Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 grudnia 2013 r., III SA/Wa 1441/13

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 grudnia 2013 r., III SA/Wa 1441/13

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Anna Wesołowska, sędzia WSA Maciej Kurasz, sędzia WSA Aneta Lemiesz (sprawozdawca), Protokolant starszy referent Monika Olszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 listopada 2013 r. sprawy ze skargi P. s.c. J. J., S. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości, odroczenia terminu zapłaty zaległości i umorzenia odsetek za zwłokę w podatku od towarów i usług za lata 2006-2009 oraz odmowy odroczenia terminu zapłaty zaległości wraz z odsetkami za zwłokę w podatku dochodowym od osób fizycznych za okres od lutego 2006 r. do grudnia 2009 r. oddala skargę

Uzasadnienie

2 Wnioskiem z dnia 5 marca 2012 r., uzupełnionym w dniu 9 marca 2012 r. PHU

3 W. s.c. J. J., S. B., zwróciła się do Naczelnika Urzędu

4 Skarbowego W. z prośbą o udzielenie pomocy de minimis w formie

5 umorzenia zaległości podatkowych w podatku od towarów i usług za lata 2006-2009

6 lub odroczenia na okres 5 lat terminu zapłaty należności głównej zaległości

7 podatkowych w podatku od towarów i usług za lata 2006-2009 i umorzenia odsetek

8 za zwłokę oraz odroczenia na okres 5 lat terminu zapłaty zaległości podatkowych w

9 podatku dochodowym od osób fizycznych za okres 20 marca 2006 r. - 20 stycznia

10 2010 r.

11 Złożony wniosek Skarżąca uzasadniła okolicznościami związanymi z powstaniem

12 zaległości oraz trudną sytuacją finansową Spółki.

13 Naczelnik Urzędu Skarbowego W. decyzją z dnia [...] sierpnia

14 2012 r. odmówił umorzenia zaległości podatkowych w podatku od towarów i usług za

15 lata 2006-2009 w łącznej kwocie 95.803.02 zł wraz z odsetkami za zwłokę w

16 wysokości 49.507.00 zł (obliczonymi na dzień złożenia wniosku, tj. 5 marca 2012 r.),

17 odmowy odroczenia na okres 5 lat terminu zapłaty zaległości podatkowych w

18 podatku od towarów i usług za lata 2006-2009 w łącznej kwocie 95.803.02 zł i

19 umorzenia odsetek za zwłokę w wysokości 49.507,00 zł (obliczonych na dzień

20 złożenia wniosku, tj. 5 marca 2012 r.), odmowy odroczenia na okres 5 lat terminu

21 zapłaty zaległości podatkowych w podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu

22 wypłaconych wynagrodzeń za okres 02/2006 r. - 12/2009 r. w łącznej kwocie

23 9.901,00 zł wraz z odsetkami za zwłokę w wysokości 5.184,00 zł (obliczonymi na

24 dzień złożenia wniosku, tj. 5 marca 2012 r.) w ramach pomocy de minimis.

25 W uzasadnieniu Organ stwierdził, iż nie znalazł przesłanek uzasadniających

26 przyznanie wnioskowanych ulg w spłacie zaległości, uznając niedopuszczalność

27 zastosowania pomocy de minimis.

28 Od powyższej decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego Skarżąca złożyła odwołanie z

29 dnia 12 września 2012 r., w którym wniosła o rozpatrzenie możliwości umorzenia

30 odsetek.

31 Zaskarżonej decyzji zarzuciła wybiórczą analizę przedłożonych we wniosku kwestii

32 oraz brak analizy wniosku o udzielenie pomocy, w świetle wszystkich

33 przedstawionych we wniosku faktów.

34 W uzasadnieniu podniosła, iż organ podatkowy I instancji bezzasadnie stwierdził, że

35 Spółka jest przedsiębiorstwem zagrożonym i nie spełnia warunków pomocy de

36 minimis. Skarżąca zarzuciła również, że organ podatkowy I instancji nie uwzględnił

37 nadzwyczajnych okoliczności sprawy (pozbawienia możliwości zarobkowania Spółki,

38 poprzez zagarnięcie majątku Spółki przez firmę P.) oraz wskazała na

39 występujący w sprawie ważny interes podatnika.

40 Decyzją z dnia [...] marca 2013 r. Dyrektor Izby Skarbowej w W. utrzymał w

41 mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu wskazał, iż organ

42 podatkowy I instancji rozpatrując niniejszą sprawę uznał, iż Skarżąca jest

43 przedsiębiorstwem zagrożonym, a zatem pomoc de minimis jest niedopuszczalna.

44 Dyrektor Izby Skarbowej w W. zaznaczył, iż wnioskowana ulga będzie

45 związana z prowadzoną działalnością gospodarczą w formie spółki cywilnej,

46 dotyczącą (zgodnie z PKD 85.60Z, 85.59B. 85.59A, 64.19Z) działalności

47 wspomagającej edukację, pozostałej pozaszkolnej formy edukacji gdzie indziej

48 niesklasyfikowanej, nauki języków obcych oraz pozostałego pośrednictwa

49 pieniężnego. Zaznaczył, iż Skarżąca, ani żaden z jej wspólników w okresie trzech

50 ostatnich lat budżetowych nie korzystała z pomocy de minimis, wnioskowana kwota

51 ulgi nie przekracza progu dopuszczalności pomocy de minimis stanowiącej

52 równowartość 200.000 EURO, Skarżąca nie wykonuje działalności podlegającej

53 wyłączeniu, określonej w art. 1 ust. 1 lit a) - g) rozporządzenia Komisji (WE) z dnia

54 15 grudnia 2006 r.

