Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 marca 2011 r., III SA/Wa 1949/10

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 marca 2011 r., III SA/Wa 1949/10

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Kraus (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek, Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz, Protokolant st. sekr. sąd. Iwona Mazek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 marca 2011 r. spraw ze skarg D. L. na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2010 r. nr [...] w przedmiocie wygaśnięcia decyzji w sprawie ustalenia wysokości stawki karty podatkowej na 2007 r., 2008 r. i 2009 r. w podatku dochodowym od osób fizycznych 1) uchyla zaskarżone decyzje oraz poprzedzające je decyzje Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...], 2) stwierdza, że uchylone decyzje nie mogą być wykonane w całości, 3) zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w W. na rzecz D. L. kwotę 1371 zł (słownie: jeden tysiąc trzysta siedemdziesiąt jeden złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Uzasadnienie

2 1. Dyrektor Izby Skarbowej w W. zaskarżonymi decyzjami z dnia [...] maja 2010r., nr [...], [...], [...] utrzymał w mocy decyzje Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] lutego 2010 r. stwierdzające wygaśnięcie własnych decyzji z dnia [...] lutego 2007 r. nr [...], z dnia [...] lutego 2008 r. nr [...] oraz z dnia [...] lutego 2009r. nr [...] ustalających D. L. wysokość stawki karty podatkowej na 2007 r., 2008 oraz 2009 r.

3 Jak wynika z akt sprawy D. L. – zwany dalej jako ,,Skarżący’’ prowadził działalność gospodarczą w zakresie usług transportowych związanych z przewozem ładunków.

4 Naczelnik Urzędu Skarbowego W. odrębnymi decyzjami z dnia [...] lutego 2007 r. nr [...], z [...] lutego 2008 r, nr [...] oraz z dnia [...] lutego 2009r. nr [...] ustalił Skarżącemu na 2007 r., 2008r. oraz 2009 r. wysokość stawki karty podatkowej w kwotach odpowiednio 338,00 zł miesięcznie, 345,00 zł miesięcznie, 360,00 zł miesięcznie tj. z uwzględnieniem wysokości stawki wynikającej z części V (usługi transportowe) tabeli miesięcznych stawek podatku dochodowego w formie karty podatkowej. Usługi transportowe w zakresie przewozu ładunków Skarżący wykonywał w pełnym wymiarze czasu pracy bez zatrudnienia pracownika, w związku z powyższym stawki karty podatkowej organ podatkowy zastosował w pełnej wysokości.

5 2. Pismem z dnia 8 grudnia 2009 r. (data wpływu do organu 9 grudnia 2009) Skarżący zawiadomił o zatrudnieniu pracownika z dniem 1 września 2007 r. Jednocześnie poinformował o opłacaniu podwyższonej o 50% stawki karty podatkowej oraz pobieraniu i odprowadzaniu od wynagrodzenia zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych oraz należnych składek na ubezpieczenie społeczne.

6 Naczelnik Urzędu Skarbowego W. decyzjami z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...], nr [...], nr [...] stwierdził wygaśnięcie decyzji własnych z dnia [...] lutego 2007 r., z [...] lutego 2008 r. oraz z dnia [...] lutego 2009 r. Ustalających wysokość stawki karty podatkowej na 2007, 2008 i 2009 r.

7 W uzasadnieniach decyzji wskazał, iż z uwagi na powiadomienie oragnu pismem z dnia 9 grudnia 2009 r. tj. z przekroczeniem ustawowego terminu o zatrudnieniu pracownika od dnia 1 września 2007 r. Skarżący naruszył przepis art 36 ust 1b i ust. 7 ustawy z dnia 20 listopada 1998 r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz.U. Nr 144, poz. 930 z późn. zm.), zwana dalej ,,u.z.p.d.".

8 3. Pismami z dnia 15 marca 2010 r. Skarżący złożył odowłania od powyższych decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego W..

9 W treści odwołań zarzucił, że przy wydaniu decyzji nie uwzględniono stanu faktycznego, a także naruszono art. 121 i 122 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. ( Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm. ) zwana dalej ,,O.p’’.

