Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 września 2011 r., III SA/Wa 1793/11

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 września 2011 r., III SA/Wa 1793/11

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz, po rozpoznaniu w dniu 22 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. Z. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi G. Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008r. postanawia: odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi

Uzasadnienie

2 Skarżący – G. Z. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z[...] kwietnia 2011 r. utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. z [...] września 2010 r. w przedmiocie określenia Skarżącemu zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 r.

3 Przy piśmie z 30 czerwca 2011 r. przesłano pełnomocnikowi Skarżącego odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 29 czerwca 2011 r. o wezwaniu do uiszczenia - w terminie 7 dni od dnia doręczenia tego pisma - wpisu sądowego od skargi w kwocie 2.041 zł, pod rygorem odrzucenia skargi.

4 Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru powyższego wezwania wynika, że zostało one odebrane przez pełnomocnika Skarżącego 19 lipca 2011 r.

5 Pismem z 28 lipca 2011 r. Skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, opłacając jednocześnie brakujący wpis w kwocie 2.041 zł. W uzasadnieniu wniosku Skarżący wskazał, że 19 lipca 2011 r. ustanowiony przez niego pełnomocnik odebrał w urzędzie pocztowym wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 2.041 zł, jednak z uwagi na fakt, iż pełnomocnik nie dysponował taką kwotą, jeszcze tego samego dnia przesłał mu wezwanie drogą mailową oraz pozostawił wiadomość o konieczności uiszczenia wpisu na skrzynce poczty głosowej w jego telefonie komórkowym. Ponadto Skarżący wyjaśnił, iż w tym okresie był na urlopie poza W. i pływał łódką po [...] , gdzie nie miał dostępu do Internetu, ani nie posiadał zasięgu telefonicznego. Wskazał również, że 24 lipca 2011 r. zachorował i niezwłocznie wrócił do W. , jednak z powodu złego stanu zdrowia nie pojechał do pracy, nie uruchamiał komputera i nie sprawdzał poczty. Z twierdzeń Skarżącego wynikało, że o konieczności uiszczenia wpisu dowiedział się dopiero 28 lipca 2011 r. i jeszcze tego samego dnia, niezwłocznie po uzyskaniu ww. informacji, dokonał przelewu w odpowiedniej kwocie. W związku z powyższym Skarżący uznał, iż nie uiszczenie w terminie wpisu sądowego nastąpiło bez jego winy.

6 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

7 Podjęcie w postępowaniu sądowoadministracyjnym czynności po upływie terminu przewidzianego do jej dokonania powoduje bezskuteczność owej czynności (art. 85 p.p.s.a.). W świetle brzmienia art. 86 § 1 p.p.s.a., strona - celem uniknięcia powołanego wyżek skutku - może złożyć wniosek o przywrócenie uchybionego terminu. Podlega on uwzględnieniu, gdy strona uprawdopodobni we wniosku, iż terminu nie dotrzymała nie ze swojej winy.

8 Stosownie natomiast do postanowień art. 87 p.p.s.a przywrócenie terminu uwarunkowane jest złożeniem pisma z wnioskiem o przywrócenie terminu w sądzie, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1), uprawdopodobnieniem przez stronę braku winy w uchybieniu terminowi (§ 2) oraz dokonaniem przez stronę wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu czynności, której strona nie dokonała w terminie (§ 4).

9 Skarżący wyjaśnił, że w związku z przebywaniem na urlopie, przebytą międzyczasie chorobą oraz nieudaną próbą nawiązania z nim w tym czasie kontaktu przez jego pełnomocnika, o konieczności uiszczenia wpisu od skargi dowiedział się dopiero 28 lipca 2011 r. W związku z powyższym uznać należało, że przyczyna uchybienia terminowi do uiszczenia wpisu ustała tego właśnie dnia. Skarżący, składając wniosek o przywrócenie terminu 28 lipca 2011 r., zachował przewidziany na dokonanie tej czynności siedmiodniowy termin wskazany w art. 87 § 1 p.p.s.a. Skarżący dopełnił również wymogu jednoczesnego ze złożeniem wniosku dokonania czynności, której termin został uchybiony, uiszczając brakujący wpis sądowy od skargi.