55 Organ ustalił, iż:

56 - w 2009 r. Skarżąca osiągnęła przychód w wysokości 604.062,35 zł, poniosła

57 koszty uzyskania przychodu w wysokości 606.238,38 zł oraz wykazała stratę w

58 wysokości 2.176.03 zł,

59 - wspólnik Skarżącej S. B.: z tytułu pozarolniczej działalności gospodarczej

60 osiągnęła przychód w wysokości 300,057,61 zł. poniosła koszty uzyskania

61 przychodu w wysokości 294.008,43 zł oraz dochód w wysokości 6.049,18 zł, z tytułu

62 emerytury osiągnęła dochód w wysokości 14.205,32zł,

63 - wspólnik Skarżącej J. J.: z tytułu pozarolniczej działalności

64 gospodarczej osiągnął przychód w wysokości 1.132.814,08 zł, poniósł koszty

65 uzyskania przychodu w wysokości 1.089.297.14 zł oraz dochód w wysokości

66 43.516,94 zł, z tytułu emerytury osiągnął dochód w wysokości 62.877,64 zł (wg PIT-

67 36 i załączników PIT/B za 2009 r. ),

68 - 2010 r. Skarżąca osiągnęła przychód w wysokości 3.757.61 zł, poniosła koszty

69 uzyskania przychodu w wysokości 31.116,19 zł oraz wykazała stratę w wysokości

70 27.358,58 zł,

71 - wspólnik Skarżącej S. B.: z tytułu pozarolniczej działalności

72 gospodarczej osiągnęła przychód w wysokości 375,76 zł, poniosła koszty uzyskania

73 przychodu w wysokości 375,76 zł oraz dochód w wysokości 64,60 zł, z tytułu

74 emerytury osiągnęła dochód w wysokości 14.894,96 zł,

75 - wspólnik Skarżącej J. J.: z tytułu pozarolniczej działalności

76 gospodarczej osiągnął przychód w wysokości 3.381,85 zł, poniósł koszty uzyskania

77 przychodu w wysokości 30.805,03 zł oraz wykazał stratę w wysokości 27.423.18 zł. z

78 tytułu emerytur osiągnął dochód w wysokości 69.993,62 zł (wg PIT-36 i załączników

79 PIT/B za 2010 r.),

80 - w 2011 r. Skarżąca osiągnęła przychód w wysokości 26.047.60 zł. poniosła

81 koszty uzyskania przychodu w wysokości 35.311,00 zł oraz wykazała stratę w

82 wysokości 9 263,40 zł,

83 - wspólnik Skarżącej S. B.: z tytułu pozarolniczej działalności

84 gospodarczej osiągnęła przychód w wysokości 260,48 zł, poniosła koszty uzyskania

85 przychodu w wysokości 353,11 zł oraz wykazała stratę w wysokości 92,63 zł z tytułu

86 emerytury osiągnęła dochód w wysokości 15.393,00 zł, z innych źródeł osiągnęła

87 dochód w wysokości 31,79 zł,

88 - wspólnik Skarżącej J. J.: z tytułu pozarolniczej działalności

89 gospodarczej osiągnął przychód w wysokości 25.787,12 zł, poniósł koszty uzyskania

90 przychodu w wysokości 34.957,89 zł oraz wykazał stratę w wysokości 9.170,77 zł, z

91 tytułu emerytury osiągnął dochód w wysokości 72.334,20 zł, z innych źródeł osiągnął

92 dochód w wysokości 395,46 zł (wg PIT-36 i załączników PIT/B za 2011 r.),

93 - w okresie styczeń - wrzesień 2012 r. Skarżąca osiągnęła przychód w

94 wysokości 24.339,07 zł, poniosła koszty w wysokości 32.334,27 zł (wg podatkowej

95 księgi przychodów i rozchodów za okres styczeń - wrzesień 2012 r.)

96 Organ ustalił ponadto, iż Skarżąca posiada zobowiązania wobec:

97 - W. ok. 264.000 zł, P. S A. ok. 24.639 zł, O. ok. 2.102 zł.

98 S. ok. 1.500 zł, W. ok. 27.789 zł, P. ok. 22.649 zł,

99 S. ok. 22.300 zł, ZUS ok. 200.000 zł, US ok. 150.000 zł, G. ok.

100 56.000 zł.

101 Pozostałe zobowiązania :

102 • 550.000 zł - kredyt hipoteczny, 60.000 zł - pozostałe kredyty bankowe ([...],

103 [...], [...]) - zgodnie z oświadczeniem J. J. z dnia

104 15 lutego 2012r.

105 • 98.000 zł - kredyt hipoteczny (1/2 zadłużenia) - zgodnie z oświadczeniem

106 S. B. z dnia 15 lutego 2012r.

107 Organ ustalił ponadto sytuację ekonomiczno-finansową Wspólników Spółki

108 wskazując, iż:

109 - S. B. posiada mieszkanie o pow. 56 nr (współwłasność 1/2 udziału),

110 dom jednorodzinny o pow. 160 m2 (1/2 udziału), działka rolna o pow. 5.800 m2 (1/4

111 udziału - zajęcie komornicze). Zobowiązania S. B.: czynsz ok. 300 zł, kredyt

112 hipoteczny ok. 375 zł, [...] ok. 250 zł, O. ok. 100 zł. - zgodnie z

113 oświadczeniem z dnia 15 lutego 2012r. Organ wskazał, iż obecnie S. B.