10 Wyjaśnił także, że od dnia 01.09.2007 r. zatrudnił pracownika w charakterze zmiennika i zgodnie z pouczeniem zawartym w decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] lutego 2007 r. Nr [...] zgłosił tę informację do urzędu skarbowego.

11 Zgłoszenia tego dokonał jednak w formie ustnej, ustalając jednocześnie, iż powinien opłacać wyższą o 50% wysokość stawki karty podatkowej od ustalonej w/w decyzją Naczelnika Urzędu Skarbowego W.. Pierwszą wyższą stawkę karty podatkowej zapłacił w dniu 11 października 2007 r. Zaprowadził także niezbędną ewidencję i odprowadzał stosowne zobowiązania.

12 Zarzucił, że będąc w urzędzie skarbowym nie został poinformowany o konieczności złożenia takiego zawiadomienia w formie pisemnej. Niemniej jednak działając w zaufaniu do organu podatkowego uznał, że ustne poinformowanie pracownika urzędu było wystarczające.

13 Dopiero w listopadzie 2009 r. organ podatkowy pierwszej instancji zakwestionował nadpłatę występującą na karcie kontowej, a po złożeniu wyjaśnień wszczęto postępowanie i wydano decyzję o wyłączeniu z karty podatkowej. Z powyższych względów zaskarżoną decyzję uznał za krzywdzącą, a konsekwencje niewspółmierne do popełnionego uchybienia.

14 4. Dyrektor Izby Skarbowej w W. decyzjami z dnia [...] maja 2010r., nr [...], [...], [...] utrzymał w mocy decyzje Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] lutego 2010 r.

15 W uzasadnieniach decyzji organ wskazał, iż wyjaśnienia Skarżącego w świetle zebranego materiału dowodowego w aktach sprawy nie znajdują potwierdzenia, zaś zebrane dowody jasno wskazują, że Skarżący informację o zatrudnieniu pracownika złożył dopiero w dniu 09.12.2009 r., dlatego też zasadnie Naczelnik Urzędu Skarbowego W. stwierdził wygaśniecie decyzji przyznających prawo do karty podatkowej, bowiem naruszony został art. 36 ust. 1 pkt. 1 lit. b) i ust. 7 u.p.z.d.

16 5. Na powyższe decyzje Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2010 r. Skarżący złożył skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnosząc o ich uwzględnienie.

17 W uzasadneieniu skarg wskazał, iż nie otrzymał informacji ze strony pracownika urzędu skarbowego o konieczności złożenia pisemnej informacji o zatrudnieniu pracownika, tym bardziej że wskazał pracownikowi, iż należny podatek dochodowy opłaca w formie karty podatkowej.

18 Z powyższych względów ustną informację potraktował jako powiadomienie organu podatkowego o istniejących zmianach do stanu faktycznego podanego we wniosku. Stwierdził również, że powiadomienia tego dokonał w terminie 7 dni od dnia powstania okoliczności powodującej zmiany, zgodnie z pouczeniem wynikającym z decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia [...].02.2007 r. Nr [...] w sprawie ustalenia wysokości stawki karty podatkowej na rok podatkowy 2007. Zaznaczył, że zasadność zajętego stanowiska potwierdza fakt opłacania podwyższonej stawki karty podatkowej w stosownym terminie i w prawidłowej wysokości, tj. o 50% wyższej od ustalonej decyzjami organu podatkowego.

19 Zatem, skoro podwyższoną stawkę opłacał od dnia 11 października 2007 r. do końca 2009 r., a dokonywane przez ten okres wpłaty nie były kwestionowane przez urząd skarbowy, to zdaniem Skarżącego brak jest podstaw do nieuznania, iż takiej informacji w ogóle nie złożył tym bardziej, że w dniu 21 stycznia 2008 r. w związku z zatrudnieniem pracownika złożył wymaganą deklarację PIT-4R za 2007 r.

