Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 19 maja 2016 r., I SA/Sz 245/13

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 19 maja 2016 r., I SA/Sz 245/13

Sentencja

1 Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie – Iwona Golec po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata J S o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi J G na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Koszalinie z dnia 25 lutego 2013 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia zaległości z tytułu podatku od nieruchomości za lata 2010-2012 wraz z odsetkami p o s t a n a w i a: oddalić wniosek.

Uzasadnienie

2 Skarżący J G wraz ze skargą na opisaną decyzje złożył wniosek

3 o ustanowienie adwokata. Prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 2 kwietnia 2013 r. ustanowiono skarżącemu adwokata, a Okręgowa Rada Adwokacka w Szczecinie wyznaczyła w dniu 30 kwietnia 2013 r. adw. J S pełnomocnikiem skarżącego w sprawie.

4 Wyrokiem z dnia 3 lipca 2013 r. sygn. akt I SA/Sz 245/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę i przyznał od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na rzecz adwokata J S kwotę [...] zł, powiększoną o podatek od towarów i usług, tytułem nieopłaconych kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

5 Pełnomocnik skarżącego wniósł do Sądu w dniu 2 września 2013 r. skargę kasacyjną od ww. wyroku wraz z wnioskiem o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

6 Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 3 lutego 2016 r. II FSK 3471/13 oddalił skargę kasacyjną. NSA zaznaczył w uzasadnieniu wyroku, że pełnomocnik nie złożył oświadczenia, iż opłata nie została opłacona w całości lub w części.

7 Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej zwanej: "p.p.s.a.", wyznaczony adwokat (...) otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów (...) w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych

8 i udokumentowanych wydatków.

9 W przypadku adwokatów zagadnienie to od 1 stycznia 2016 r. co do zasady normuje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z dnia 5 listopada 2015 r., poz. 1801), które w § 22 stanowi, że do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem jego wejścia w życie stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. W niniejszej sprawie do złożonego przez adw. J S wniosku mają zastosowanie przepisy dotychczasowe, tj. rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461 ze zm.).

10 Stosownie do treści § 20 powołanego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub części.

11 Stwierdzić należy, że pełnomocnik takiego oświadczenia nie złożył.

12 W orzecznictwie przyjmuje się, że oświadczenie to jest nieodzownym elementem uzasadnienia wniosku o przyznanie kosztów, stanowiącym przesłankę do przyjęcia, że praca pełnomocnika nie została już wynagrodzona. Z brzmienia tego przepisu wynika także, że sama treść żądania zawierająca ustawowe sformułowanie: "nieopłaconej pomocy prawnej" nie może być utożsamiana ze złożeniem oświadczenia, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Brak takiego oświadczenia wywołuje zaś skutki materialnoprawne, polegające na utracie prawa do wynagrodzenia (por.: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia

13 8 grudnia 2009 r., sygn. akt II GZ 273/09; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 marca 2009 r., sygn. akt II FZ 90/09; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 sierpnia 2008 r., sygn. akt I OZ 615/08; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 czerwca 2008 r., sygn. akt I OZ 390/08; wszystkie przywołane w niniejszym postanowieniu orzeczenia, dostępne są w internetowej bazie orzeczeń: orzeczenia.nsa.gov.pl). Ponadto brak stosownego oświadczenia nie stanowi uchybienia formalnego, które podlegałoby uzupełnieniu na wezwanie w trybie art. 49 p.p.s.a.

14 Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 p.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.