114 uzyskuje miesięczny dochód w wysokości ok. 800 zł. koszty utrzymania, opłaty za

115 mieszkanie, energię, internet ponosi mąż (rozdzielność majątkowa) zgodnie z

116 oświadczeniem z dnia 9 listopada 2012 r.

117 - J. J. posiada mieszkanie o pow. 53 m2 (współwłasność - zajęcie

118 komornicze), dom jednorodzinny o pow. 250 m2 (współwłasność), działka rolna o

119 pow. 5.800 m2 (1/4 udziału - zajęcie komornicze). Zobowiązania i koszty J.

120 J. to kredyty bankowe ok. 1.500 zł, koszty z tytułu działalności gospodarczej ok.

121 3.000 zł, koszty leczenia ok. 500 zł (podatnika i matki), pozostałe koszty utrzymania

122 ok. 1.400 zł (podatnika i matki) - zgodnie z oświadczeniem z dnia 15 lutego 2012r.

123 Obecnie J. J. uzyskuje miesięczny dochód w wysokości ok. 3.400 zł oraz

124 ponosi koszty utrzymania w wysokości ok. 800 zł, (rozdzielność majątkowa) -

125 zgodnie z oświadczeniem z dnia 9 listopada 2012 r.

126 Zdaniem Organu powyższe dane dotyczące sytuacji ekonomiczno-finansowej, z

127 uwagi na ponoszone przez Spółkę straty z tytułu prowadzonej działalności

128 gospodarczej, obciążenia kredytowa, zobowiązania finansowe wobec ZUS, Urzędu

129 Skarbowego oraz kontrahentów wskazują, że Spółka spełnia przesłanki do uznania

130 jej za przedsiębiorstwo zagrożone w rozumieniu Wytycznych wspólnotowych

131 dotyczących pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji zagrożonych

132 przedsiębiorstw (Dz. U. UE C 244 z 1 października 2004 r.). W związku z

133 powyższym stwierdził, że udzielenie wnioskowanej ulgi w spłacie zobowiązania

134 podatkowego w ramach pomocy de minimis. w świetle Rozporządzenia Komisji (WE)

135 Nr 1998/2006 z dnia 15 grudnia 2006 r. oraz w związku z pkt 2.1.10 i 11 Wytycznych

136 wspólnotowych dotyczących pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji

137 przedsiębiorstw znajdujących się w trudnej sytuacji (Dz. U. UE C 244 z 1

138 października 2004 r.) jest niedopuszczalne. Mając powyższe na uwadze Organ II

139 instancji odstąpił od badania przesłanek uzasadniających przyznanie

140 wnioskowanych ulg w spłacie zobowiązań podatkowych na podstawie art. 67a § 1

141 pkt 2 i pkt 3 Ordynacji podatkowej.

142 Organ zauważył, iż w toku postępowania odwoławczego Wspólnicy Skarżącej Spółki

143 złożyli co prawda dokumenty i oświadczenia (m.in. postanowienia umarzające

144 postępowania egzekucyjne wobec Wspólników Spółki, wyciąg z operatu

145 szacunkowego nieruchomości gruntowej położonej w miejscowości T. o

146 powierzchni 3.374 m2, wyciąg z operatu szacunkowego nieruchomości gruntowej

147 niezabudowanej zlokalizowanej w miejscowości N. o powierzchni

148 5.800 m2), które ich zdaniem wskazują, że Spółka nie należy do "przedsiębiorstw

149 zagrożonych". W ocenie Organu odwoławczego przedstawione dokumenty i

150 oświadczenia, nie wskazują na poprawę sytuacji Spółki. Zaznaczył, iż ze złożonych

151 oświadczeń wynika, że Wspólnicy dostrzegają poprawę sytuacji Spółki w

152 podniesieniu wartości i ewentualnej sprzedaży stanowiących własność Wspólników

153 Spółki gruntów działki zlokalizowanej w miejscowości N. o

154 powierzchni 5.800 m2, (po ewentualnym przekształceniu ich przez gminę na ziemię

155 budowlaną), oraz w sprzedaży domu jednego ze wspólników. W ocenie Organu

156 Wspólnicy Spółki uzależniają poprawę sytuacji Spółki przede wszystkim od zdarzeń

157 przyszłych - niepewnych, które nie mogą wpłynąć na obecną niekorzystną ocenę

158 sytuacji finansowej Spółki. Zaznaczył, iż powyższej oceny nie zmieniają zarzuty i

159 argumenty zawarte w uzasadnieniu odwołania, ani w pismach z dnia 9 listopada

160 2012 r., 12 grudnia 2012 r. i 2 stycznia 2013 r. złożonych w toku postępowania

161 odwoławczego.

