Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 16 listopada 2016 r., I SA/Sz 568/16

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 16 listopada 2016 r., I SA/Sz 568/16

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Kowalewska, Sędziowie Sędzia WSA Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka (spr.), Sędzia WSA Anna Sokołowska, , po rozpoznaniu w Wydziale I w trybie uproszczonym w dniu 16 listopada 2016 r. sprawy ze skargi W. B. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 7 kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania oddala skargę.

Uzasadnienie

2 Dyrektor Izby Skarbowej w S. postanowieniem z dnia [...] r., nr [...], stwierdził, że odwołanie wniesione przez W. B. od decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w S. z dnia [...] r., nr [...], określającej dla ww. zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2009 w kwocie [...] zł zostało wniesione z uchybieniem terminu określonego

3 w art. 223 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa

4 (Dz. U. z 2015 r., poz. 613 ze zm. – zwanej dalej: "o.p.").

5 Stan sprawy przedstawia się następująco:

6 29 lutego 2016 r. (data nadania 26 lutego 2016 r.) do Urzędu Kontroli Skarbowej w S. wpłynęło odwołanie od wskazanej powyżej decyzji organu I instancji. Decyzja ta została skutecznie doręczona stronie w dniu 30 kwietnia 2015 r., w sposób przewidziany w art. 150 o.p. Powołując się na treść art. 223 § 1 i § 2 pkt 1 o.p., organ wskazał, że 14-dniowy termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu 14 maja 2015 r.

7 Odwołanie wniesiono w dniu 26 lutego 2016 r. (data stempla pocztowego), składając jednocześnie wniosek o przywrócenie terminu do jego złożenia.

8 Postanowieniem z dnia [...]r, nr [...] organ II instancji odmówił podatnikowi przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu I instancji, albowiem nie dopatrzył się ku temu żadnych przesłanek.

9 W piśmie z dnia 4 maja 2016 r. W.B. wniósł skargę

10 do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, zarzucając organowi naruszenie przepisu art. 223 § 2 pkt 1 o.p. poprzez niewłaściwą interpretację

11 i zastosowanie ww. regulacji.

12 W związku z powyższym skarżący wniósł o uchylenie postanowienia w całości i orzeczenie co do istoty sprawy.

13 W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi.

14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje:

15 W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 1066) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

16 Zgodnie natomiast z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718, dalej, w skrócie: "p.p.s.a."), Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

17 Skarga wniesiona w niniejszej sprawie została przez sąd rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym. Od dnia 15 sierpnia 2015 r. obowiązuje regulacja art. 119 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którą sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy stronie zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Oznacza to, że w przypadku skarg na wyżej wymienione postanowienia skierowanie ich do rozpoznania w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym nie jest uzależnione od wniosku strony. Zaskarżone postanowienie jest postanowieniem kończącym postępowanie, wobec czego możliwe było rozpoznanie niniejszej sprawy na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym.

18 Po dokonaniu oceny legalności zaskarżonego postanowienia, Sąd uznał,

19 że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżone postanowienie nie narusza prawa.

20 Skarżący wniósł skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w S. stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w S. z dnia [...] r.,

21 nr [...], określającej ww. zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2009.

22 Jak wynika z akt sprawy ww. decyzja została stronie doręczona w dniu

23 30 kwietnia 2015 r., w sposób przewidziany w art. 150 o.p., a zatem 14-dniowy termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu 14 maja 2015 r.

24 Odwołanie wniesiono 26 lutego 2016 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego złożenia. Postanowieniem z dnia [...] r, nr [...] organ II instancji odmówił podatnikowi przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu I instancji.

25 Na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 o.p. organ odwoławczy stwierdza w formie postanowienia uchybienie terminowi do wniesienia odwołania.

26 W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjmuje się,

27 że w wypadku złożenia odwołania po terminie wraz z prośbą o jego przywrócenie, organ odwoławczy nie może wydać postanowienia stwierdzającego uchybienie terminowi do wniesienia odwołania przed rozpatrzeniem wniesionej prośby. Uwzględnienie prośby o przywrócenie terminu wyłącza bowiem możliwość wydania postanowienia stwierdzającego jego uchybienie (por.: wyrok NSA z dnia 26 czerwca 2012 r., sygn. akt II FSK 2560/10, z dnia 13 września 2012 r., sygn. akt II OSK 983/11 - dostępne na stronie internetowej: orzeczenia.nsa.gov.pl, a także: Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawa o Naczelnym Sądzie Administracyjnym z orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego i Sądu Najwyższego, red. R. Hauser, Warszawa 1998, s. 334; por. oraz A. Kabat w: Ordynacja podatkowa Komentarz, Warszawa 2004, s. 595-596).

