Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 28 listopada 2022 r., I SAB/Sz 7/22
postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 28 listopada 2022 r., I SAB/Sz 7/22
Sentencja
1 Sygn. [...] I SAB/Sz 7/22 P O S T A N O W I E N I E Dnia 28 listopada 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodnicząca Sędzia WSA - Jolanta Kwiecińska po rozpoznaniu w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym w dniu 28 listopada 2022 r. sprawy ze skargi R. P. na bezczynność Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS w przedmiocie bezczynności w zakresie przyznania pomocy de minimis p o s t a n a w i a: odrzucić skargę.
Uzasadnienie
2 R. P. (dalej: "Skarżący") pismem z 16 sierpnia 2021 r. (wpływ do organu 24 sierpnia 2022 r.) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na bezczynność Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS w przedmiocie przyznania pomocy de minimis.
3 W treści pisma Skarżący wniósł o stwierdzenie rażącej bezczynności ZUS w stosunku do postulatów złożonych we wniosku o przyznanie pomocy de minimis. W dalszej kolejności Skarżący wskazał, że ZUS nie rozpatrzył w formie decyzji administracyjnej złożonego wniosku w zakresie przyznania pomocy de minimis na kwotę [...]zł, podczas gdy takiej pomocy dotyczy wniosek
4 z 4 listopada 2022 r. Jak wskazał Skarżący, pomimo precyzyjnego określenia oczekiwania pismem pogrubionym, ZUS nie uczynił nic, aby taką pomoc de minimis przyznać, a w szczególności nie rozpatrzył wniosku w pierwszej instancji,
5 nie wyodrębnił do osobnego postępowania, nie wydał decyzji lub postanowienia w tym zakresie, nie przekazał do innego organu właściwego, nie rozpatrzył wniosku w drugiej instancji, nie zareagował na ponaglenie.
6 W odpowiedzi na skargę pełnomocnik organu wniósł o oddalenie skargi na bezczynność. W uzasadnieniu wskazał, że Skarżący 8 lipca 2019 r. wystąpił do ZUS z wnioskiem o rozłożenie na raty zobowiązań z tytułu składek, a następnie w związku z nim wywiódł skargę na bezczynność ZUS w tym zakresie. W wyniku rozpoznania ww. skargi WSA w Szczecinie wyrokiem z 8 października 2020 r., I SAB/Sz 23/20 stwierdził bezczynność organu, a po rozpoznaniu skargi kasacyjnej organu,
7 NSA postanowieniem z 10 lutego 2021 r., I GSK 1814/20 uchylił zaskarżony wyrok i odrzucił skargę. Rozstrzygnięcie to jest prawomocne.
8 Ponadto pełnomocnik organu wyjaśnił, że 11 kwietnia 2022 r. wydana została decyzja nr 736/2022, którą odmówiono Skarżącemu zwolnienia z obowiązku opłacenia składek na podstawie ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19,
9 innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U.374 ze zm.), co jest jednoznaczne z nieudzieleniem takiej pomocy. Następnie decyzją
10 z 13 lipca 2022 r., nr [...] ZUS utrzymał w mocy własną decyzję
11 z 11 kwietnia 2022 r., nr [...] odmawiającą umorzenia należności z tytułu składek za zatrudnionych pracowników w części finansowej przez płatnika składek
12 oraz za osobę prowadzącą działalność gospodarczą (tj. odmowa przyznania pomocy de minimis).
13 Decyzja z 13 lipca 2022 r. stanowi przedmiot wywiedzionej przez Skarżącego skargi (pismo z 16 sierpnia 2021 r., wpływ do organu 24 sierpnia 2022 r.) i została zarejestrowana przez tut. Sąd pod sygn. akt I SA/Sz 632/22. Skarga ta będzie podlegała rozpoznaniu w odrębnym postępowaniu.
14 Natomiast skarga na bezczynność jako odrębna skarga zarejestrowana pod sygn. akt I SAB/Sz 7/22 podlega rozpoznaniu w niniejszym postępowaniu.
15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje:
16 W pierwszej kolejności Sąd rozpoznający niniejszą sprawę wskazuje,
17 że ZUS po rozpoznaniu wniosku Skarżącego z 4 listopada 2021 r. odmówił decyzją
18 z 11 kwietnia 2022 r., nr [...] umorzenia należności z tytułu składek
19 za zatrudnionych pracowników w części finansowanej przez płatnika składek oraz
20 za osobę prowadzącą działalność gospodarczą oraz za osobę prowadzącą działalność gospodarcza (ubezpieczonego, będącego jednocześnie płatnikiem składek). Decyzja została utrzymana w mocy przez ZUS decyzją z 13 lipca 2022 r., nr [...]
21 Decyzja ZUS z 13 lipca 2022 r. stanowi przedmiot wywiedzionej przez Skarżącego skargi (pismo z 16 sierpnia 2021 r., wpływ do organu 24 sierpnia 2022 r.)
22 i została zarejestrowana przez tut. Sąd pod sygn. akt I SA/Sz 632/22. Skarga ta będzie podlegała rozpoznaniu w odrębnym postępowaniu.