162 Organ odwoławczy uznał za bezzasadne zarzuty odwołania. Zaznaczył, iż organ I

163 instancji rozpatrując wniosek Skarżącej oparł się na zgromadzonym w sprawie

164 materiale dowodowym, z którego bezspornie wynika, że Skarżąca oraz Wspólnicy, z

165 uwagi na ponoszone straty z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej,

166 obciążenia kredytowe, zobowiązania finansowe wobec ZUS, Urzędu Skarbowego

167 oraz kontrahentów, znajdują się w trudnej sytuacji finansowej. W ocenie Dyrektora

168 Izby Skarbowej Organ I instancji, w świetle zgromadzonego materiału dowodowego,

169 miał prawo wywieść, że Skarżąca nie spełnia warunków udzielenia pomocy de

170 minimis. Podkreślił, że organ podatkowy I instancji uznał powyższe okoliczności za

171 związane z ryzykiem prowadzenia działalności gospodarczej, z którym Strona

172 podejmując określone decyzje gospodarcze powinna się liczyć.

173 Zaznaczył, że przy rozpatrywaniu przesłanek ważnego interesu podatnika lub

174 interesu publicznego organy podatkowe kierują się oceną zgromadzonego w

175 konkretnej sprawie materiału dowodowego, nie zaś subiektywnym

176 przeświadczeniem podatnika o istnieniu w sprawie ważnego interesu do udzielenia

177 ulgi w spłacie zobowiązań podatkowych.

178 Organ odwoławczy podkreślił, że istotą podjętego rozstrzygnięcia (z uwagi, iż Spółka

179 spełnia przesłanki do uznania jej za przedsiębiorstwo zagrożone w rozumieniu

180 Wytycznych wspólnotowych dotyczących pomocy państwa w celu ratowania i

181 restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw (Dz. U. UE C 244 z 1 października

182 2004 r.) jest stwierdzona niedopuszczalność wnioskowanej ulgi w spłacie

183 zobowiązania podatkowego w ramach pomocy de minimis. Stwierdzenie

184 niedopuszczalności pomocy de minimis uniemożliwia zaś przyznanie ulgi w spłacie

185 zobowiązań podatkowych nawet gdyby występowały w sprawie wynikające z art. 67a

186 § 1 pkt 2 i pkt 3 ustawy z 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa (tj. Dz. U. z

187 2012 r. poz. 749 ze zm.) przesłanki uzasadniające przyznanie wnioskowanych ulg w

188 spłacie zobowiązań. Dyrektor Izby Skarbowej odnosząc się do kwestii wymagalności

189 przedmiotowych zaległości podatkowych nie stwierdził, aby w chwili orzekania

190 zaległości te wygasły wskutek przedawnienia.

191 W skardze na powyższą decyzję Skarżąca wniosła o jej uchylenie oraz

192 poprzedzającej ją decyzji Organu I instancji.

193 Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie:

194 - art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks

195 postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, z późn. zm.);

196 dalej "k.p.a.", polegające na niewyczerpującym zebraniu i rozpatrzeniu całego

197 materiału dowodowego i niepodjęciu wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego

198 wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy, w tym odstąpienie organu

199 podatkowego II instancji od badania przesłanek uzasadniających przyznanie

200 wnioskowanych ulg pomimo faktu, że decyzja dotycząca zadłużenia w ZUS została

201 uchylona w całości;

202 - art. 7, art. 76 § 1. art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. polegające na niewyczerpującym

203 rozpatrzeniu materiału dowodowego oraz na jego dowolnej ocenie, wyrażającej się

204 zwłaszcza w odmówieniu mocy dowodowej i wiarygodności dokumentu w postaci

205 decyzji ZUS z dnia [...] marca 2013 r.;

206 - art. 8 k.p.a. poprzez brak pogłębienia zaufania obywatela do organów

207 administracji publicznej poprzez wydawanie odmiennych decyzji przy istnieniu

208 tożsamych stanów faktycznych i prawnych.

209 W uzasadnieniu podniosła, iż Skarżąca ani żaden z jej wspólników w okresie trzech

210 ostatnich lat budżetowych nie korzystał z pomocy de minimis. Skarżąca nie wykonuje

211 działalności podlegającej wyłączeniu, a wnioskowana kwota nie przekracza progu

212 dopuszczalności pomocy de minimis. Skarżąca wskazała na poprawę jej sytuacji

213 (poprzez uzyskanie postanowienia umarzającego postępowania wobec Wspólników

214 Spółki jak również wyciągów z operatów szacunkowych nieruchomości) oraz

215 posiadają plan na ustabilizowanie sytuacji spółki w przyszłości również poprzez

216 sprzedaż nieruchomości gruntowych należących do Wspólników Spółki.

217 Skarżąca podniosła, że Zakład Ubezpieczeń Społecznych decyzją z dnia [...] marca

218 2013r. uchylił poprzednią decyzję z dnia [...] grudnia 2012r, określająca zobowiązanie

219 wspólników Skarżącej względem ZUS na kwotę 315 607,16 zł. W decyzji ZUS

220 ustalono, że uchylenie wydanej decyzji w całości jest adekwatne ze względu na

221 potrzebę zweryfikowania wskazanego okresu zadłużenia, co równocześnie wpłynie

222 na wysokość należności. Podkreśliła, iż w obecnej sytuacji po wydaniu przez organ

223 decyzji uchylającej Wspólnicy Spółki nie posiadają już zadłużenia względem ZUS, a

224 więc Spółka nie może zostać uznana za przedsiębiorstwo zagrożone.