10 W ocenie Sądu Skarżący nie uprawdopodobnił jednak braku winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu sądowego. Oceniając brak winy w uchybieniu terminu należy uwzględnić wszystkie okoliczności konkretnej sprawy, stosując obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Z brakiem winy, mamy do czynienia tylko w przypadku zaistnienia niezależnych od strony, która uchybiła terminowi, nadzwyczajnych i niemożliwych do przezwyciężenia okoliczności, z powodu których doszło do przekroczenia wyznaczonego przepisami prawa terminu. Jeżeli w sprawie ustanowiono pełnomocnika, również jego postępowanie powinno być wzięte pod uwagę, przy ocenie zawinienia w uchybieniu terminu. Profesjonalny pełnomocnik, któremu powierzono prowadzenie sprawy, odpowiada bowiem za dokonywanie czynności procesowych w imieniu strony.

11 Przyczynami, z powodu których Skarżący nie zastosował się do ww. wezwania Sądu były - jak wynika z zawartych we wniosku o przywrócenie terminu twierdzeń – nie dysponowanie przez pełnomocnika kwotą potrzebną do uiszczenia wpisu sądowego oraz nieudana próba kontaktu telefonicznego i za pośrednictwem poczty elektronicznej pełnomocnika ze Skarżącym, mająca na celu przekazanie stronie informacji o konieczności jego opłacenia. Skarżący wyjaśnił, iż będąc w tym czasie na urlopie poza W., pływał łódką po [...] i nie miał tam dostępu do Internetu, ani nie posiadał zasięgu telefonicznego. W ocenie Sądu ww. przyczyny nie uiszczenia przez stronę, reprezentowaną przez pełnomocnika, wpisu sądowego w terminie z całą pewnością nie miały charakteru nadzwyczajnego i nie stanowiły przeszkód niemożliwych do przezwyciężenia. Wprawdzie materialny obowiązek uiszczenia opłaty ciąży na samej stronie, niemniej jednak nie skutkuje to zwolnieniem pełnomocnika z obowiązku zapewnienia skuteczności czynności procesowej, dokonywanej w granicach pełnomocnictwa. Obowiązku tego nie należy utożsamiać z koniecznością uiszczenia opłaty z własnych środków pełnomocnika, lecz z taką organizacją prowadzenia spraw strony w postępowaniu sądowym, która zapewni skuteczne dochodzenie jej interesów. Warunkiem tego należytego dbania o interesy strony jest skuteczne dokonywanie czynności procesowych. Pełnomocnik winien, kierując się logiką i doświadczeniem zawodowym związanym z prowadzeniem spraw sądowych, czynić przewidywania co do przebiegu czynności procesowych. Brak porozumienia pomiędzy pełnomocnikiem a klientem odnośnie konieczności zabezpieczenia ze środków strony kwot na prowadzenie sprawy sądowoadministracyjnej, należy uznać za brak staranności pełnomocnika, który winien dbać o właściwą komunikację z klientem, w tym informować mocodawcę o konieczności ponoszenia kosztów sądowych.

12 Mając na uwadze powyższe uwagi uznać należało, iż w rozpoznawanej sprawie nie uprawdopodobniono, że strona, działająca za pośrednictwem pełnomocnika, nie ponosi winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu sądowego. Samo udowodnienie faktu, że strona w trakcie biegu terminu przebywała na urlopie, a następnie zachorowała, nie daje podstaw do uznania, że pełnomocnik dochował należytej staranności w zakresie zapewnienia uiszczenia wpisu. Ani urlop Skarżącego, ani jego choroba, nie uniemożliwiały stronie (reprezentowanej przez pełnomocnika) zapłacenia wpisu od skargi. Niezależnie od faktu, że starania pełnomocnika w celu nawiązania kontaktu ze Skarżącym nie zostały w żaden sposób uprawdopodobnione oraz abstrahując od kwestii wiarygodności twierdzeń strony wskazujących na brak jakiegokolwiek zasięgu telefonicznego oraz dostępu do Internetu w czasie urlopu oraz po powrocie do W. , w ocenie Sądu na uchybienie terminu w sposób zawiniony wpływa sama okoliczność, że pełnomocnik nie poczynił ze stroną, w okresie poprzedzającym wyjazd mocodawcy na urlop, uzgodnień co do zabezpieczenia kwot umożliwiających zadośćuczynienie obowiązkowi opłacenia skargi (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 22 marca 2011 r., II FZ 77/11).

13 W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. art. 86 § 1 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.