Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 10 grudnia 2015 r., I SAB/Sz 21/15

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 10 grudnia 2015 r., I SAB/Sz 21/15

Sentencja

1 Dnia 10 grudnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA – Jolanta Kwiecińska po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.T. na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. w postępowaniu egzekucyjnym p o s t a n a w i a odrzucić skargę.

Uzasadnienie

2 W dniu 20 października 2015 r., pismem opatrzonym tą samą datą i zatytułowanym "SKARGA", M.T. (zwana dalej "Skarżącą") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na (cyt.) "nie załatwienie sprawy w terminie - nie wydanie przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. wymaganych prawem dokumentów - podstaw prawnych do wykonanego zbiegu kilku egzekucji przez komornika M.S. dnia 08.04.2010 roku w Urzędzie Skarbowym w P. (...)", domagając się wyjaśnienia tej sprawy i wymierzenia organowi egzekucyjnemu – Naczelnikowi Urzędu Skarbowego w P. grzywny w wysokości [...] zł. W skardze Skarżąca podniosła, że Naczelnik Urzędu Skarbowego w P., na jej żądanie co do wydania (cyt.) "wymaganych prawem: -1 oryginalnego odpisu tytułu wykonawczego (egzekucyjnego) do egzekucji wykonanej z wniosku Starosty P. i co najmniej 3. oryginalnych odpisów tytułów egzekucyjnych do egzekucji wykonanych jak mi powiedziano w Urzędzie Skarbowym w P. "za mandaty" i wezwanie do usunięcia faktu złamania przepisów: wydania mnie dokumentów egzekucyjnych, ponieważ brak dokumentów egzekucyjnych uniemożliwia skarżenie", nie wydał wymaganych prawem dokumentów.

3 Uprzednio, bo 17 czerwca 2015 r., wpłynęła do Sądu skarga tej samej Skarżącej na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego w P., polegającą na niewydaniu opisanych powyżej oryginalnych odpisów tytułów wykonawczych. Z tym dniem więc zainicjowane zostało już postępowanie sądowadministracyjne pomiędzy tymi samymi stronami, którego przedmiotem - tak jak w niniejszej sprawie - była bezczynność wskazanego organu egzekucyjnego w postępowaniu egzekucyjnym. Sprawa, która została wcześniej zainicjowana wniesieniem skargi z dnia 17 czerwca 2015 r., została zarejestrowana pod sygnaturą akt I SAB/Sz 14/15.

4 Sąd postanowieniem z dnia 30 września 2015 r. odrzucił skargę w sprawie I SAB/Sz 14/15. Odpis tego postanowienia z uzasadnieniem doręczono Skarżącej w dniu 23 października 2015 r.

5 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

6 Zgodnie z brzmieniem art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądem administracyjnym (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; zwanej dalej "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Rozpoznając skargę sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada, czy zaskarżony akt lub czynność organu administracji publicznej podlega kontroli tego sądu. Stosownie bowiem do art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku. Jednocześnie, jak stanowi art. 58 § 3 p.p.s.a, sąd odrzuca skargę postanowieniem, a odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.

7 Stan sprawy w toku (lis pendens) w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. oznacza, że ten sam podmiot już wcześniej wniósł skargę na ten sam akt administracyjny, bądź to samo działanie lub bezczynność organu w toku postępowania dotyczącego tej samej materii. Przy czym dla sądu badającego istnienie tej przesłanki wiążący jest stan w dacie wniesienia danej skargi, a nie w dacie orzekania (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 lipca 2012 r. sygn. akt II GSK 792/12, dostępne w CBOSA). Konsekwencją zaś zaistnienia sytuacji przewidzianej w przywołanym przepisie jest wyłączenie dopuszczalności skutecznego wniesienia tej kolejnej skargi.

8 Podkreślić również należy, że przesłanka dopuszczalności zaskarżenia wymieniona w art. 58 § 1 pkt 4 p.p.s.a. ma charakter merytoryczny, gdyż prawo w tym przypadku nie przewiduje możliwości konwalidacji skargi. W każdym zatem przypadku zaistnienia tej przesłanki, sąd zobligowany jest skargę odrzucić.

9 W rozpoznawanej sprawie na dzień złożenia skargi (20 października 2015 r.) sprawa nią objęta (bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. w postępowaniu egzekucyjnym) pomiędzy tymi samymi stronami była w toku. Toczyło się bowiem postępowanie sądowe wywołane skargą Skarżącej z dnia 17 czerwca 2015 r. na bezczynność Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. w postępowaniu egzekucyjnym. Wprawdzie postanowieniem z dnia 30 września 2013 r. o sygn. akt I SAB/Sz 13/15 Sąd skargę tę odrzucił, lecz postępowanie nadal było "w toku", gdyż Skarżącej nie doręczono jeszcze odpisu postanowienia z dnia 30 września 2015 r. i orzeczenie to nie posiadało przymiotu prawomocności.

10 W tym stanie rzeczy, wniesioną w tym postępowaniu skargę z dnia 20 października 2015 r. należało odrzucić, jako skargę wniesioną w sytuacji, w której miała już miejsce zawisłość sporu pomiędzy tymi samymi podmiotami w tym samym przedmiocie sporu.

11 Wobec powyższego, uznając skargę za niedopuszczalną, na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 oraz § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.