20 Ponadto za każdy rok podatkowy składał również PIT-16A, w którym wykazywał odliczone od karty podatkowej składki na ubezpieczenie zdrowotne. Skarżący stwierdził, że niezależnie od powyższego w dniu 26.11.2009 r. złożył pismo, w którym wyraził czynny żal z powodu zgłoszenia faktu zatrudnienia pracownika w formie ustnej zamiast pisemnej. Skarżący wskazał, że swoim działaniem nie uszczuplił należności podatkowych. Podczas gdy konsekwencje jakie wynikające z utraty prawa do karty podatkowej są niewspółmierne do popełnionego uchybienia.

21 6. W odpowiedzi na skargi Dyrektor Izby Skarbowej w W. wniósł o ich oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonych decyzjach.

22 7. Pismem z dnia 11 marca 2011 r. Skarżący uzupełnił skargi zarzucając zaskarżonym decyzjom naruszenie;

23 - art 120 oraz 121 § 1 i 2 O.p. poprzez bezzasadne uznanie przez organ podatkowy, że w przedmiotowej sprawie organy podatkowe w prowadzonym postepowaniu podatkowym udzieliły niezbędnych i prawidłowych informacji i wyjaśnień o przepisach prawa podatkowego pozostających w związku z przedmiotem tego postępowania,

24 - zasad wyrażonych w art 6, art 7, art 9 i art 77 § 1 k.p.a poprzez nieuwzględnienie słusznego inetresu strony oraz interesu publicznego i niepodjęcie wszelkich działań mających na celu ochronę praw Skarżącego.

25 W związku z powyższym wniósł o uchylenie zaskarżonych decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2010r oraz utrzymanych nimi w mocy decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego oraz zasądzenie kosztów postępowania sądowego

26 W uzasadnieniu pisma wskazał, iż działał zgodnie z pouczeniem zawartym w decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] lutego 2007 r. w sprawie ustalenia wysokości stawki karty podatkowej na rok 2007, nr 33103.

27 Zaznaczył, iż pouczenie zawarte w decyzji nie wskazywało, iż podatnik powinien dokonać zgłoszenia o zmianach w stosunku do stanu faktycznego podanego we wniosku tylko i wyłącznie na piśmie. Ponadto podczas rozmowy z pracownikiem Urzędu Skarbowego skarżący nie został poinformowany o tym, że powinien taki fakt zgłosić w formie pisemnej.

28 Powołując się na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie

29 z dnia 20 paździeernika 1993 sygn. alt II SA 1740/93 zaznaczył , iz przepisy art 214 O.p. oraz 112 k.p.a. mają faktycznie szerszy zasięg niż bezpośrednio wskazano w przedmiotowych przepisach, przy czym w szczególności odnosi się to również do błędnego pouczenia znajdującego się w decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] lutego 2007 r., nr [...]. Tym samym zdaniem Skarżącego zastosowanie się do błędnego pouczenia nie może wywoływać negatywnych dla niego skutków. Zaznaczył, iż przez cały okres zatrudniania pracownika wypełniał obowiązki podatkowe i odprowadzał podatek powiększony o 50% stawki ustalonej przez Naczelnika Urzędu Skarbowego. Podkreślił, iż jedyną przyczyną dokonania jedynie ustnego zgłoszenia zatrudnienia pracownika, było błędne pouczenie jakie otrzymał od organu podatkowego zarówno w formie pouczenia zawartego w decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] lutego 2007 r., nr [...], znak sprawy [...], jak i w formie ustnej od pracownika Urzędu Skarbowego.

30 Ponadto podniósł, iż Urząd Skarbowy W. zauważył nadpłaty dopiero po trzech latach dokonywania przez skarżącego powiększonych wpłat, pomimo że przedmiotowe wpłaty znajdowały potwierdzenie także w składanych przez skarżącego deklaracjach PIT 4R za kolejne lata.

31 8. Na rozprawie w dniu 24 marca 2011 r. Sąd postanowił na podstawie art. 111 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) połączyć sprawy o sygnaturach III SA/Wa 1949/10, III SA/Wa 1950/10 oraz III SA/Wa 1951/10 w celu ich łącznego rozpoznania oraz rozstrzygnięcia i prowadzić je dalej pod wspólną sygnaturą akt III SA/Wa 1949/10.

