w drodze decyzji z urzędu zmienia lub uchyla postanowienie o udzieleniu interpretacji, jeżeli postanowienie rażąco narusza prawo, orzecznictwo Trybunału Konstytucyjnego, Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości, w tym także, jeżeli niezgodność jest wynikiem zmiany przepisów.

3 W przeciwieństwie do decyzji wydanej na podstawie art. 14 b § 5 pkt. 1 w wyniku wniesionego przez stronę zażalenia, rozstrzygnięcie w analizowanej sprawie zapadło w trybie nadzoru – z urzędu - w pierwszej instancji. Organ orzekał pierwszy raz w nowej sprawie administracyjnej, jaką jest uchylenie lub zmiana postanowienia, zaś stronie przysługiwały od decyzji – o czym została pouczona – środki odwoławcze w administracyjnym toku instancji, których strona nie wykorzystała (por. podobnie postanowienie WSA w Warszawie z 6 września 2005 r. sygn. III SA/Wa 1705/05).

4 Skargę do Sądu Administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich ( art. 52 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej jako u.p.p.s.a.), w innym wypadku skarga ulega odrzuceniu.

5 Mając na względzie powyższe, Sąd na podstawie art. 52 § 1 i art. 58 § 1 pkt 6 u.p.p.s.a. zobowiązany był orzec, jak w sentencji.