Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 10 lipca 2018 r., II SA/Sz 716/18

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 10 lipca 2018 r., II SA/Sz 716/18

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Katarzyna Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 10 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. J. o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi P. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy postanawia: odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi

Uzasadnienie

2 P. J., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...], w przedmiocie warunków zabudowy.

3 Postanowieniem z dnia 16 lutego 2018 r. sygn. akt II SA/Sz 36/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił skargę P. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...], w przedmiocie warunków zabudowy, z uwagi na nieuiszczenie wpisu sądowego od wniesionej skargi.

4 Wnioskiem z dnia 1 marca 2018 r. (data wpływu 5 marca 2018 r.) P. J., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika r.pr. K. K., złożył wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi wskazując, że w kopercie zawierającej zobowiązanie do usunięcia braków formalnych skargi nie było wezwania sądu do uiszczenia wpisu od skargi. Wraz z wnioskiem dokonano opłaty od skargi w kwocie [...]zł, uiszczonej na rachunek sądu w dniu 5 marca 2018 r.

5 Postanowieniem z dnia 16 marca 2018 r., sygn. akt II SA/Sz 36/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do usunięcia braków formalnych skargi wyjaśniając, że w ocenie sądu skarżący nie uprawdopodobnił, aby uchybienie terminu w opłaceniu skargi nastąpiło bez jego winy. Sąd nie dał wiary twierdzeniom skarżącego, iż koperta zawierająca wezwanie zbiorcze do usunięcia braków formalnych skargi nie zawierała wezwania do uiszczenia wpisu.

6 Skarżący złożył zażalenia na opisane wyżej postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do usunięcia braków formalnych skargi, jak również na postanowienie o odrzuceniu skargi z dnia 16 lutego 2018 r.

7 Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 13 czerwca 2018 r., sygn. akt II OZ 594/18, uchylił postanowienie WSA w Szczecinie o odrzuceniu skargi z powodu nieusunięcia braków formalnych wyjaśniając, że w niniejszej sprawie bezsporne jest, iż do pełnomocnika skarżącego skierowana została wyłącznie jedna przesyłka, a jak wynika z akt sprawy, wezwania były sporządzone na trzech oddzielnych drukach (k. 9-10, 11, 12 akt sądowych), co – wobec twierdzeń wnoszącego zażalenie pełnomocnika skarżącego o nieotrzymaniu odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego i pisma przesyłającego to zarządzenie – nie wyklucza sytuacji, w której omyłkowo do koperty nie został włożony zarówno odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu jak i pismo go przesyłające. Innymi słowy, nie można ponad wszelką wątpliwość stwierdzić, że w sekretariacie sądu umieszczono w kopercie wszystkie trzy pisma, tym bardziej, że zapis umieszczony na zwrotnym potwierdzeniu odbioru sugeruje, że w kopercie umieszczono dwa pisma. Również podnoszona okoliczność zaklejenia przez pracownika urzędu pocztowego opisu koperty uniemożliwiała pełnomocnikowi skarżącego ustalenie zawartości przesyłki (k. 37 akt sądowych). A zatem wobec stanowiska autora zażalenia NSA uznał, że w sprawie istnieją wątpliwości co do tego, czy pełnomocnik skarżącego faktycznie otrzymał wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego.

8 Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w tej sytuacji powyższe wątpliwości należy rozstrzygnąć na korzyść skarżącego mając na uwadze przede wszystkim zagwarantowane konstytucyjnie prawo do sądu (art. 45 Konstytucji RP).

9 Dodatkowo NSA zauważył, że pełnomocnik skarżącego uzupełnił w zakreślonym terminie inne braki formalne skargi, o które został wezwany w korespondencji skierowanej przez sąd tego samego dnia. Ponadto w dacie przesłania zażalenia uiszczony został także należny wpis od skargi.

