Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 6 lutego 2008 r., II SA/Sz 594/07

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 6 lutego 2008 r., II SA/Sz 594/07

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Mirosława Włodarczak-Siuda (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Elżbieta Makowska,, Asesor WSA Joanna Wojciechowska, Protokolant Krzysztof Chudy, po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2008 r. na rozprawie sprawy ze skarg Stowarzyszenia A. na uchwały Rady Miejskiej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie oddania w dzierżawę nieruchomości komunalnych p o s t a n a w i a I. odrzucić skargi, II. zwrócić Stowarzyszeniu A. kwotę [...] ([...]) złotych tytułem uiszczonych wpisów od skarg.

Uzasadnienie

2 Stowarzyszenie A z/s w O. D. wniosło w dniu 11 maja 2007 r. bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. skargi na uchwały Rady Miejskiej w C. nr [...] z dnia [...] w sprawie oddania w dzierżawę nieruchomości komunalnych. Przed wniesieniem skargi strona skarżąca pismem z dnia 26 marca 2007 r. wezwała Radę Miejską w C. do uchylenia uchwały zarzucając, że uchwała została podjęta z rażącym naruszeniem prawa. Rada Miejska w C. pismem z dnia 11 kwietnia 2007 r. doręczonym skarżącemu w dniu 14 kwietnia 2007 r. udzieliła odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.

3 Skargi do Sądu zostały nadane w urzędzie pocztowym w dniu 11 maja 2007r., natomiast Sąd w dniu 16 maja 2007 r. przekazał skargi Radzie Miejskiej w C. celem udzielenia odpowiedzi na skargę i nadesłania akt administracyjnych.

4 Rada Miejska w C. wniosła o odrzucenie skargi podnosząc, że skarga została wniesiona po terminie. Nadto organ wniósł o oddalenie skargi podnosząc brak legitymacji Stowarzyszenia A do wniesienia skargi oraz brak podstaw do przyjęcia, że zaskarżona uchwała została podjęta z naruszenie prawa.

5 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

6 Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz.U. Nr 153 poz. 1269 ) sąd administracyjny sprawuje kontrolę administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.

7 Pierwszą kwestią do rozważenia w niniejszej sprawie było dochowanie terminu do wniesienia skarg. Zgodnie z art. 53 § 2 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 1270 ze zm.,- zwanej dalej P.p.s.a.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi na wezwanie do usunięcia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa, za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi.

8 Zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji publicznej oznacza, że w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu, sąd ten powinien ją przekazać właściwemu organowi administracji publicznej. O zachowaniu terminu określonego w art. 53 P.p.s.a. decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd pod adresem właściwego organu administracji publicznej.

9 W rozpoznawanej sprawie stronie skarżącej doręczono odpowiedź Rady Miasta C. na wezwanie do usunięcia prawa w dniu 14 kwietnia 2007 r./ k.149/, zatem 30-dniowy do wniesienia skargi upłynął w dniu 14 maja 2007 r. Sąd w dniu 16 maja 2007 r. przesłał skargę do organu, a więc po upływie terminu przewidzianego w art. 53 § 2 P.p.s.a. Powołana przez stronę skarżącą w piśmie z dnia 1 lutego 2008 r. /uzupełnienie skargi/ zasada, że podanie wniesione do organu niewłaściwego przed upływem przepisanego terminu uważa się za wniesione z zachowaniem terminu dotyczy wyłącznie postępowania administracyjnego. Dla oceny zachowania terminu do wniesienia skargi nie można zatem przyjąć daty nadania skargi do sądu. W postępowaniu sądowo administracyjnym niedopuszczalne jest zastosowanie trybu z art. 65 K.p.a. Również brak pouczenia, w odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, o trybie i terminie do wniesienia skargi nie może stanowić podstawy do uznania, że skarga została wniesiona w terminie.

10 W tym stanie rzeczy skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Na podstawie art. 232 § 1 pkt 1a P.p.s.a. orzeczono o zwrocie uiszczonego wpisu od skarg.

11 Sad nie uwzględnił wniosku pełnomocników stron o zwrot kosztów zastępstwa procesowego bowiem zgodnie z art. 200 P.p.s.a. tyko w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub zaskarżoną czynność, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw.

12 Z tych względów orzeczono jak w postanowieniu.

13 .