23 Sąd wskazuje, że w piśmie z 16 sierpnia 2022 r. Skarżący zamieścił również wniosek o stwierdzenie rażącej bezczynności ZUS w stosunku do postulatów złożonych we wniosku o przyznanie pomocy de minimis, a w uzasadnieniu doprecyzował, że dotyczy on wniosku z 4 listopada 2022 r. (na podstawie akt sprawy Sąd ustalił,
24 że de facto chodzi o wniosek z 4 listopada 2021 r.).
25 W tych okolicznościach ww. wniosek o stwierdzenie bezczynności został przez tut. Sąd zakwalifikowany jako skarga na bezczynność w zakresie przyznania pomocy de minimis dotyczącej wniosku z 4 listopada 2021 r. i jej skuteczność podlega ocenie w toku niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego.
26 Dodatkowo Sąd informacyjnie wyjaśnia, że Skarżący 8 lipca 2019 r. wystąpił do ZUS z wnioskiem o rozłożenie na raty zobowiązań z tytułu składek, a następnie w związku z nim wywiódł skargę na bezczynność ZUS w tym zakresie. W wyniku rozpoznania ww. skargi WSA w Szczecinie wyrokiem z 8 października 2020 r., I SAB/Sz 23/20 stwierdził bezczynność organu, a po rozpoznaniu skargi kasacyjnej organu, NSA postanowieniem z 10 lutego 2021 r., sygn. akt I GSK 1814/20 uchylił zaskarżony wyrok i odrzucił skargę. Rozstrzygnięcie NSA jest prawomocne.
27 W tych okolicznościach Sąd jednoznacznie ustalił, że skarga na bezczynność ZUS zamieszczona w piśmie z 16 sierpnia 2022 r. dotyczy postępowania wywołanego wnioskiem Skarżącego z 4 listopada 2021 r. i zakończonego ostateczną decyzją ZUS z 13 lipca 2022 r., nr [...]
28 Przechodząc do analizy dopuszczalności przedmiotowej skargi, Sąd wskazuje, iż skarga z 16 sierpnia 2021 r. na bezczynność ZUS w zakresie przyznania pomocy de minimis wpłynęła do ZUS 24 sierpnia 2022 r. Sąd dostrzega jednak, że decyzja ostateczna ZUS (nr [...]) została wydana 13 lipca 2022 r. i doręczona Skarżącemu 25 lipca 2022 r. Tym samym wniesienia skargi na bezczynność ZUS nastąpiło po wydaniu przez ZUS decyzji ostatecznej, czyli po zakończeniu postępowania administracyjnego.
29 Sąd wyjaśnia, że w kwestii dotyczącej skutków wniesienia skargi na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy administracyjne,
30 już po ostatecznym zakończeniu postępowania administracyjnego wypowiedział
31 się Naczelny Sąd Administracyjny. W tym zakresie podjął dwie uchwały, uznając w nich, że skargi takie są niedopuszczalne.
32 W uchwale z 22 czerwca 2020 r., sygn. akt II OPS 5/19 NSA przesądził, że wniesienie skargi na bezczynność po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania poprzez wydanie decyzji ostatecznej stanowi przeszkodę w merytorycznym rozpoznaniu takiej skargi przez sąd administracyjny w zakresie rozstrzygnięcia podjętego na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 ustawy
33 z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
34 NSA wskazał również, że zasadniczym celem skargi na bezczynność organu administracji publicznej jest doprowadzenie do usunięcia stanu bezczynności,
35 natomiast tylko celem wtórnym jest uzyskanie prejudykatu w celu odszkodowawczym, a zatem za niedopuszczalną należy uznać skargę na bezczynność wniesioną po zakończeniu postępowania administracyjnego. Odmienne rozumowanie oznaczałoby, że środek ten zamiast w swoim celu zmierzać do likwidacji stanu bezczynności powiązany byłby zasadniczo z celem wykraczającym poza zakres postępowania administracyjnego.
36 Natomiast w uchwale z 7 marca 2022 r., sygn. akt II OPS 1/21 NSA wyjaśnił, że "skarga na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego wniesiona po jego ostatecznym zakończeniu, poprzedzona ponagleniem złożonym w jego toku, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.".
37 Sąd zwraca uwagę na art. 269 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.
38 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2022.329, tj. ze zm.; dalej: "P.p.s.a."), zgodnie z którym sądy administracyjne są związane uchwałami Naczelnego Sądu Administracyjnego.
39 Podsumowując Sąd stwierdza, że w niniejszej sprawie decyzja kończąca postępowanie administracyjne została wydana 13 lipca 2022 r., a jej doręczenie nastąpiło 25 lipca 2022 r. Skarżący wnosząc pismem z 16 sierpnia 2021 r. - które wpłynęło do organu 24 sierpnia 2022 r. - do tut. Sądu skargę na bezczynność organu, dokonał tej czynności już po zakończeniu przez organ administracji publicznej prowadzonego postępowania poprzez wydanie decyzji ostatecznej.
40 Tym samym w niniejszej sprawie na dzień wniesienia skargi istniała
41 już ostateczna decyzja kończąca postępowanie w sprawie, a więc skarga zgodnie
42 z ww. uchwałą NSA z 22 czerwca 2020 r., sygn. akt II OPS 5/19 jest niedopuszczalna.
43 Z tych względów Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.