Pelnora PrawoOtwórz aplikację

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 12 maja 2021 r., II SA/Sz 445/21

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Sygnatura
II SA/Sz 445/21
Data
Forma
Postanowienie
Hasła
Odrzucenie skargi
Źródło
JuDDGES/pl-nsa (orzeczenia NSA i WSA z CBOSA), dokument u źródła

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Stefan Kłosowski po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wójta Gminy D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego postanawia: odrzucić skargę.

Uzasadnienie

2 Decyzją z dnia [...] marca 2021 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, uchyliło decyzję Wójta Gminy D. z dnia [...] stycznia 2021 r. i przyznało Z. O. prawo do świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z opieką nad matką K. S..

3 Pismem z dnia 24 marca 2021 r. skargę na opisaną wyżej decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniósł Wójt Gminy D..

4 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

5 Na wstępie wskazać należy, że warunkiem skutecznego złożenia skargi do sądu jest wniesienie jej przez uprawniony podmiot.

6 Zgodnie z art. 50 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., zwanej dalej: "p.p.s.a.") uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym, a także inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi.

7 W świetle powyższego przepisu Wójt Gminy D., który jako organ I instancji wydał decyzję administracyjną, nie jest uprawniony do wniesienia skargi do sądu na decyzję ostateczną w niniejszej sprawie, gdyż nie działa jako podmiot, którego własnego interesu prawnego lub obowiązku prawnego dotyczy sprawa, lecz występuje w stosunkach publicznoprawnych jako organ administracji publicznej na mocy przyznanych mu ustawowo kompetencji.

8 Podstawę procesowej legitymacji strony musi stanowić przepis prawa materialnego wskazujący na własne prawo (interes prawny) lub obowiązek podmiotu, które podlegają skonkretyzowaniu w postępowaniu administracyjnym.

9 Sąd podziela w pełni poglądy judykatury wskazujące, że powierzenie organowi jednostki samorządu terytorialnego właściwości do orzekania w sprawie indywidualnej w formie decyzji administracyjnej niezależnie od tego, czy nastąpiło na podstawie ustawy, czy też w drodze porozumienia, wyłącza możliwość dochodzenia przez tę jednostkę jej interesu prawnego w trybie postępowania administracyjnego, bądź sądowoadministracyjnego (por. wyrok NSA z dnia 6 lutego 2005 r., sygn. akt OSK 1017/04; postanowienie NSA z dnia 19 stycznia 2012 r., sygn. akt II OSK 2585/11, uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 maja 2003 r., sygn. akt OPS 1/03, ONSA 2003/4/115, dostępny w Internecie w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych).

10 Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, Sąd stwierdził, że Wójt Gminy D., będący jednocześnie organem pierwszej instancji w postępowaniu administracyjnym wywołanym wnioskiem o przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego, nie posiada legitymacji skargowej do kwestionowania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego wydanej w tej samej sprawie w postępowaniu odwoławczym.

11 Mając na uwadze okoliczność, że posiadanie uprawnienia do złożenia skargi do sądu administracyjnego stanowi główną przesłankę dopuszczalności skargi, a skarżący takiej legitymacji nie posiada, skargę należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i 3 p.p.s.a., o czym orzeczono w sentencji postanowienia.

12 .

Powołane przepisy