28 Podobnie problem ten ujęto w opracowaniu H. Dzwonkowskiego i Z. Zgierskiego Procedury podatkowe, Warszawa 2006, s. 909, w którym autorzy przytoczyli tezę wyroku NSA z dnia 14 stycznia 1999 r., SA/Sz 306/98, LEX nr 36136, że w razie wniesienia odwołania z uchybieniem terminu oraz prośby o jego przywrócenie, postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania organ odwoławczy wydać może dopiero po ostatecznym rozpatrzeniu wniesionej przez stronę prośby o przywrócenie terminu. Ewentualne postanowienie o przywróceniu terminu do wniesienia odwołania wyłącza bowiem dopuszczalność wydania postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu, a zatem wydanie takiego postanowienia przed rozpatrzeniem prośby strony byłoby niezgodne z prawem.

29 W wyroku z dnia 1 października 2009 r., I FSK 854/08, LEX nr 537058, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że treść art. 228 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej wskazuje wyraźnie, iż stwierdzenie uchybienia terminu do złożenia odwołania nie zależy od uznania organu odwoławczego, gdyż obowiązek taki wynika wprost z ustawy.

30 Tym samym, organ podatkowy, wobec nieuwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu, nie tylko jest uprawniony, lecz wręcz obowiązany do wydania postanowienia na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej. Jest to skutek wynikający z zasady trwałości decyzji administracyjnych (art. 128 o.p.) i bezpieczeństwa w obrocie prawnym.

31 Decyzje, od których nie służy odwołanie, a taka sytuacja powstaje z chwilą upływu terminu do wniesienia odwołania, stają się ostateczne i ich uchylenie lub zmiana, stwierdzenie ich nieważności oraz wznowienie postępowania może nastąpić tylko w przypadkach i na zasadach przewidzianych w ustawie dla wymienionych postępowań nadzwyczajnych.

32 Podsumowując, należy stwierdzić, że skoro odwołanie od decyzji z dnia

33 [...] r. skarżący złożył po upływie terminu do jego wniesienia, wydanie przez organ odwoławczy postanowienia w trybie art. 228 § 1 pkt 2 o.p. było zasadne

34 i celowe w odniesieniu do kwestii procesowych wyłaniających się przy rozpatrywaniu sprawy.

35 W odniesieniu do skarżącego zarówno postanowienie odmawiające przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, jak i postanowienie stwierdzające uchybienie terminowi do wniesienia odwołania, zostały wydane w jednym dniu, jednak z numerów, którymi oznaczono te akty oraz treści uzasadnień wynika, że organ zachował właściwą kolejność, rozpoznając w pierwszej kolejności wniosek o przywrócenie terminu.

36 Zaskarżone postanowienie jest więc konsekwencją wcześniejszego postanowienia organu II instancji z dnia [...] r, nr [...] o odmowie podatnikowi przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu I instancji z 14 kwietnia 2015 r.

37 Stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia odwołania powoduje zamknięcie drogi do dalszego rozpatrywania sprawy. Uchybienie terminu jest okolicznością obiektywną i nie podlega żadnym ocenom ani stopniowaniu skali tego naruszenia. Nawet nieznaczne przekroczenie obowiązującego terminu stanowi jego uchybienie i obliguje organ odwoławczy do wydania postanowienia w tym zakresie, chyba że strona domaga się przywrócenia uchybionego terminu, a wniosek ten zostanie uwzględniony. W niniejszej sprawie jednak organ nie uwzględnił wniosku o przywrócenie terminu, a skarga na postanowienie wydane w tej kwestii została odrzucona postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 18 sierpnia 2016 r., sygn. akt I SA/Sz 570/16.

38 Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł o oddaleniu skargi - jak w sentencji wyroku – na podstawie art. 151 p.p.s.a.