Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 1 października 2015 r., I SA/Sz 544/15
postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 1 października 2015 r., I SA/Sz 544/15
Sentencja
1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodnicząca: Sędzia WSA Anna Sokołowska po rozpoznaniu w Wydziale I w dniu 1 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P.U. W. i S. Spółka z o.o. z siedzibą w N. o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 17 czerwca 2015 r., sygn. akt I SA/Sz 544/15 w sprawie ze skargi P. U. W. i . Spółka z o.o. z siedzibą w N. na czynność Gminy N. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie czynności Gminy N. z dnia [...] r. wyboru partnera prywatnego na wykonywanie usług z zakresu zbiorowego zaopatrzenia w wodę i zbiorowego odprowadzania ścieków postanawia: odmówić uzupełnienia wyroku
Uzasadnienie
2 Wyrokiem zapadłym w dniu 17 czerwca 2015 r., sygn. akt I SA/Sz 544/15
3 Sąd uchylił zaskarżoną czynność Gminy N. z dnia [...] r.
4 Nr [...] w przedmiocie wyboru partnera prywatnego
5 w zakresie zbiorowego zaopatrzenia w wodę i zbiorowego odprowadzania ścieków
6 (pkt I), wstrzymał wykonanie zaskarżonej czynności (pkt II), zasądził od Gminy N. na rzecz strony skarżącej zwrot kosztów postępowania sądowego (pkt III).
7 Wyrok powyższy zapadł po uprzednim uchyleniu przez Naczelny Sąd Administracyjny wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 3 kwietnia 2014 r., sygn. akt I SA/Sz 302/14.
8 Pismem z dnia 21 sierpnia 2015 r. Skarżący wniósł, na podstawie art. 157 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - zwanej dalej "p.p.s.a.",
9 o uzupełnienie wskazanego powyżej wyroku i o wydanie wyroku uzupełniającego.
10 W treści wniosku Skarżący wskazał, że uzupełnienie miałoby obejmować unieważnienie na podstawie art. 30 ust. 3 i ust. 8 ustawy z dnia 9 stycznia 2009 r.
11 o koncesji na roboty budowlane lub usługi (Dz. U. Nr 19, poz. 101 ze zm.) - zwanej dalej: "u.k.r.b.u." w związku z art. 4 ust. 1 ustawy z dnia 19 grudnia 2008 r.
12 o partnerstwie publiczno-prywatnego (Dz. U. z 2009 r. Nr 19, poz. 100 ze zm.) ze skutkiem od momentu zawarcia umowy partnerstwa publiczno-prywatnego na świadczenie usług zbiorowego zaopatrzenia w wodę i zbiorowego odprowadzenia ścieków, w tym zarządzania, utrzymania i eksploatacji sieci, budowli, urządzeń wodno-ściekowych na terenie Gminy N. , która została zawarta 30 maja 2014 r. przez działającego z upoważnienia Burmistrza N. sekretarza gminy
13 z W.L. B. GmbH z siedzibą S.
14 w N. - spółką prawa niemieckiego.
15 Uzasadniając wniosek Skarżący opisał przebieg postępowania w przedmiotowej sprawie. Ponadto wskazał, iż organ wykonawczy Gminy, jakim jest Burmistrz N., przed uprawomocnieniem się wyroku WSA w Szczecinie z dnia
16 3 kwietnia 2014 r. i po wniesieniu od niego skargi kasacyjnej z dnia 20 maja 2014 r. - zdecydował się na zawarcie z ww. spółką (w dniu 30 maja 2014 r.) umowy partnerstwa publiczno-prywatnego.
17 Ponadto, Skarżący odwołał się do treści art. 29 ust. 1 u.k.r.b.u. oraz art. 30 ust. 3 u.k.r.b.u. i przeprowadził ich interpretację wskazując, że przepis art. 29 ust. 1 u.k.r.b.u. należy interpretować w ten sposób, że wstrzymanie prawa do zawarcia umowy następuje do czasu uprawomocnienia się wyroku wojewódzkiego sądu administracyjnego. Bowiem tylko takie rozumienie tego przepisu można uznać za racjonalne i wewnętrznie spójne. Ponadto, zdaniem Skarżącego, zawarty w tym przepisie zwrot "do momentu ogłoszenia wyroku wojewódzkiego sądu administracyjnego" jest nie do pogodzenia z treścią art. 30 ust. 3 u.k.r.b.u. Wskazany przepis zaczyna się od zwrotu "Sąd uwzględniając skargę, unieważnia umowę". Zdaniem Skarżącego, taki zapis przesądza o tym, jakie dodatkowe i obligatoryjne orzeczenie powinno zostać zamieszczone przez sąd administracyjny w wyroku uwzględniającym skargę wniesioną na podstawie art. 27 ust. 1 u.k.r.b.u.