32 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

33 9.1. Skarga jest zasadna.

34 Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów lub czynności wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej jako p.p.s.a., sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a – c) p.p.s.a.), a także, gdy decyzja lub postanowienie organu dotknięte są wadą nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).

35 Wyjaśnić również należy, iż stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

36 Oznacza to, że Sąd, dokonując oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji ma prawo i obowiązek uwzględnić również okoliczności, wprawdzie nie wskazane w skardze jako zarzut, ale mające wpływ na tę ocenę.

37 9.2. W niniejszej sprawie istota sporu sprowadza się do oceny czy organy podatkowe prawidłowo stwierdziły wygaśniecie decyzji w sprawie ustalenia Skarżącemu wysokości stawki karty podatkowej na 2007, 2008 i 2009 r.

38 Jako uzasadnienie wydanych decyzji stwierdzających wygaśnięcie decyzji w sprawie ustalenia wysokości stawki karty podatkowej organy podatkowe wskazały brak zawiadomienia przez Skarżącego w ustawowym terminie o fakcie zatrudnienia pracownika przez co zostały naruszone obowiązki wynikające z art. 36 ust. 1 pkt 1 lit.b) oraz art. 36 ust. 7 u.z.p.d.

39 Zgodnie z art. 36 ust. 1 pkt 1 lit. b) u.z.p.d. podatnicy opodatkowani w formie karty podatkowej są obowiązani zawiadomić naczelnika urzędu skarbowego o zmianach, jakie zaszły w stosunku do stanu faktycznego podanego w złożonym wniosku o zastosowanie opodatkowania w formie karty podatkowej, które mają wpływ na wysokość podatku dochodowego w formie karty podatkowej, a w szczególności o zmianach: w stanie zatrudnienia, miejsca prowadzenia działalności, rodzaju i zakresu prowadzonej działalności, liczby stanowisk na parkingu oraz liczby i rodzaju urządzeń przy prowadzeniu usług rozrywkowych, liczby godzin przeznaczonych na wykonywanie wolnego zawodu w zakresie ochrony zdrowia ludzkiego oraz wolnego zawodu w zakresie usług weterynaryjnych, liczby sprzedawanych posiłków domowych, liczby godzin sprawowania opieki domowej nad dziećmi i osobami chorymi, liczby godzin przeznaczonych na udzielanie lekcji.

40 Dalej zgodnie z art. 36 ust. 7 u.z.p.d. o zmianach, o których mowa w ust. 1, 2 i 4, podatnik jest obowiązany zawiadomić w formie pisemnej naczelnika urzędu skarbowego, najpóźniej w terminie siedmiu dni od powstania okoliczności powodujących zmiany. Jeżeli zawiadomienie dotyczy zatrudnienia osoby, o której mowa w art. 25 ust. 6 pkt 2 lit. d), należy w nim również podać szczegółowy zakres czynności, które osoba ta ma wykonywać.

41 W niniejszej sprawie bezsporne jest, iż Skarżący wykonujący usługi transportowe w zakresie przewozu ładunków zatrudnił pracownika na umowę o pracę z dniem 1 września 2009 r. ( w charakterze zmiennika ) natomiast pisemne zawiadomienie o fakcie zatrudnienia Skarżący złożył w organie podatkowym w dniu 9 grudnia 2009 r. tj. po upływie terminu wskazanego w powołanym art. 36 ust. 7 u.z.p.d.

42 Z wyjaśnień Skarżącego wynika, iż w terminie złożenia zawiadomienia osobiście we właściwym urzędzie skarbowym poinformował ustnie o zatrudnieniu pracownika, jednakże nie został poinformowany, iż zawiadomienie powinien przekazać w formie pisemnej.

43 Ponadto w urzędzie skarbowym Skarżący uzyskał informację o podwyższeniu wysokości stawki karty podatkowej o 50% w związku z zatrudnieniem pracownika.