225 Zdaniem Skarżącej w świetle art. 77 k.p.a. w zaistniałej sytuacji odmowa zbadania

226 przesłanek przez w/w organ, których zbadanie uzasadniałoby przyznanie

227 wnioskodawcy ulg w spłacie zobowiązań podatkowych stanowi podstawę do

228 możliwości uchylenia decyzji organu podatkowego II instancji oraz ponownego

229 rozpoznania sprawy.

230 W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w W. wniósł o jej

231 oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.

232 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

233 Na wstępie należy zauważyć, iż zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. -

234 Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) oraz

235 w związku z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed

236 sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) kontrola

237 sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art.

238 3 § 2 cytowanej ustawy, sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem.

239 W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ

240 administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź

241 przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź

242 przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie,

243 albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 §

244 1 pkt 1 lit. a-c Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), a także, gdy

245 decyzja lub postanowienie organu dotknięte jest wadą nieważności (art. 145 § 1 pkt 2

246 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). W kontekście powyższego

247 trzeba zaznaczyć, że każde naruszenie przepisów prawa materialnego, czy

248 procesowego należy oceniać przez pryzmat jego wpływu na treść rozstrzygnięcia.

249 Mając powyższe na uwadze, a także okoliczność, że zgodnie z art. 134 § 1 Prawa o

250 postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd rozstrzyga w granicach danej

251 sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną

252 podstawą prawną, co oznacza, iż Sąd zobowiązany jest dokonać oceny legalności

253 zaskarżonej decyzji niezależnie od zarzutów podniesionych w skardze stwierdzić

254 należy, że zaskarżone rozstrzygnięcie nie narusza przepisów prawa w sposób

255 powodujący konieczność jego wyeliminowania z porządku prawnego, a zatem skarga

256 nie zasługuje na uwzględnienie.

257 Mając powyższe na względzie należy podnieść, że w rozpatrywanej sprawie, decyzje

258 organów obydwu instancji wydane zostały w oparciu o przepis art. 67b § 1 pkt 2 w

259 zw. z art. 67a § 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa

260 (Dz. U. z 2005 r. nr 8, poz. 60 z późn. zm.). Zgodnie z tym przepisem organy

261 podatkowe mogą, udzielać podatnikom ulg w spłacie zobowiązań podatkowych w

262 formie określonej w art. 67a § 1 cytowanej ustawy wówczas, gdy spełniają one

263 wymogi pomocy de minimis. Oznacza to, ze dla przyznania podatnikowi

264 prowadzącemu działalność gospodarczą ulgi w postaci umorzenia bądź rozłożenia

265 na raty zaległości podatkowej, konieczne jest łączne spełnienie zarówno przesłanek

266 wynikających z przepisów prawa krajowego, tj. art. 67a Ordynacji podatkowej, który

267 przewiduje możliwość ubiegania się o ulgę jedynie w przypadku, gdy za jej

268 udzieleniem przemawia ważny interes podatnika lub interes publiczny. jak i z

269 przepisów prawa wspólnotowego - rozporządzenia Komisji Wspólnot Europejskich nr

270 1998/2006 z dnia 15 grudnia. 2006 r. w sprawie stosowania art. 87 i 88 Traktatu do

271 pomocy de minimis (Dz. Urz. UE L 379). Wskazać przy tym należy, że powiązanie ze

272 sobą przepisów art. 67a oraz 67b Ordynacji podatkowej oznacza, że organ

273 podatkowy nie może udzielić ulgi podatkowej osobie prowadzącej działalność

274 gospodarczą, o ile nie zachodzą łącznie przesłanki udzielenia takiej ulgi określone w

275 wyżej wskazanych przepisach. Brak którejkolwiek z tych przestanek uniemożliwia

276 udzielenie wnioskowanej ulgi (por, wyroki NSA z dnia 20 sierpnia 2010 r., sygn. akt II

277 FSK 799/09, LEX nr 737646; z dnia 28 czerwca 2011 r., sygn. akt II FSK 243/10.

278 LEX nr 1083063). Zatem "skoro ulgi, o których mowa w art. 67a Ordynacji

279 podatkowej w przypadku przedsiębiorców mogą być im przyznane jedynie wtedy, gdy

280 pomoc taka jest dopuszczalna w świetle prawa wspólnotowego i to w ściśle

281 określonych warunkach, a przepis art. 67b Ordynacji podatkowej określający formy

282 pomocy tym podmiotom uwzględnia unormowania wspólnotowe w tym zakresie, to

283 zastrzeżenie, o którym mowa w art. 67a Ordynacji podatkowej odnoszące się do art.

284 67b Ordynacji podatkowej ma takie znaczenie, że organy przede wszystkim powinny

285 w tym przypadku badać, czy wniosek przedsiębiorcy dotyczący określonego trybu

286 udzielania pomocy przedsiębiorcom spełnia wymogi określone w przepisach

287 wspólnotowych dla tego trybu udzielania tym podmiotom ulg w spłacie zobowiązań

288 podatkowych, a w przypadku spełnienia tych wymogów, czy za przyznaniem pomocy

289 przemawia ważny interes publiczny lub ważny interes podatnika" - por. wyrok NSA z

290 dnia 7 lipca 2009 r., sygn. akt I FSK 518/08, LEX nr 552162. Regulacja zawarta w

291 art. 67b Ordynacji podatkowej ogranicza zatem - w stosunku do podmiotów

292 prowadzących działalność gospodarczą - stosowanie ulg płatniczych określonych w

293 art. 67a tej ustawy, obwarowując je wymogiem spełniania ściśle określonych

294 kryteriów wynikających z unormowaniach unijnych. W razie zaś ustalenia, że

295 przedsiębiorcy nie przysługuje pomoc de minimis (art. 67b § 1 pkt 2 Ordynacji

296 podatkowej), brak jest podstaw do rozważania wniosku w oparciu o kryteria

297 określone w art. 67a § 1 Ordynacji podatkowej.