18 Skarżący podniósł także, iż art. 30 ust. 3 u.k.r.b.u. przewiduje określone zakazy ustawowe, tj. w szczególności z art. 21 ust. 1 u.k.r.b.u. lub też z art. 29 ust. 1 u.k.r.b.u. Nie jest to jednak, zamknięty katalog przesłanek, które nakładają na Sąd obowiązek uwzględnienia skargi i unieważnienia umowy. Wskazuje na to końcowy fragment art. 30 ust. 3 u.k.r.b.u., gdzie został zamieszczony dodatkowo zwrot "Jeżeli uniemożliwiło to sądowi administracyjnemu uwzględnienie skargi przed zawarciem umowy".
19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:
20 Zgodnie z art. 157 § 1 p.p.s.a., strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu.
21 Skarżący w treści wniosku o uzupełnienie wyroku powołał się na przepis
22 art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 9 stycznia 2009 r. o koncesji na roboty budowlane lub usługi (Dz. U. Nr 19, poz. 101 ze zm.) – zwanej dalej: "u.k.r.b.u.", który stanowi:
23 "z zastrzeżeniem ust. 2, wniesienie skargi na czynność wyboru oferty najkorzystniejszej wstrzymuje prawo do zawarcia umowy z oferentem, którego oferta została uznana za najkorzystniejszą, do czasu ogłoszenia orzeczenia w sprawie przez wojewódzki sąd administracyjny".
24 Zgodnie z art. 30 ust. 3 u.k.r.b.u. Sąd, uwzględniając skargę, unieważnia umowę, jeżeli została zawarta z naruszeniem terminu określonego w art. 21 ust. 1 albo w okresie wstrzymania prawa do zawarcia umowy, o którym mowa w art. 29 ust. 1, oraz jeżeli uniemożliwiło to sądowi administracyjnemu uwzględnienie skargi przed zawarciem umowy.
25 Zdaniem Sądu, nie zaistniały w niniejszej sprawie okoliczności podnoszone przez Skarżącego, które uzasadniałyby konieczność uzupełnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 17 czerwca 2015 r.,
26 sygn. akt I SA/Sz 544/15.
27 W pierwszej kolejności Sąd nie podziela argumentacji Skarżącego w zakresie interpretacji art. 29 ust. 1 u.k.r.b.u. Nie sposób się zgodzić ze Skarżącym, że w tym przepisie ustawodawca miał na myśli uprawomocnienie się orzeczenia sądu I instancji.
28 Niewątpliwie wniesienie skargi dotyczącej czynności wyboru oferty najkorzystniejszej wstrzymuje prawo do zawarcia umowy z oferentem, którego oferta została uznana za najkorzystniejszą, do czasu ogłoszenia orzeczenia w sprawie. Tego rodzaju regulacja jest zgodna z celami dyrektywy 2007/66/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 11 grudnia 2007 r. zmieniającej dyrektywy Rady 89/665/EWG I 92/13/EWG w zakresie poprawy skuteczności procedur odwoławczych w dziedzinie udzielania zamówień publicznych. Kraje członkowskie zobowiązane są zapewnić minimalny okres zawieszenia typu standstill, podczas którego zawarcie umowy jest zawieszone, niezależnie od tego, czy do zawarcia umowy doszło w chwili jej podpisania. Okres zawieszenia typu standstill nie powinien kończyć się przed podjęciem decyzji w sprawie wniosku przez organ odwoławczy (por. G. Mazurek, Ustawa o koncesji na roboty budowlane lub usługi, Komentarz, Wrocław 2009, s. 137). Ponadto art. 29 ust. 1 u.k.r.b.u. dotyczy wstrzymania prawa do zawarcia umowy, a nie wstrzymania samej zaskarżonej czynności, jaką jest w tym przypadku wybór oferenta.
29 W związku z powyższym proponowana przez Skarżącego rozszerzająca wykładnia ww. przepisu nie może zostać przez Sąd zaakceptowana.
30 Odnosząc się do brzmienia przepisu art. 30 ust. 3 u.k.r.b.u., Sąd wskazuje, że przepis ten wbrew stanowisku Skarżącego, nie zobowiązuje obligatoryjnie Sądu do unieważnienia umowy w przypadku uwzględnienia skargi. Powoływana regulacja przewiduje uprawnienie dla Sądu do unieważnienia umowy w przypadku zaistnienia określonych przesłanek. Zdaniem Sądu, w niniejszej sprawie nie zaistniały takie przesłanki. Stanowisko takie zostało zawarte w uzasadnieniu wyroku z dnia
31 17 czerwca 2015 r., sygn. akt I SA/Sz 544/15.
32 Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 157 § 1 i 2 p.p.s.a.,
33 Sąd orzekł jak w sentencji.