Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 19 stycznia 2018 r., I SA/Sz 1/18
postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 19 stycznia 2018 r., I SA/Sz 1/18
Sentencja
1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący - Sędzia WSA Bolesław Stachura po rozpoznaniu w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym w dniu 19 stycznia 2018 r. sprawy ze skargi A. S. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 9 lutego 2012 r. sygn. akt I SA/Sz 946/11 wydanego w sprawie ze skargi A. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za lata 2006-2008 po wznowieniu postępowania p o s t a n a w i a: odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowego.
Uzasadnienie
2 Sygn. akt I SA/Sz [...]
U Z A S A D N I E N I E
3 Wyrokiem z dnia 9 lutego 2012 r. wydanym w sprawie I SA/Sz 946/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę A. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego
4 z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku
5 od nieruchomości za lata 2006-2008 po wznowieniu postępowania.
6 Strona skarżąca nie wniosła skargi kasacyjnej od powyższego orzeczenia.
7 W konsekwencji ww. wyrok stał się prawomocny od dnia [...] r.
8 Pismem z dnia [...] r. skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę o wznowienie postępowania sądowego
9 w sprawie I SA/Sz 946/11. Jako przyczynę wznowienia wskazała wydanie przez Trybunał Konstytucyjny w dniu 13 grudnia 2017 r. wyroku o sygn. akt SK 48/15
10 w przedmiocie podatku od nieruchomości w zakresie kwalifikacji dla potrzeb tego podatku obiektów budowlanych spełniających przesłanki uznania za budynki, a co do których zachodziła wątpliwość czy nie stanowią budowli.
11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:
12 Stosownie do treści art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo
13 o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.); zwanej dalej: "p.p.s.a.", można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem.
14 Badanie merytorycznej zasadności skargi o wznowienie postępowania poprzedza sprawdzenie jej wymagań formalnych, gdyż zgodnie z art. 280 § 1 p.p.s.a. sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd skargę o wznowienie odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę.
15 Na podstawie art. 272 § 1 i 2 p.p.s.a. można żądać wznowienia postępowania również w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie. W tej sytuacji skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzech miesięcy od dnia wejścia w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego.
16 Stosownie jednak do treści art. 278 p.p.s.a. po upływie lat pięciu
17 od uprawomocnienia się orzeczenia nie można żądać wznowienia, z wyjątkiem przypadku, gdy strona była pozbawiona możności działania lub nie była należycie reprezentowana.
18 Z treści powyższych przepisów wynika zatem, że skarga o wznowienie postępowania sądowego oparta na podstawie o której mowa w art. 272 § 1 p.p.s.a. powinna zostać wniesiona w terminie 3 miesięcy od dnia wejścia w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego, lecz nie później niż w terminie 5 lat od dnia uprawomocnienia się orzeczenia sądowego w sprawie. Zaznaczyć przy tym należy,
19 że zasadniczą funkcją terminu o którym mowa w art. 278 p.p.s.a. jest ustanowienie bezwzględnej granicy czasowej, po upływie której skarga o wznowienie postępowania nie może być wniesiona. Termin ten jest zatem terminem materialnym i nie podlega przywróceniu. W konsekwencji skarga o wznowienie postępowania sądowego wniesiona z zachowaniem terminu o którym mowa w art. 272 § 1 p.p.s.a.,
20 ale z naruszeniem art. 278 p.p.s.a. podlega odrzuceniu bez konieczności badania merytorycznej zasadności wskazanych w niej podstaw (por. postanowienie NSA
21 z 13 grudnia 2013 r. II FSK 3232/13, a także J. Drachal, A. Wiktorowska,
22 K. Wojciechowska [w:] red. R. Hauser, M. Wierzbowski, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2015, s. 1125).
23 Jak wynika z akt sprawy orzeczenie w sprawie I SA/Sz 946/11 stało się prawomocne z dniem 12 kwietnia 2012 r., a wniesiona 29 grudnia 2017 r. skarga
24 o wznowienie postępowania sądowego została oparta na przesłance o której mowa
25 w art. 272 § 1 p.p.s.a., tym samym w sprawie ma zastosowanie 5-letni termin o którym mowa w art. 278 p.p.s.a.
26 Mając powyższe okoliczności na uwadze, Sąd stwierdził, że złożona w dniu
27 29 grudnia 2017 r. skarga o wznowienie postępowania sądowego została wniesiona
28 po upływie terminu do jej wniesienia, bowiem z dniem 12 kwietnia 2017 r. upłynął 5-letni termin w którym strona mogła domagać wznowienia postępowania sądowego w tej sprawie.
29 W tym stanie sprawy, Sąd na podstawie art. 280 § 1 w związku z art. 278
30 i art. 272 § 1 p.p.s.a. wniesioną w sprawie skargę o wznowienie postępowania uznał
31 za niedopuszczalną i orzekł o jej odrzuceniu.