298 I tak, od dnia 1 stycznia 2007 r., tj. od chwili wejścia w życie wskazanego wyżej

299 rozporządzenia Komisji Wspólnot Europejskich nr 1998/2006, wykluczona została

300 możliwość przyznania takiej pomocy podmiotom gospodarczym znajdującym się w

301 trudnej sytuacji ekonomicznej, czyli tzw. "przedsiębiorstwom zagrożonym" (art. 1 pkt

302 1 lit. h rozporządzenia). Wprawdzie w rozporządzeniu nie zostało zdefiniowane

303 pojęcie takiego podmiotu, ale w tej materii znajduje się odesłanie do Komunikatu

304 Komisji w sprawie wytycznych wspólnotowych dotyczących pomocy państwa w celu

305 ratowania i restrukturyzacji zagrożonych przedsiębiorstw (Dz. Urz. UE C.04.244.2).

306 Zgodnie z zawartym w cytowanych Wytycznych rozumieniem pojęcia

307 "przedsiębiorstwa zagrożonego" za takie należy uznać taki podmiot, który przy

308 pomocy środków własnych lub pochodzących od właścicieli/udziałowców nie jest w

309 stanie powstrzymać strat, które bez zewnętrznej interwencji władz publicznych z

310 dużym prawdopodobieństwem doprowadzą do likwidacji tego podmiotu w

311 perspektywie krótko lub średnioterminowej, a w szczególności gdy występują typowe

312 oznaki, takie jak rosnące straty, malejący obrót, zwiększanie się zapasów, nadwyżka

313 produkcji, zmniejszanie się przepływu środków finansowych, rosnące zadłużenie,

314 rosnące kwoty odsetek i zmniejszająca się lub zerowa wartość aktywów netto.

315 Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy zaznaczyć, że

316 organy podatkowe wnikliwie i dokładnie, w oparciu o zgromadzony materiał

317 dowodowy, określiły kondycję finansową przedsiębiorstwa skarżącego i prawidłowo

318 uznały, iż w świetle cytowanej definicji przedsiębiorstwo to nosi cechy

319 "przedsiębiorstwa zagrożonego".

320 Realizując bowiem zasadę prawdy obiektywnej zgromadził materiał dowodowy, na

321 podstawie którego ustaliły, że:

322 1) w 2009 r. :

323 - Spółka osiągnęła przychód w wysokości 604.062,35 zł, poniosła koszty

324 uzyskania przychodu w wysokości 606.238,38 zł oraz wykazała stratę w

325 wysokości 2.176.03 zł,

326 - wspólnik Spółki Pani S. B.: z tytułu pozarolniczej działalności

327 gospodarczej osiągnęła przychód w wysokości 300,057,61 zł. poniosła koszty

328 uzyskania przychodu w wysokości 294.008,43 zł oraz dochód w wysokości

329 6.049,18 zł, z tytułu emerytury osiągnęła dochód w wysokości 14.205,32 zł,

330 - wspólnik Spółki Pan J. J.: z tytułu pozarolniczej działalności

331 gospodarczej osiągnął przychód w wysokości 1.132.814,08 zł, poniósł koszty

332 uzyskania przychodu w wysokości 1.089.297.14 zł oraz dochód w wysokości

333 43.516,94 zł, z tytułu emerytury osiągnął dochód w wysokości 62.877,64 zł

334 (wg PIT-36 i załączników PIT/B za 2009 r ),

335 2) w 2010 r. :

336 - Spółka osiągnęła przychód w wysokości 3.757.61 zł, poniosła koszty

337 uzyskania przychodu w wysokości 31.116,19 zł oraz wykazała stratę w

338 wysokości 27.358,58 zł,

339 - wspólnik Spółki Pani S. B.: z tytułu pozarolniczej działalności

340 gospodarczej osiągnęła przychód w wysokości 375,76 zł, poniosła koszty

341 uzyskania przychodu w wysokości 311,16 zł oraz dochód w wysokości 64.60

342 zł. z tytułu emerytury osiągnęła dochód w wysokości 14.894,96 zł,

343 - wspólnik Spółki Pan J. J.: z. tytułu pozarolniczej działalności

344 gospodarczej osiągnął przychód w wysokości 3.381,85 zł, poniósł koszty

345 uzyskania przychodu w wysokości 30.805,03 zł oraz wykazał stratę w

346 wysokości 27.423.18 zł z tytułu emerytur) osiągnął dochód w wysokości

347 69.993,62 zł (wg PIT-36 i załączników PIT/B za 2010 r.)

