Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 marca 2015 r., III SA/Wa 2211/14

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 marca 2015 r., III SA/Wa 2211/14

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa, , po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia S. sp. z o.o. z siedzibą w N. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zawarte w punkcie 3 wyroku z dnia 19 września 2014 r. sygn. akt III SA/Wa 2211/14 w przedmiocie zasądzenia na rzecz strony skarżącej kosztów postępowania w sprawie ze skargi S. sp. z o.o. z siedzibą w N. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług postanawia: zasądzić od Dyrektora Izby Celnej w W. na rzecz S. sp. z o.o. z siedzibą w N. kwotę 6.227 zł (słownie: sześć tysięcy dwieście dwadzieścia siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego

Uzasadnienie

2 Wyrokiem z 19 września 2014 r. sygn. akt III SA/Wa 2211/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu sprawy ze skargi S. sp. z o.o. z siedzibą w N. (dalej zwana: "Skarżącą") na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. (dalej zwany: "DIC") z [...] lipca 2010r. w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług: uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję (pkt 1), stwierdził, że uchylone decyzje nie mogą być wykonane w całości (pkt 2) oraz zasądził od DIC na rzecz Skarżącej kwotę 5.117 zł (słownie: pięć tysięcy sto siedemnaście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego (pkt 3).

3 Pełnomocnik Skarżącej pismem z 4 listopada 2014r. wniósł zażalenie na postanowienie o kosztach zawarte w punkcie 3 ww. wyroku zarzucając naruszenie: art. 200 w zw. z art. 205 § 2 oraz § 4 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej zwana: "P.p.s.a.") poprzez ich niewłaściwe zastosowanie oraz wskazując właściwą kwotę kosztów postępowania sądowego w wysokości 5.990 zł. Z uwagi na powyższe Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie od DIC kosztów postępowania zażaleniowego.

4 Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 25 lutego 2015r., sygn. akt I FZ 2/15 uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania wskazując, że Skarżąca nie otrzymała zwrotu kosztów postępowania przed Sądem pierwszej instancji w pełnej wysokości.

5 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

6 Zgodnie z art. 190 P.p.s.a. sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez NSA. Przez ocenę prawną, o której mowa w art. 190 P.p.s.a., należy zaś rozumieć osąd o prawnej wartości sprawy, a ocena prawna może dotyczyć stanu faktycznego, wykładni przepisów prawa materialnego i procesowego, prawidłowości korzystania z uznania administracyjnego, jak też kwestii zastosowania określonego przepisu prawa jako podstawy do wydania takiej, a nie innej decyzji. Obowiązek podporządkowania się ocenie prawnej wyrażonej w wyroku (postanowieniu) NSA, ciążący na sądzie rozpoznającym ponownie daną sprawę, może być wyłączony tylko w wypadku istotnej zmiany stanu prawnego lub faktycznego.

7 Wskazać zatem należy, że uchylając postanowienie dotyczące kosztów postępowania w niniejszej sprawie, zawarte w ww. wyroku z 19 września 2014r., NSA wskazał, iż zasądzona kwota nie obejmowała pełnej wysokości zwrotu kosztów postępowania. Zdaniem NSA Sąd pierwszej instancji orzekając o wynagrodzeniu pełnomocnika Skarżącej winien był uwzględnić stawki kosztów zastępstwa procesowego przewidziane w § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013r. poz. 461, dalej zwane: "rozporządzeniem z 2002r.") oraz w § 3 ust. 1 pkt 1 lit. e) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 31 stycznia 2011r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. Nr 31, poz. 153; dalej zwane: "rozporządzenie z 2011r."), a także opłaty skarbowe uiszczone od udzielonych pełnomocnictw. W związku z tym, Sąd ponownie rozpatrując wniosek pełnomocnika Skarżącego, uwzględnił ww. okoliczności.

8 Sąd, mając powyższe na względzie, wskazuje, że biorąc pod uwagę wartość przedmiotu zaskarżenia (39.074 zł), kwota zwrotu kosztów postępowania sądowego powinna wynosić 6.007 zł, na którą składają się wpis sądowy uiszczony w wysokości 1.173 zł, opłata skarbowa od pełnomocnictw dla obu zastępców – 34 zł, wynagrodzenie dla obu pełnomocników tytułem zastępstwa procesowego – 4.800 zł.

9 Sąd wskazuje ponadto, że NSA w uzasadnieniu postanowienia z 25 lutego 2015r. sygn. akt I FZ 2/15 stwierdził, że wniosek o zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego nie został uwzględniony, ponieważ ustawa procesowa nie przewiduje takiej możliwości w razie uwzględnienia zażalenia; koszty te powinny zostać uwzględnione w orzeczeniu Sądu pierwszej instancji, stosownie do art. 200 P.p.s.a.

10 W związku z tym, Sąd mając powyższe na względzie oraz biorąc pod uwagę wskazany przez NSA art. 200 P.p.s.a. oraz § 18 ust. 1 pkt 2 lit. d) rozporządzenia z 2002r., orzekł o kosztach postępowania zażaleniowego w kwocie 220 zł, na którą składa się wynagrodzenie pełnomocnika w wysokości 120 zł oraz wpis sądowy od zażalenia w wysokości 100 zł.