Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 11 marca 2010 r., I SA/Sz 57/10

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 11 marca 2010 r., I SA/Sz 57/10

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zygmunt Chorzępa, Sędziowie Sędzia WSA Kazimierz Maczewski, Sędzia NSA Zofia Przegalińska (spr.), Protokolant Lidia Maląg, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 11 marca 2010 r. sprawy ze skargi I. Spółki z o.o. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania podatkowego w sprawie wniosku o zwrot odsetek od nadpłaty w podatku od nieruchomości za 2001r. oddala skargę

Uzasadnienie

2 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. decyzją z dnia

3 [...] utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy K. z dnia

4 [...] umarzającą postępowanie podatkowe w sprawie wniosku "I" Spółka z o.o. o zwrot odsetek od nadpłaty w podatku od nieruchomości za 2001 rok z uwagi na bezprzedmiotowość.

5 Z uzasadnienia tej decyzji wynika, że wnioskiem z dnia 25 maja 2009 r. Spółka z o.o. "I" wystąpiła o zwrot odsetek w kwocie [...] od nadpłaty w podatku od nieruchomości za 2001 r. uznając, że odsetki zostały nieprawidłowo obliczone przez organ podatkowy pierwszej instancji ze względu na przyjęcie niewłaściwej daty początkowej ich obliczenia.

6 Wójt Gminy K. umorzył postępowanie podatkowe w sprawie wniosku o zwrot odsetek podając w uzasadnieniu swojej decyzji, że dokonano już zwrotu oprocentowania nadpłaty w prawidłowej wysokości.

7 W odwołaniu od decyzji Wójta Gminy K. Spółka domagała się jej uchylenia i orzeczenia co do istoty sprawy poprzez określenie wysokości odsetek od nadpłaty. Według Spółki wydając decyzję Wójt Gminy K. naruszył art. 78 § 1 pkt 3 w związku z art. 77 § 1 pkt 1 w związku z art. 73 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej przez to, że oprocentowanie nadpłaty w podatku od nieruchomości naliczył w chwili złożenia wniosku o stwierdzenie tej nadpłaty, zamiast od daty decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego stwierdzającej nieważność decyzji Wójta Gminy K. określającej zobowiązanie podatkowe Spółki. W odwołaniu podniesiono też zarzut niewłaściwego zastosowania art. 78 § 3 pkt 3 Ordynacji podatkowej Spółka wskazała też na naruszenie art. 120 i art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej a także niewłaściwe zastosowanie art. 208 § 1 Ordynacji podatkowej gdyż zdaniem Spółki brak przesłanek do uwzględnienia żądania wnioskodawcy nie stanowi przesłanki bezprzedmiotowości postępowania.

8 Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymując w mocy zaskarżoną decyzję Wójta Gminy K. wskazało przede wszystkim na to, iż we wniosku z dnia

9 25 maja 2009 r. Spółka domagała się zwrotu odsetek od nadpłaty w podatku od nieruchomości. Żądanie zwrotu odsetek zakreśliło granice rozpoznania sprawy

10 i żądanie to wiąże organ odwoławczy. Wprawdzie w odwołaniu Spółka wniosła już

11 o określenie wysokości odsetek od nadpłaty, jednakże tak sformułowany wniosek

12 w ocenie organu odwoławczego nie może być rozpatrzony w postępowaniu odwoławczym, gdyż zmiana żądania dopuszczalna jest do czasu wydania decyzji przez organ pierwszej instancji.

13 Jak zaznaczono w uzasadnieniu Kolegium nie podejmowało w tym zakresie żadnych rozstrzygnięć gdyż Spółka nie wniosła o zmianę zakresu postępowania a z uzasadnienia odwołania wynika, że żądania zwrotu odsetek uznaje za tożsame z żądaniem określenia ich wysokości.

14 W dalszej części uzasadnienia Samorządowe Kolegium Odwoławcze wyjaśniło, że postępowanie w sprawie należało umorzyć. Stosownie bowiem do art. 207 Ordynacji podatkowej, organ podatkowy orzeka w sprawie w drodze decyzji,

15 w tym decyzji umarzającej postępowanie, które kończy w inny sposób postępowanie niż przez rozstrzygnięcie sprawy. Postępowanie umarza się, gdy stało się ono z jakichkolwiek przyczyn bezprzedmiotowe (art. 208 Ordynacji podatkowej). W ocenie Kolegium w niniejszej sprawie nie ma podstawy prawnej do rozstrzygnięcia w kwestii zwrotu odsetek. Przepisy Ordynacji podatkowej nie przewidują bowiem podstawy do rozstrzygnięcia w tym przedmiocie. Powołany we wniosku przez Spółkę art. 78 § 1 Ordynacji podatkowej ustanawia zasadę oprocentowania nadpłaty, zgodnie zaś z art. 76 § 1 Ordynacji podatkowej nadpłaty wraz z ich oprocentowaniem podlegają z urzędu zaliczeniu na poczet określonych w tym przepisie zobowiązań i w tej kwestii organ podatkowy wydaje postanowienie na podstawie art. 76 a § 1 Ordynacji podatkowej.

16 W razie braku takich zobowiązań organ podatkowy jest zobligowany do zwrotu nadpłaty i oprocentowania z urzędu podatnikowi, w tej sytuacji organ podatkowy nie wydaje postanowienia.

17 Organ odwoławczy zaznaczył, że również pozostałe przepisy rozdziału 9 Ordynacji podatkowej poświęcone nadpłacie i odsetkom od niej nie dają podstawy do wydania w przedmiocie ich zwrotu postanowienia czy też decyzji w związku z tym należało umorzyć postępowanie z wniosku strony o zwrot nadpłaty.

