Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 3 listopada 2016 r., I SA/Sz 1034/16

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 3 listopada 2016 r., I SA/Sz 1034/16

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Wojtysiak (spr.), po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 3 listopada 2016 r. sprawy ze skargi [...] na uchwałę Rady Miejskiej w [...] z dnia 19 grudnia 2014 r. nr [....] w przedmiocie ustalenia wysokości dopłaty do ceny 1m3 usług zbiorowego zaopatrzenia w wodę i zbiorowego odprowadzania ścieków z terenu miasta i gminy [....] p o s t a n a w i a: odrzucić skargę

Uzasadnienie

2 [...] – dalej jako: "Skarżący" wniósł pismem z dnia

3 12 sierpnia 2016 r. bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

4 w Szczecinie bez pośrednictwa organu skargę na uchwałę Rady Miejskiej w [...] z dnia 19 grudnia 2014 r., nr [...] w sprawie ustalenia wysokości dopłaty do ceny 1m3 usług zbiorowego zaopatrzenia w wodę i zbiorowego odprowadzania ścieków

5 z terenu miasta i gminy [...].

6 Skarga została nadana do Organu w dniu 23 września 2016 r. Wpływ do Rady Miejskiej nastąpił zgodnie ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru w dniu tym samym dniu.

7 Skarżący w uzasadnieniu skargi wskazał, że po raz trzeci wnosi skargę na ww. uchwałę. Powodem napisania skargi jest ewidentne naruszenie prawa bo nawet sąd tak sugerował, w rezultacie oddalając skargę wyrokiem z dnia 17 lutego 2016 r. Ponadto poinformował, że potrzebne do rozpatrzenia sprawy materiały znajdują się przy wcześniej złożonej skardze.

8 Ponowna skarga nie została przez Skarżącego poprzedzona wezwaniem Organu do usunięcia naruszenia prawa, sformułowanym na podstawie art. 101 ustawy z dnia

9 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013 r., poz. 594 ze zm.) – dalej jako: "u.s.g.".

10 W odpowiedzi na skargę Rada Miejska w [...] wniosła o jej odrzucenie.

11 W uzasadnieniu Organ wskazał, że sprawa została prawomocnie rozstrzygnięta wyrokiem WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 1145/15. W związku z tym, że skarga

12 w tej samej sprawie pomiędzy tymi samymi stronami przysługuje tylko jednokrotnie, zatem zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi winna być odrzucona.

13 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

14 Skargę należało odrzucić, jednakże z innych przyczyn niż wskazywane przez Organ w odpowiedzi na skargę.

15 W pierwszej kolejności Sąd bada z urzędu dopuszczalność skargi, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie

16 w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) – dalej jako: "p.p.s.a.".

17 Zgodnie z przepisem art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.

18 Stosownie do treści art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2016 r., poz. 446 ze zm.) – dalej jako: "u.s.g.", każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego.

19 Z akt sprawy wynika, że Skarżący wniósł w dnia 9 września 2016 r. skargę na uchwałę Rady Miejskiej w [....] z dnia 19 grudnia 2014 r. nr [...]

20 w przedmiocie ustalenia wysokości dopłaty do ceny 1 m3 usług zbiorowego zaopatrzenia w wodę i zbiorowego odprowadzania ścieków z terenu miasta i gminy [....]. Ww. skarga została poprzedzona przez Skarżącego pismem z dnia

21 29 lipca 2015 r. zatytułowanym "Wniosek", które stanowiło wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.

22 Rada Miejska w [....] uchwałą z dnia 27 sierpnia 2016 r. nr [....]w sprawie wezwania do usunięcia naruszenia prawa, odmówiła uwzględnienia zmiany uchwały Rady Miejskiej z dnia 19 grudnia 2014 r. nr [...]. Skarga wyrokiem

23 z dnia 17 lutego 2016 r. została oddalona.

24 W postanowieniu składu siedmiu sędziów z dnia 24 czerwca 2002 r., sygn. akt OSA 2/02 Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że wezwanie do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia, określone w art. 101 ust. 1 u.s.g. jest czynnością prawną, która przysługuje danemu podmiotowi w stosunku do określonej uchwały – jednokrotnie, następne pisma w tej samej sprawie, pochodzące od tego samego podmiotu, nie są wezwaniami w rozumieniu tego przepisu.

25 Nie można instytucji wezwania do usunięcia naruszenia prawa traktować jak czynności niewywołującej żadnych skutków prawnych, która może być powtarzana wielokrotnie i bez ograniczeń. Przyjęcie takiego poglądu pozbawiłoby to działanie znaczenia prawnego, byłoby zaprzeczeniem jego istoty i powodowałoby destabilizację obrotu prawnego, zamiast poprawić bezpieczeństwo tego obrotu. Ponadto strony, którym przysługują tradycyjne środki odwoławcze (odwołania, zażalenia) nie mogą być w gorszej sytuacji prawnej, niż podmioty, którym z powodu specyfiki postępowania przysługuje środek prawny określony w art. 101 ust. 1 u.s.g. (por. postanowienie WSA w Szczecinie z dnia 23 września 2016 r., sygn. akt II SA/Sz 990/16, postanowienie WSA w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 30 grudnia 2014 r., sygn. akt II SA/Go 830/14 – www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

26 W myśl art. 53 § 2 p.p.s.a., w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa.

27 Z powyższego wynika, że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa jest przesłanką dopuszczalności wniesienia skargi do sądu administracyjnego na uchwałę rady gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, a 30-dniowy termin do wniesienia skargi (art. 53 § 2 p.p.s.a) liczy się od dnia doręczenia wzywającemu odpowiedzi organu, albo od dnia wniesienia wezwania, jeżeli organ odpowiedzi nie udzielił.

28 Brak wezwania do usunięcia naruszenia prawa uniemożliwia wniesienia skargi

29 i w konsekwencji skutkuje odrzuceniem przez wojewódzki sąd administracyjny skargi jako niedopuszczalnej. Również złożenie skargi z uchybieniem terminu określonego

30 w art. 53 § 2 p.p.s.a. skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., jako złożonej po terminie.

31 Przenosząc powyższe na grunt stanu faktycznego niniejszej sprawy wskazać należy, że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa złożone zostało przez Skarżącego w dniu 29 lipca 2015 r., zaś Rada Miejska w [....] udzieliła na ww. wezwanie odpowiedzi wydając uchwałę z dnia 27 sierpnia 2015 r. nr [....] (okoliczność niesporna).

32 Nie budzi zatem wątpliwości, że ustawowy termin do złożenia skargi na uchwałę z dnia 19 grudnia 2014 r. już upłynął. Tymczasem skarga na ww. uchwałę Rady Miejskiej w [....] wpłynęła bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie w dniu 19 września 2016 r.

33 Pismem z dnia 20 września 2016 r. WSA w Szczecinie przekazał skargę Radzie Miejskiej w [....] w celu nadania jej biegu (przekazanie nastąpiło w dniu 23 września 2016 r.). Zatem skarga została złożona przez Skarżącego ze znacznym uchybieniem terminowi ustawowemu określonemu w art. 53 § 2 p.p.s.a.

34 Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji, za podstawę przyjmując art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.

35 Jednocześnie na podstawie art. 222 p.p.s.a. nie żąda się opłat od pisma, jeżeli już z niego wynika, że podlega ono odrzuceniu.

36 Z treści skargi wynikało, że Skarżący wniósł skargę po upływie terminu do jej wniesienia, a zatem skarga ta podlega odrzuceniu bez wzywania o wpis.