348 3) w 2011 r.:

349 - Spółka osiągnęła przychód w wysokości 26.047.60 zł, poniosła koszty

350 uzyskania przychodu w wysokości 35.311,00 z! oraz wykazała stratę w

351 wysokości 9.263,40 zł,

352 - wspólnik Spółki Pani S. B.: z tytułu pozarolniczej działalności

353 gospodarczej osiągnęła przychód w wysokości 260,48 zł, poniosła koszty

354 uzyskania przychodu w wysokości 353,11 zł oraz wykazała stratę w wysokości

355 92,63 zł, z tytułu emerytury osiągnęła dochód w wysokości 15.393,00 zł, z

356 innych źródeł osiągnęła dochód w wysokości 31,79 zł,

357 - wspólnik Spółki Pan J. J.: z tytułu pozarolniczej działalności

358 gospodarczej osiągnął przychód w wysokości 25.787,12 zł, poniósł koszty

359 uzyskania przychodu w wysokości 34.957,89 zł oraz wykazał stratę w

360 wysokości 9.170,77 zł, z tytułu emerytury osiągnął dochód w wysokości

361 72.334,20 zł, z innych źródeł osiągnął dochód w wysokości 395,46 zł (wg PIT-

362 36 i załączników PIT/B za 2011 r.),

363 4) w okresie 01-09/2012 r. Spółka osiągnęła przychód w wysokości 24.339,07 zł,

364 poniosła koszty w wysokości 32.334,27 zł (wg podatkowej księgi przychodów i

365 rozchodów za okres 01-09/2012 r.).

366 Spółka posiada zobowiązania wobec W. ok. 264.000 zł, P. S A. ok.

367 24.639 zł, O. ok. 2.102 zł. S. ok. 1.500 zł, W. ok. 27.789 zł.

368 P. ok. 22.649 zł, S. ok. 22.300 zł, ZUS ok. 200.000

369 zł, US ok. 150.000 zł, G. ok. 56.000 zł. Pozostałe zobowiązania to

370 550.000 zł - kredyt hipoteczny, 60.000 zł - pozostałe kredyty bankowe ([...], [...],

371 [...]) - zgodnie z oświadczeniem Pana J. J. z dnia 15

372 lutego 2012r. oraz 98.000 zł - kredyt hipoteczny - zgodnie z oświadczeniem Pani

373 S. B. z dnia 15 lutego 2012r.

374 Wspólnik spółki, Pani S. B. posiada mieszkanie o pow. 56 nr (współwłasność

375 1/2 udziału), dom jednorodzinny o pow. 160 m2 (1/2 udziału), działkę rolną o

376 powierzchni 5.800 m2 (1/4 udziału - zajęcie komornicze). Zobowiązania Pani S.

377 B.: czynsz ok. 300 zł. kredyt hipoteczny ok. 375 zł, [...] ok. 250 zł,

378 O. ok. 100 zł – zgodnie z oświadczeniem z dnia 15 lutego 2012r.

379 Obecnie Pani S. B. uzyskuje miesięczny dochód w wysokości ok. 800 zł.

380 koszty utrzymania, opłaty za mieszkanie, energię oraz internet ponosi mąż

381 (rozdzielność majątkowa).

382 Wspólnik Spółki, Pan J. J. posiada mieszkanie o powierzchni 53 m2

383 współwłasność - zajęcie komornicze), dom jednorodzinny o powierzchni 250 m2

384 (współwłasność), działka rolna o powierzchni 5.800 m2 (1/4 udziału - zajęcie

385 komornicze). Zobowiązania i koszty Pana J. J. : kredyty bankowe ok.

386 1.500 zł, koszty z tytułu działalności gospodarczej ok. 3.000 zł, koszty leczenia ok.

387 500 zł (podatnika i matki), pozostałe koszty utrzymania ok. 1.400 zł (podatnika i

388 matki) - zgodnie z oświadczeniem z dnia 15 lutego 2012r. Obecnie Pan J.

389 J. uzyskuje miesięczny dochód w wysokości ok. 3.400 zł oraz ponosi koszty

390 utrzymania w wysokości ok. 800 zł (rozdzielność majątkowa) - zgodnie z

391 oświadczeniem z dnia 9 listopada 2012 r.

392 Powyższe dane dotyczące sytuacji ekonomiczno-finansowej, z uwagi na ponoszone

393 przez Spółkę straty z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej, obciążenia

394 kredytowa, zobowiązania finansowe wobec ZUS, Urzędu Skarbowego oraz

395 kontrahentów w ocenie organów podatkowych wskazują, że Spółka spełnia

396 przesłanki do uznania jej za przedsiębiorstwo zagrożone w rozumieniu Wytycznych

397 wspólnotowych dotyczących pomocy państwa w celu ratowania i restrukturyzacji

398 zagrożonych przedsiębiorstw (Dz. U. UE C 244 z 1 października 2004 r.).

399 Sąd ww. stanowisko organów podzielił uznając, że organy prawidłowo oceniły, iż

400 firma skarżącego znajduje się w tak trudnej sytuacji finansowej, że spełnia kryteria

401 "przedsiębiorstwa zagrożonego" w świetle dość restrykcyjnych przepisów unijnych.

402 Oceny tej nie zmienia argumentacja strony skarżącej o podjętych działaniach, które

403 mają poprawić sytuację spółki (tj. m.in. ewentualna sprzedaż działki zlokalizowanej w

404 miejscowości N. oraz sprzedaż domu jednego ze wspólników).

405 Organ odwoławczy prawidłowo bowiem wskazał, że są to zdarzenia przyszłe i

406 niepewne, które nie mogą wpłynąć na "obecną niekorzystną sytuację finansową

407 spółki".

