Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 14 października 2015 r., II SA/Sz 634/13

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 14 października 2015 r., II SA/Sz 634/13

Sentencja

1 Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie Monika Bieńkowska po rozpoznaniu w dniu 14 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata P.S. o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu w sprawie ze skargi A.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego p o s t a n a w i a: odmówić przyznania wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy.

Uzasadnienie

2 W wyniku rozpoznania wniosku A.K. o przyznanie pomocy prawnej postanowieniem z dnia 20 sierpnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie ustanowił skarżącemu adwokata.

3 Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej w S. wyznaczył pełnomocnikiem adwokata P.S.

4 Następnie wyrokiem z dnia 6 listopada 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę A.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego oraz przyznał pełnomocnikowi skarżącego wynagrodzenie za udzielaną pomoc prawną.

5 W dniu 3 stycznia 2013 r. pełnomocnik skarżącego złożył skargę kasacyjną od wyroku sądu pierwszej instancji. W skardze zawarł wniosek o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

6 Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 24 lipca 2015 r., sygn. akt I OSK 273/14 oddalił skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 6 listopada 2013 r.

7 Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) dalej P.p.s.a. wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

8 Stosownie do § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. z 2013 r., poz. 461) wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części. Z treści tych przepisów wynika, że aby Skarb Państwa mógł wypłacić wynagrodzenie wyznaczonemu z urzędu pełnomocnikowi konieczne jest złożenie oświadczenia, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części, co pozwala w istocie określić wysokość tego wynagrodzenia. Brak oświadczenia w przedstawionym brzmieniu nie stanowi uchybienia formalnego, które można uzupełnić na wezwanie Sądu w trybie art. 49 P.p.s.a., gdyż nie jest pismem w rozumieniu art. 45 – 48P.p.s.a. Oświadczenie to, jest nieodzownym elementem uzasadnienia wniosku o przyznanie kosztów stanowiącym przesłankę do przyjęcia, że praca pełnomocnika nie została wynagrodzona. Brak takiego oświadczenia wywołuje skutki materialnoprawne, polegające na utracie prawa do wynagrodzenia (por. postanowienie NSA 24 marca 2010 r., sygn. akt I OZ 200/2010, z dnia 18 października 2005 r., IIFZ 625/05,.; z dnia 18 czerwca 2008 r., I OZ 390/08, LEX nr 493827; z dnia 25 marca 2009 r., II FZ 90/09, LEX nr 550321).

9 Zawarty w skardze kasacyjnej z dnia 3 stycznia 2014 r. wniosek o zasądzenie kosztów postępowania, nie zawiera oświadczenia o którym mowa w § 20 ww. rozporządzenia.

10 W orzecznictwie sądowym ugruntowany jest pogląd, że jeżeli wniosek adwokata lub radcy prawnego ustanowionego dla strony zwolnionej od kosztów sądowych w całości lub w części, o zasądzenie od Skarbu Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, nie zawiera oświadczenia, że żądane koszty nie zostały zapłacone w całości lub w części, to należy odmówić przyznania kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. (postanowienie NSA z dnia 13 sierpnia 2014 r., sygn. akt II OZ 759/14).

11 Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.