18 W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie Spółka z o.o. "I" wniosła o uchylenie decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. oraz poprzedzającej ją decyzji Wójta Gminy K. zarzucając, że decyzje te są niezgodne z prawem tj. art. 78 § 3 pkt 1

19 w zw. z art. 77 § 1 pkt 1 w zw. z art. 73 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej, art. 78 § 3. art. 120, art. 121, art.122, art. 187 § 1, art. 210, art. 207, art. 208 § 1 tej ustawy.

20 W uzasadnieniu strona skarżąca przyznaje, że w dniu 25 maja 2009 r. Spółka wniosła o zwrot odsetek od nadpłaty w podatku od nieruchomości wskazując, że odsetki zostały nieprawidłowo obliczone przez Wójta Gminy K. ze względu na przyjęcie niewłaściwej daty początkowej ich naliczenia.

21 W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie.

22 Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje.

23 Skarga nie jest zasadna.

24 Na wstępie należy zaznaczyć, że strona, która nie zgadza się z wysokością zwróconego jej oprocentowania, powinna złożyć do organu wniosek o określenie wysokości oprocentowania co obligowało by organ podatkowy do wydania decyzji określającej wysokość oprocentowania.

25 Należy zgodzić się ze stanowiskiem organu odwoławczego, że w sprawie ma znaczenie art. 167 Ordynacji podatkowej stanowiący, że do czasu wydania decyzji przez organ pierwszej instancji strona może wystąpić o rozszerzenie zakresu żądania, może zgłosić nowe żądanie, niezależnie od tego czy żądanie to wynika z tej samej podstawy prawnej co dotychczasowe, pod warunkiem, że dotyczy tego samego stanu faktycznego.

26 Organ odwoławczy rozpatrywał odwołania w sytuacji kiedy strona wystąpiła do organu pierwszej instancji, z żądaniem zwrotu odsetek od nadpłaty.

27 Z przytoczonego w uzasadnieniu decyzji odwoławczej przepisu art. 76 a § 1 Ordynacji podatkowej wynika, że w sytuacji jaka jest wykreowana w tym przepisie organ podatkowy rozstrzyga w formie postanowienia, zaś w sytuacji kiedy dokonuje zwrotu nadpłaty podatnikowi nie wydaje postanowienia ani też decyzji.

28 Trafnie zatem organ odwoławczy kierując się zasadą wyrażoną w art. 167 Ordynacji podatkowej uznał za zasadne utrzymanie w mocy decyzji organu pierwszej instancji umarzającej postępowanie w sytuacji kiedy o zwrocie oprocentowania nie można orzec ani w formie decyzji ani w formie postanowienia.

29 Zwrot nadpłaty w sytuacji skorygowanej deklaracji w podatku od nieruchomości na wniosek podatnika jest czynnością materialno-techniczną. Zatem zbędne jest w tym wypadku wydawanie aktu administracyjnego. Zaznaczyć należy, że z akt sprawy wynika, że zwrot ten nastąpił w oparciu o skorygowaną przez podatnika deklarację.

30 Organy obu instancji uznały, że w sprawie zachodzi bezprzedmiotowość postępowania. Zadaniem Sądu bezprzedmiotowość postępowania to sytuacja gdy brak jest podstaw prawnych i faktycznych do merytorycznego rozpatrzenia sprawy. Przyczyny tak rozumianej bezprzedmiotowości mogą być różne. Wchodzą tutaj w grę zarówno zdarzenia faktyczne jak i prawne.

31 Wskazana przez organ odwoławczy przyczyna bezprzedmiotowości ma niewątpliwie charakter prawny, który polega na tym, że o zwrocie nadpłaty i jej oprocentowania nie orzeka się w formie aktu administracyjnego zatem postępowanie, które nie może być zakończone postanowieniem lub decyzją powinno być umorzone.

32 Organ odwoławczy wyraźnie odróżnia wniosek o zwrot oprocentowania od wniosku o określenie oprocentowania co prowadzi w każdym z tych wypadków do innych skutków w postępowaniu organu.

33 Faktem jest, że pełnomocnik strony skarżącej pomimo, że złożył wniosek

34 o zwrot oprocentowania to w uzasadnieniu tego wniosku wskazywał na nieprawidłowe w jego ocenie obliczenie tego oprocentowania. Zasadą przyjętą

35 w postępowaniu podatkowym jest to, że nie tytuł pisma lecz jego treść decyduje

36 o żądaniu strony i stosownie do treści art. 121 § 2 Ordynacji podatkowej organy podatkowe w postępowaniu podatkowym obowiązane są udzielać niezbędnych informacji i wyjaśnień o przepisach prawa podatkowego pozostających w związku

37 z przedmiotem tego postępowania. Jednakże nie można tego wymagać od organu podatkowego w sytuacji, w której strona korzysta z pomocy kwalifikowanego pełnomocnika, który zawodowo trudni się prowadzeniem cudzych spraw.

38 Zaznaczyć też należy, że organ odwoławczy wskazała stronie, że pomimo umorzenia postępowania w przedmiocie zwrotu oprocentowania, kwestia wysokości oprocentowania może być dochodzona w innym trybie (por.wyrok NSA z 27 lutego 2002r. sygn. akt III SA 2055/00).

39 Uznając zatem, że stanowisko organu odwoławczego jest zgodne

40 z obowiązującym prawem Sąd na podstawie art. 151 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.