Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 czerwca 2016 r., III SA/Wa 1179/16

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 czerwca 2016 r., III SA/Wa 1179/16

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marta Waksmundzka – Karasińska po rozpoznaniu w dniu 28 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. Sp. z o.o. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego oraz uzupełniania braku formalnego skargi w sprawie ze skargi B. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] marca 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie nadpłaty podatku od nieruchomości za 2009 r. postanawia - odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego oraz uzupełniania braku formalnego skargi -

Uzasadnienie

2 Skarżąca – B. Sp. z o.o., reprezentowana przez prokurenta M.G. , wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powołane w sentencji postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z [...] marca 2016 r.

3 Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 21 kwietnia 2016 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 100 złotych w terminie siedmiu dni od doręczenia odpisu zarządzenia.

4 Natomiast na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 13 kwietnia 2016 r., skarżąca została wezwana do usunięcia w terminie 7 dni braku formalnego skargi, poprzez złożenie oryginału lub uwierzytelnionego odpisu dokumentu,

5 z którego wynikałoby upoważnienie osoby, która podpisała skargę do reprezentowania spółki w dacie wniesienia skargi.

6 W powyższych wezwaniach zawarto pouczenia, że nieuiszczenie wpisu oraz nieuzupełnienie braków formalnych skargi, w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwań, spowoduje odrzucenie skargi.

7 Wezwania zostały doręczone w dniu 27 kwietnia 2016 r.

8 Z uwagi na nieuiszczenie wpisu sądowego oraz nieuzupełnienie braku formalnego skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, postanowieniem z dnia 9 czerwca 2016 r. odrzucił wniesioną w niniejszej sprawie skargę.

9 Powyższe postanowienie doręczono 17 czerwca 2016 r., zgodnie ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru.

10 W dniu 21 czerwca 2016 r. skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego oraz uzupełnienia braku formalnego skargi.

11 W uzasadnieniu wniosku wskazano, że skarżąca wniosła majątek do innego podmiotu i faktycznie nie prowadzi żadnej działalności oraz nie zatrudnia pracowników. Adresem do doręczeń jest Firma C. S.A. Korespondencję odebrała nowa pracownica firmy C. S.A., która ma obowiązek przekazywać pisma urzędowe i sądowe do kancelarii prokurenta spółki M. G. . Po zapoznaniu się z treścią wezwania błędnie uznała, że jest to, po raz kolejny, wysłane to samo pismo. Nie wiedziała, że należy porównać sygnaturę akt sprawy. W sprawie III SA/Wa 1178/16 braki formalne i wpis zostały uiszczone w terminie. W ocenie skarżącej, powyższe okoliczności świadczą o braku winy w uchybieniu terminu.

12 Do wniosku skarżąca załączyła potwierdzenie uiszczenia wpisu sądowego oraz wydruk z KRS.

13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

14 Stosownie do art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej – "P.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu tego terminu. Jak wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 25 listopada 2011 r. (II OZ 1123/11) zasadniczym celem przywrócenia terminu jest wyeliminowanie negatywnych skutków jego uchybienia, w sytuacji gdy do uchybienia tego doszło w rezultacie okoliczności niezawinionych przez stronę, zobligowaną do dokonania czynności procesowej w oznaczonym czasie. Jeszcze dobitniej podobny pogląd Naczelny Sąd Administracyjny wyraził w postanowieniu z 31 sierpnia 2011 r. (II FZ 412/11) stwierdzając, że instytucja przywrócenia terminu służy pogodzeniu zasady sprawności postępowania (art. 7 P.p.s.a.), której służą m.in. wymogi proceduralne dotyczące terminów, z prawem do sądu. Z powyższego wynika zatem, że przy tworzeniu przepisów regulujących instytucję przywrócenia terminu intencją ustawodawcy było umożliwienie stronie obrony swoich praw przed sądem w sytuacji, gdy upływ tego terminu wywołał negatywne dla niej skutki, przy jednoczesnym założeniu, że strona dołożyła wszelkich możliwych starań, aby takich negatywnych konsekwencji uniknąć. Konieczną i zarazem podstawową przesłanką przywrócenia terminu jest brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać czynności sądowej. Przepisy art. 86 § 1 i art. 87 § 2 P.p.s.a., stanowiąc o tej przesłance nie określają, według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony ubiegającej się o przywrócenie terminu. Jak wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 22 października 2010 r. (II FZ 534/10) ocena ta została pozostawiona uznaniu sądu, który brak winy w uchybieniu terminu powinien oceniać z wykorzystaniem wszystkich okoliczności sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy.

15 W ocenie Sądu, przesłanka braku winy określona w art. 86 § 1 P.p.s.a. nie została w niniejszej sprawie spełniona.

16 Skarżąca swój wniosek uzasadniła niezatrudnianiem pracowników oraz zaprzestaniem prowadzenia działalności, w związku z czym adresem do doręczeń spółki jest adres innego podmiotu (C. S.A.). Zdaniem skarżącej, nowa pracownica C. S.A. miała obowiązek przekazywać korespondencję kierowaną do skarżącej do Kancelarii [...] . Powyższego nie uczyniła, bowiem nie porównała sygnatur na pismach i uznała, że wezwania do niniejszej sprawy są dwukrotnie wysłane w tej samej sprawie.

17 Odnosząc się do powyższej argumentacji w pierwszej kolejności zauważyć należy, że wbrew twierdzeniem prokurenta spółki, wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego oraz uzupełnienia braku skargi, skierowane na adres skarżącej wskazany w skardze, odebrała nie pracownica innej spółki, ale – jak wnika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru – pan M.P. , który odbiór korespondencji potwierdził, poza własnoręcznym podpisem, również pieczęcią skarżącej – B. Sp. z o.o. (k-10 akt sądowych). Tym samym, argumentacja wniosku dotycząca nieprzekazania korespondencji przez nowozatrudnioną pracownicę innego podmiotu jest zupełnie chybiona.

18 Co równie istotne, skoro skarżąca prowadzi spory sądowe, to jako podmiot dbający należycie o swoje interesy powinna tak zorganizować swoją działalność w zakresie odbioru korespondencji dokumentów, aby móc terminowo dokonywać czynności procesowych. Ewentualne zaniedbania osób upoważnionych przez skarżącą do odbioru korespondencji polegające na nieprzekazaniu odebranej korespondencji, czy też niepoinformowaniu o tym fakcie, należy oceniać jedynie w granicach ryzyka podjętego przez spółkę w zakresie organizacji obiegu korespondencji i przepływu informacji.

19 Tym samym, w ocenie Sądu, skarżąca w rozpatrywanym wniosku nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu do uiszczenia wpisu sądowego i uzupełnienia braku formalnego skargi.

20 Z tych wszystkich względów Sąd, na podstawie art. 86 § 1 w zw. z art. 87 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.