Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 26 kwietnia 2012 r., II SA/Sz 375/12

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 26 kwietnia 2012 r., II SA/Sz 375/12

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Grzegorz Jankowski po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Stowarzyszenia A. na działanie Rady Miasta w przedmiocie uniemożliwienia rejestracji obrazu i dźwięku z posiedzenia komisji Rady Miasta p o s t a n a w i a: 1) odrzucić skargę 2) zwrócić stronie skarżącej kwotę [...] ([...]) złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi

Uzasadnienie

2 Stowarzyszenie Użytkowników TV Kablowej złożyło

3 pismem z dnia [...], w trybie art. 101a ust. 1 w zw. z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na działanie Rady Miasta w związku z uniemożliwieniem Stowarzyszeniu rejestracji obrazu i dźwięku z posiedzenia komisji Rady. W skardze wniesiono o stwierdzenie, uprawnienia do rejestrowania obrazu i dźwięku z posiedzeń komisji Rady i wymierzenia Radzie Miasta grzywny.

4 Z uzasadnienia skargi wynika, że w dniu [...] operator Telewizji Kablowej przybył na posiedzenie Komisji Ochrony Środowiska Rady Miasta w celu nagrania obrad. Po rozstawieniu i włączeniu kamery, przewodniczący komisji zakazał rejestracji posiedzenia, w związku z czym operator nie mogąc wykonywać swojej pracy, opuścił salę obrad.

5 W ocenie strony opisane działanie przewodniczącego świadczy o naruszeniu przysługującemu Stowarzyszeniu prawa do rejestrowania obrazu i dźwięku wynikającego z art. 61 ust. 2 Konstytucji i art. 3 ust. 1 i art. 18 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej. Strona skarżąca powołując się na wyrok o sygn. akt II SA/Łd 377/08 wywiodła, że prawo do informacji publicznej obejmuje dostęp do posiedzeń rady gminy i jej komisji wraz z możliwością ich rejestracji. Wobec tego zakaz nagrania obrad należy uznać w świetle tych przepisów za bezprawny.

6 Nadto Stowarzyszenie wskazało, że złożyło skargę do Komisji Rewizyjnej Rady Miasta na przewodniczącego Komisji Ochrony Środowiska Rady Miasta oraz bezskutecznie wezwało organ gminy do usunięcia naruszenia prawa.

7 W odpowiedzi na skargę Rada Miasta wniosła o jej oddalenie.

8 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

9 Na wstępie należy podkreślić, że w przypadku wniesienia skargi, sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada jej dopuszczalność ustalając m.in., czy mieści się w katalogu spraw należących do właściwości sądu administracyjnego.

10 W przypadku stwierdzenia braku kognicji sądu do rozpoznania sprawy, taka skarga, podlega odrzuceniu stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej "p.p.s.a.". Zgodnie z treścią art. 3 § 2 powołanej ustawy, kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

11 1)decyzje administracyjne;

12 2)postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

13 3)postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

14 4)inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

15 4a)pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane

16 w indywidualnych sprawach;

17 5)akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego

18 i terenowych organów administracji rządowej;

19 6)akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

20 7)akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

21 8)bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

22 W niniejszej sprawie skargę złożono w przedmiocie uniemożliwienia stronie skarżącej przez przewodniczącego komisji Rady Miasta rejestrowania obrazu i dźwięku z posiedzenia komisji.

23 W myśl art. 3 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2001 r. Nr 112, poz. 1198 ze zm.) prawo do informacji publicznej, obejmuje uprawnienie do dostępu do posiedzeń kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów, zaś stosownie do art. 61 ust 2 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. z 1997 r. Nr 78, poz. 483) również uprawnienie do rejestracji dźwięku lub obrazu z posiedzeń tych organów. Obowiązki kolegialnych organów władzy publicznej w zakresie dostępności do ich posiedzeń przewiduje art. 18 i 19 ustawy o dostępie do informacji publicznej.

24 W realiach przedmiotowej sprawy działanie polegające na "uniemożliwieniu rejestrowania obrazu i dźwięku z posiedzenia komisji" stanowi czynność porządkowo-organizacyjną o charakterze faktycznym.