44 W związku z powyższym według wyjaśnień Skarżącego w październiku 2007r. dokonał pierwszej wpłaty podatku za miesiąc wrzesień 2007 r. z uwzględnieniem podwyższonej stawki karty podatkowej. Skarżący twierdzi, że również w następnych miesiącach dokonywał wpłat na rachunek Urzędu Skarbowego w wysokości 150% stawki ustalonej decyzją Naczelnika Urzędu Skarbowego.

45 Ponadto Skarżący wskazał, że przez cały okres organ podatkowy nie kwestionował dokonywanych wpłat, a dopiero w listopadzie 2009 r. otrzymał telefoniczną informację z Urzędu Skarbowego W. o istnieniu nadpłaty z tytułu opodatkowania w formie karty podatkowej za lata 2007, 2008 i 2009.

46 Mając powyższe na uwadze w przedmiotowej sprawie istotnego znaczenia nabiera przepis art. 121 O.p. Przepis ten stanowi, że postępowanie podatkowe powinno być prowadzone w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych. Organy podatkowe w postępowaniu podatkowym są obowiązane na wniosek strony udzielać niezbędnych informacji o przepisach prawa podatkowego pozostających w związku z przedmiotem tego postępowania.

47 A zatem jedną z podstawowych zasad postępowania, zawartych w Ordynacji podatkowej, jest zasada pogłębiania zaufania obywateli do całego aparatu podatkowego oraz zasada udzielania informacji.

48 W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wielokrotnie podkreślano, że jedną z fundamentalnych zasad, na których opiera się w Polsce porządek prawny, jest wyrażona między innymi w art. 121 § 1 O.p. zasada zaufania do organów państwa.

49 W myśl tej zasady nie można przerzucać na podatnika błędów lub uchybień popełnionych przez samego prawodawcę (niejasność przepisów), jak i przez organ podatkowy – por. wyrok NSA z dnia 17.06.1988 r. sygn. akt 118/88, "Gazeta Prawnicza" 1989 r. Nr 20, wyrok NSA z dnia 7.06.1996 r., SA/Gd 850/95, nie publikowany.

50 Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem NSA podatnik nie może ponosić niekorzystnych konsekwencji w związku z udzieloną przez organ informacją (wyrok NSA z dnia 23.05.1997 r., sygn. SA/Lu 2249/95, System Informacji Prawniczej Lex nr 29825).

51 Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy należy stwierdzić, że wiarygodne są wyjaśnienia Skarżącego, iż w terminie wynikającym z art. 36 ust. 7 u.z.p.d. poinformował ustnie w urzędzie skarbowym o fakcie zatrudnienia we wrześniu 2007r. zmiennika, jak również to, iż zawiadamiając organ nie uzyskał informacji o obowiązku złożenia pisemnego zawiadomienia o zmianach dotychczasowego stanu faktycznego.

52 Potwierdzeniem jego wyjaśnień jest wskazywane zarówno na etapie postępowania podatkowego jak i sądowego dokonywanie wpłat podatku od miesiąca października 2007 r. z uwzględnieniem podwyższonej stawki karty podatkowej.

53 Zgodnie z objaśnieniami zawartymi w części V załącznika nr 3 u.p.z.d. stawki określone w lp. 1 i 2 mogą być podwyższone, nie więcej jednak niż o 50 %, w razie wykonywania działalności ze zmiennikiem.

54 Ponadto z akt sprawy wynika, że Skarżący składał deklaracje o pobranych zaliczkach na podatek dochodowy od osób fizycznych z tytułu wynagrodzenia zatrudnionego pracownika ( PIT-4R ).

55 Należy podkreślić , że organy podatkowe nie kwestionowały twierdzenia Skarżącego w zakresie dokonywania wpłat w podwyższonej wysokości za okres od września 2007 r. do listopada 2009 r.