10 Postanowieniem z dnia 27 kwietnia 2018 r., sygn. akt II OZ 426/18, Naczelny Sąd Administracyjny uchylił również postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 16 marca 2018 r., odmawiające przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi wskazując, że w sytuacji, gdy skarżący wniósł zażalenie od postanowienia odrzucającego skargę i wniosek o przywrócenie terminu do usunięcia braków formalnych skargi, rozpoznanie przedmiotowego wniosku mogło nastąpić dopiero po uprawomocnieniu się postanowienia o odrzuceniu skargi.

11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

12 Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. 2018 r., poz. 1302 – j.t.), dalej jako "p.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, jednakże wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi (art. 87 § 1 i § 3 p.p.s.a.). W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.p.). Natomiast art. 88 p.p.s.a. stanowi, że spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.

13 Zanim sąd administracyjny przystąpi do badania okoliczności uprawdopodobniających brak winy w uchybieniu terminu, zobowiązany jest uwzględnić treść przywołanego przepisu art. 88 p.p.s.a., zgodnie z którym spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Wniosek jest spóźniony, jeżeli został wniesiony po upływie siedmiodniowego terminu przewidzianego w art. 87 § 1 p.p.s.a. Niedopuszczalny jest w sytuacji, gdy brakuje ustawowych warunków jego dopuszczalności, np.: jeżeli został złożony po upływie roku od uchybionego terminu, a nie dotyczy przypadku wyjątkowego (art. 87 § 5 p.p.s.a.); jeżeli uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego (art. 86 § 2 p.p.s.a.); jeżeli czynność strony była dokonana w terminie (art. 86 § 1 p.p.s.a.); jeżeli wniosek nie dotyczy terminu procesowego, lecz np. terminu prawa materialnego lub terminu instrukcyjnego (art. 278 lub 141 § 1 p.p.s.a.) albo terminu związanego z upływem określonej fazy postępowania sądowego (por. postanowienie NSA z dnia 15 listopada 2011 r., sygn. akt II OZ 1090/11, LEX nr 1070480).

14 W przedmiotowej sprawie skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie 7 dni od otrzymania wezwania i z obowiązku tego się wywiązał jedynie częściowo, przedkładając przy piśmie z dnia 26 stycznia 2018 r. pełnomocnictwo procesowe oraz dwa, poświadczone za zgodność z oryginałem, odpisy skargi. Skarżący nie uiścił wpisu od skargi, co stało się powodem jej odrzucenia.

15 Nie uwzględniając wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu, sąd nie uznał za wiarygodną argumentacji strony, która wywodziła, że wezwania w tym zakresie nie otrzymała.

16 Naczelny Sąd Administracyjny, rozpatrując zażalenie skarżącego na postanowienie o odrzuceniu skargi zwrócił uwagę na wątpliwości co do zawartości przesyłki skierowanej do pełnomocnika skarżącego, w szczególności tego, czy zawierała ona oprócz innych pism również wezwanie do uiszczenia wpisu, skoro na zwrotnym potwierdzeniu odbioru jako zawartość przesyłki wskazano "zobowiązanie", a adnotacja na kopercie okazała się niemożliwa do odczytania z uwagi na zaklejenie nalepką przez pracownika poczty.

17 Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w takich sytuacjach, prymat winno mieć umożliwienie stronie realizacji prawa do sądu i merytorycznego rozpatrzenia sprawy, a wszelkie wątpliwości powinny zostać rozstrzygnięte na jej korzyść.

18 W tych okolicznościach należało zatem przyjąć, że skarżący nie został prawidłowo wezwany do uiszczenia wpisu od skargi. Zważywszy jednak, że wpis został uiszczony w dniu 5 marca 2018 r., a więc w terminie 7 dni od dnia, w którym skarżącemu doręczono odpis postanowienia o odrzuceniu skargi i w którym strona dowiedziała się o konieczności jego uiszczenia, należało uznać, że brak formalny skargi został usunięty w terminie. To z kolei oznacza, że wniosek o przywrócenie terminu był niedopuszczalny.

19 W przedstawionych okolicznościach faktycznych i prawnych, na mocy art. 88 p.p.s.a orzeczono jak w sentencji postanowienia.