25 Rada miasta jako organ kolegialny i stanowiący jednostki samorządu terytorialnego podejmuje rozstrzygnięcia w formie uchwał, zaś komisja rady, w skład której wchodzą wyłącznie radni, działa w jej imieniu i również wyraża swoje stanowisko w drodze uchwał.

26 Ustna wypowiedź radnego rady miasta (przewodniczącego komisji rady miasta) nie mieści się w katalogu spraw podlegających kognicji sądu. W szczególności nie rozstrzyga żadnej sprawy administracyjnej i nie jest aktem organu stanowiącego jednostki samorządu terytorialnego. Również nie można uznać ją za inny akt lub czynność z zakresu administracji publicznej dotyczący uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (tzw. czynność materialno-techniczną).

27 W orzecznictwie reprezentowany jest pogląd, że do realizacji uprawnienia

28 w postaci dostępu do posiedzeń kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów dochodzi ex lege, w formie czynności administracyjno-technicznej nie mającej charakteru aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. (por. postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 23 listopada 2010 r. sygn. akt IV SAB/Gl 47/10, lex nr 780350). Zdaniem Sądu powyższą uwagę należy odnieść też do uprawnienia w zakresie rejestracji obrazu i dźwięku. Ponadto wymaga podkreślenia, że stanowisko przewodniczącego komisji, który niewątpliwie nie jest organem gminy, nie stanowi wyrażenia woli organu.

29 W związku z tym nie można uznać, że skarga została złożona na akty

30 i czynności wskazane w art. 3 § 2 pkt 1-4, 5 i 6 p.p.s.a., jak również na bezczynność, która dopuszczalna jest tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje, postanowienia oraz na akty i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa .

31 Powołany przez skarżącego art. 101 a ustawy z dnia 8 marca 1990 r.

32 o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) stanowi

33 o objęciu sądową kontrolą działań organów gminy polegających na czynnościach faktycznych i prawnych podejmowanych w sprawach ze sfery administracji publicznej oraz bierność tych organów polegającą na niewykonaniu czynności nakazanych prawem. W orzecznictwie i doktrynie podnosi się, że w zakres czynności, o jakich mowa w tym przepisie, wchodzić będą czynności prawne podejmowane w różnych formach, jak i czynności faktyczne, a w zasadzie czynności materialno-techniczne, skoro mają być one nakazane prawem (por. Andrzej Matan. Komentarz do art.101(a) ustawy o samorządzie gminnym. Lex - stan prawny: 27 września 2010 r. oraz wyrok NSA z dnia 24 sierpnia 2011 r. I OSK 1423/10, dostępny na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

34 W postanowieniu NSA z dnia 12 marca 1998 r. w sprawie o sygn. akt II SA 1247/97 wskazano, że ustna informacja pracownika urzędu, który nie jest organem administracji, nie jest czynnością materialno-techniczną (orzeczenie dostępne na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl). A zatem wypowiedź przewodniczącego Komisji Ochrony Środowiska Rady Miasta (będącego członkiem organu stanowiącego gminy) zakazująca stronie skarżącej rejestrowania obrazu i dźwięku

35 z posiedzeń tej komisji nie stanowi czynności, o której mowa w art. 101a u.s.g czy

36 w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.

37 Podkreślenia wymaga, że należy odróżnić czynność materialno-techniczną, która podejmowana jest w celu załatwienia indywidualnej sprawy, od czynności organizacyjnej (technicznej) członka organu podejmowanej w celu realizacji obowiązków wynikających z ustawy, która nie ma takiego charakteru.

38 Wobec tego należy wskazać, że z uwagi na przedmiot postępowania brak jest odpowiednich kompetencji po stronie sądu administracyjnego do orzekania

39 w przedmiocie ustnego stanowiska członka organu gminy.

40 W tym stanie rzeczy, należało odrzucić skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6

41 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz orzec

42 o zwrocie wpisu sądowego od skargi stosownie do art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 cyt. ustawy.