56 Istotne jest również to, iż w przypadku opłacania przez Skarżącego przez znaczny okres czasu podatku w wyższej wysokości niż wynikało to z decyzji ustalających wysokość karty podatkowej tj. za część 2007 jak i za 2008 i 2009 r. , organ podatkowy nie podjął żadnych działań zmierzających do wyjaśnienia tej sytuacji.

57 Sytuacja taka mogła utwierdzać Skarżącego co do prawidłowości jego postępowania w zakresie poinformowania o zaistniałych zmianach stanu faktycznego, wysokości opłacanej stawki, jak również stanowić przyczynę, iż nie składał nowego wniosku o zastosowanie opodatkowania w formie karty podatkowej.

58 Należy podkreślić, że konsekwencje braku terminowego zawiadomienia o zmianach stanu faktycznego, przy jednoczesnym braku reakcji organu podatkowego na opłacaną przez Skarżącego podwyższoną stawkę karty podatkowej w postaci stwierdzenia wygaśnięcia decyzji skutkowałoby opodatkowaniem dochodów Skarżącego na zasadach ogólnych za lata podatkowe 2007, 2008 i 2009.

59 Oczywistym jest, że Skarżący jako opodatkowany w formie karty podatkowej nie był zobowiązany do posiadania dowodów potwierdzających poniesione wydatki, które niewątpliwie przy prowadzonej działalności w zakresie usług transportowych musiały mieć miejsce.

60 Natomiast przy opodatkowaniu na zasadach ogólnych brak należytego udokumentowana wyklucza możliwość zaliczenia poniesionych wydatków do kosztów uzyskania przychodów.

61 W związku z powyższym należy stwierdzić, że brak reakcji organu podatkowego w przypadku potwierdzenia dokonywania przez Skarżącego wpłat podwyższonej stawki karty podatkowej od października 2007 r. uzasadniałoby w okolicznościach niniejszej sprawy zarzut, iż stwierdzenie na podstawie art. 40 ust. 1 pkt 3 u.z.p.d. wygaśnięcia decyzji ustalających wysokość karty podatkowej narusza art. 121 O.p. zawierający zasadę prowadzenia postępowania podatkowego w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych jak i obowiązek udzielania informacji i wyjaśnień o przepisach prawa podatkowego ( art. 121 § 2 O.p.) oraz art. 120 O.p.

62 Dlatego też brak dokonania ustaleń przez organy podatkowe związanych z wysokością dokonywanych wpłat podatku z tytułu karty podatkowej przez Skarżącego w związku z zatrudnieniem zmiennika, w ocenie Sądu narusza obowiązek dotyczący podjęcia przez organy podatkowe wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego wynikający z art. 122 O.p., w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

63 Natomiast bezzasadne są zarzuty naruszenia art. 6, art 7, art 9 i art 77 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego ( Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm ), gdyż w niniejszej sprawie postępowanie prowadzone było na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej, a nie k.p.a.

64 9.3. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ podatkowy pierwszej instancji dokona ustaleń w zakresie dokonywanych przez Skarżącego wpłat tytułem opodatkowania w formie karty podatkowej w związku z zatrudnieniem zmiennika.

65 W przypadku potwierdzenia dokonywania przez Skarżącego wpłat od października 2007 r. oraz w latach 2008 i 2009 podwyższonej stawki karty podatkowej, organ podatkowy mając na względzie powołaną powyżej ocenę prawną umorzy postępowania w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji w sprawie ustalenia wysokości karty podatkowej na 2007, 2008 i 2009 r.

66 9.4. W związku z tym, że wskazane powyżej wadliwości związane z prowadzonym postępowaniem w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji ustalających wysokość podatku dochodowego w formie karty podatkowej na lata 2007, 2008 i 2009 dotyczą decyzji wydanych w obydwu instancjach, Sąd postanowił uchylić zaskarżone decyzje oraz poprzedzające je decyzje Naczelnika Urzędu Skarbowego W..

67 Mając powyższe na względzie Sąd dokonał rozstrzygnięcia na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. W oparciu o przepisy art. 152 p.p.s.a. orzeczono, że uchylone akty nie podlegają wykonaniu, a kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a.