408 Przy czym zaznaczyć należy, ze ustalając powyższą kwestię organy podatkowe

409 wykorzystały dokumentację dostarczoną przez samą stronę, jak i pozyskały materiał

410 dowodowy z urzędu. Wbrew twierdzeniom skargi, w sposób szczegółowy

411 zanalizowały sytuację finansową przedsiębiorstwa skarżącego.

412 Fakt, że organ dokonał odmiennej niż oczekiwał tego skarżący oceny

413 zgromadzonego w aktach sprawy materiału dowodowego nie powoduje wadliwości

414 decyzji i nie kwalifikuje jej do wyeliminowania z porządku prawnego, zwłaszcza że -

415 w opinii Sądu - ocena ta nie nosi znamion dowolności i odpowiada zasadom logiki

416 oraz doświadczenia życiowego, co niweczy zarzuty skargi związane z prowadzeniem

417 postępowania dowodowego przez organy podatkowe i dokonaną przez nie oceną

418 zebranego materiału dowodowego. W tym zakresie Sąd wskazuje, że jakkolwiek

419 strona nieprawidłowo powołała w skardze, jako naruszone, przepisy k.p.a. zamiast

420 przepisów mającej zastosowanie w sprawie Ordynacji podatkowej to Sąd z urzędu,

421 uprawniony do tego na podstawie przepisu art. 134 § 1 Prawa o postępowaniu przed

422 sądami administracyjnymi, dokonał oceny legalności zaskarżonej decyzji z

423 uwzględnieniem właściwych w sprawie przepisów.

424 Już zatem samo ustalenie, że kondycja finansowa firmy skarżącego eliminuje go z

425 pomocy de minimis powoduje konieczność odmowy przyznania wnioskowanej ulgi

426 podatkowej. Ponadto, każda osoba podejmująca ryzyko prowadzenia działalności

427 gospodarczej, powinna być świadoma wszelkich wynikających z tego faktu

428 przywilejów i zagrożeń. W orzecznictwie podnosi się, że niepowodzenia w

429 prowadzonej działalności, czy nieodpowiedni dobór kontrahentów nie mogą obciążać

430 Skarbu Państwa.

431 W ocenie Sądu uprawnionym więc było twierdzenie, że sytuacja finansowa skarżącej

432 jest trudna, a trudności finansowe nie mają charakteru przejściowego. Skala

433 pasywów, przy wysokości dochodów uzyskiwanych z działalności gospodarczej

434 skarżącej, wskazuje, że skarżąca jest przedsiębiorstwem zagrożonym w rozumieniu

435 wytycznych wspólnotowych.

436 Podnoszona zaś w skardze okoliczność, że argumentem za wyeliminowania z obrotu

437 zaskarżonej decyzji jest fakt, że w dniu 22 marca 2013 r. Zakład Ubezpieczeń

438 Społecznych uchylił decyzję o odpowiedzialności wspólników spółki PHU W. s.c.

439 za zobowiązania tej spółki wobec ZUS, jest dla oceny zasadności skargi bez

440 znaczenia. Otóż zgodnie zaś z art. 133 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed

441 sądami administracyjnymi sąd orzeka według stanu faktycznego i prawnego

442 istniejącego w dacie wydania zaskarżonego aktu, a wynikającego z akt sprawy.

443 Orzekanie "na podstawie akt sprawy", o jakim mowa w ww. przepisie, oznacza, że

444 sąd przy ocenie legalności zaskarżonej decyzji bierze pod uwagą okoliczności, które

445 z akt tych wynikają, i które legły i podstaw jej wydania. Przepis art. 133 § 1 ustawy

446 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi określa więc, że stan

447 faktyczny istniejący w chwili wydawania danego aktu lub podjęcia czynności to

448 moment decydujący dla oceny stanu sprawy przez sąd administracyjny przy

449 wydawaniu orzeczenia (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5

450 stycznia 2010r., I FSK 1733/08, z dnia 26 listopada 2010, sygn. akt I GSK 865/09, z

451 dnia 2 grudnia 2010, sygn. akt I GSK 806/10, z dnia 9 grudnia 2010, sygn. akt I GSK

452 3/10).

453 Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy wskazać należy, że obie

454 decyzje, tj. Dyrektora Izby Skarbowej w W. oraz Zakładu Ubezpieczeń

455 Społecznych, noszą tę samą datę, czyli [...] marca 2013 r. Tak wiec decyzja Zakładu

456 Ubezpieczeń Społecznych nie była elementem stanu faktycznego sprawy w dacie

457 wydawania przez organ odwoławczy zaskarżonej decyzji, a w związku z tym

458 okoliczności z nią związane nie podlegały w tym postępowaniu ocenie.

459 Mając powyższe na uwadze oraz fakt, że organy podatkowe rozważyły w sposób

460 wszechstronny wszystkie możliwe określone przepisami prawa przesłanki

461 zastosowania ulgi z art. 67b § 1 pkt 2 w zw. z art. 67a § 1 pkt 2 i 3 Ordynacji

462 podatkowej i wzięły pod uwagę wszystkie podnoszone przez stronę skarżącą

463 okoliczności faktyczne i prawne, należało w oparciu o art. 151 ustawy z dnia 30

464 sierpnia 2002 r. Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę

465 oddalić.

466 V