Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 17 listopada 2014 r., II SA/Sz 983/14

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 17 listopada 2014 r., II SA/Sz 983/14

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stefan Kłosowski po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2014r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Burmistrza na uchwałę Rady Miejskiej w Trzebiatowie z dnia 8 lipca 2014 r. nr XLIX/419/14 w przedmiocie przystąpienia Gminy Trzebiatów do kontraktu samorządowego postanawia: I. odrzucić skargę II. zwrócić Gminie uiszczony wpis od skargi w kwocie [...] zł (słownie [...] złotych)

Uzasadnienie

2 Burmistrz T. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na uchwałę Rady Miejskiej w Trzebiatowie z dnia 8 lipca 2014 r. nr XLIX/419/14 w przedmiocie przystąpienia Gminy Trzebiatów do kontraktu samorządowego.

3 Przed wniesieniem skargi Burmistrz wezwał Radę Miejską do usunięcia naruszenia prawa.

4 W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie.

5 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

6 Każde merytoryczne rozpatrzenie skargi poprzedzone jest w postępowaniu przed sądem administracyjnym badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu administracyjnego, skargę wniesie uprawniony podmiot oraz gdy skarga spełnia wymogi formalne i została złożona w przewidzianym w prawie trybie i terminie. Stwierdzenie braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do jej odrzucenia.

7 Zgodnie z treścią art. 3 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej "P.p.s.a." kontrola działalności administracji publicznej przez sąd administracyjny obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

8 1) decyzje administracyjne;

9 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

10 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

11 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

12 4a)pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

13 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

14 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

15 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

16 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

17 Przedmiotem skargi Burmistrza jest uchwała Rady Miejskiej w Trzebiatowie z dnia 8 lipca 2014 r. nr XLIX/419/14 w przedmiocie przystąpienia Gminy Trzebiatów do kontraktu samorządowego.

18 Stosownie do postanowień art. 101 ust. 1 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013 r. poz. 594 ze zm.) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego.

19 Burmistrz gminy jako organ wykonawczy gminy, w myśl art. 31 ustawy o samorządzie gminnym, kieruje sprawami gminy oraz reprezentuje ją na zewnątrz. Posiada prawem przyznane mu zadania i w zakresie ich realizacji działa jako organ administracji publicznej. Oznacza to, że wykonywanie przydzielonych mu zadań jest jego obowiązkiem związanym z koniecznością przestrzegania norm prawnych. Stosownie do postanowień art. 30 ust. 1 omawianej ustawy, wójt gminy wykonuje uchwały rady gminy, a po myśli art. 30 ust. 3 tej ustawy w realizacji zadań własnych wójt gminy podlega wyłącznie radzie gminy. Burmistrz gminy, jako organ wykonawczy gminy, nie posiada więc własnego interesu prawnego, który wymagałby ochrony prawnej przewidzianej art. 101 ustawy o samorządzie gminnym.

20 Skarga przewidziana w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym odnosi się do stosunkowo niewielkiej grupy uchwał organów gminy podjętych w sprawach z zakresu administracji publicznej mających charakter indywidualno-konkretny, a mianowicie tylko do takich uchwał, które nie są decyzjami administracyjnymi oraz takich, których nie można poddać kontroli sądu administracyjnego lub powszechnego, wykorzystując inną podstawę prawną. Przepis art. 101 ust. 1 ma zastosowanie dla ochrony prawnych interesów różnych podmiotów w tych sytuacjach, gdy w inny sposób nie gwarantuje się im w drodze procedur administracyjnych lub innych procedur ich prawnych interesów, łącznie z zapewnieniem kontroli sądu administracyjnego lub powszechnego (por. uchwała Trybunału Konstytucyjnego z dnia 14 września 1994r. W 5/94 Lex 25333).

21 Podkreślić trzeba, że Burmistrz nie posiada indywidualnego, konkretnego interesu w zaskarżeniu uchwały organu stanowiącego gminy, lecz z mocy prawa jest organem zobowiązanym do wykonania tej uchwały.

22 Należy pamiętać, że uchwały organów gminy podlegają nadzorowi przez właściwe organy. W przypadku wystąpienia ewentualnych rozbieżności w stanowiskach obu organów w obrębie jednej gminy, mogą one rozstrzygać ewentualne spory w drodze prawem przewidzianej tj. na przykład wystąpienia do wojewody o podjęcie rozstrzygnięcia nadzorczego w trybie art. 91 ustawy o samorządzie gminnym. Organowi wykonawczemu nie przysługuje natomiast prawo do samodzielnego zaskarżenia uchwały do sądu administracyjnego z uwagi na brak legitymacji skargowej o której mowa w art. 101 ustawy o samorządzie gminnym (por. postanowienie NSA z 26 listopada 2009 r. sygn. akt I OSK 1584/09, postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 13 września 2004 r. sygn. akt IV SA/Gl 639/04).

23 Z powyższych względów, skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Orzeczenie w przedmiocie zwrotu wpisu wydano na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 tej ustawy.