Pelnora PrawoOtwórz aplikację

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 13 kwietnia 2017 r., II SA/Sz 306/17

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Sygnatura
II SA/Sz 306/17
Data
Forma
Postanowienie
Hasła
Odrzucenie skargi
Źródło
JuDDGES/pl-nsa (orzeczenia NSA i WSA z CBOSA), dokument u źródła

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Mysiak po rozpoznaniu w dniu 13 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. J. i B. J. na orzeczenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie aktualizacji opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego postanawia: odrzucić skargę.

Uzasadnienie

2 Pismem z dnia [...] G.J. i B.J. wnieśli skargę na pkt 2 orzeczenia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...], w którym odmówiono przyznania od organu na rzecz współużytkownika wieczystego zwrotu kosztów postępowania.

3 Skarga została podpisana tylko przez G.J., w związku z tym zarządzeniami z dnia [...] Sąd wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie siedmiu dni, pod rygorem jej odrzucenia przez podpisanie skargi, bądź nadesłanie podpisanego egzemplarza skargi.

4 Jak wynika ze zwrotnego poświadczenia odbioru pisma, przesyłka zawierająca wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi została doręczona adresatowi osobiście w dniu 28 marca 2017 r. a zatem siedmiodniowy termin przysługujący stronie na uzupełnienie braku formalnego skargi, liczony od dnia następnego po dniu doręczenia pisma, upływał z dniem 4 kwietnia 2017 r.

5 Pismem z dnia 3 kwietnia 2017 r. (nadanym z dniu 4 kwietnia 2017 r.) G.J. przesłał do Sądu kserokopię podpisanej przez siebie skargi. Natomiast skarżący nie ustosunkował się do wezwania.

6 W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. wniosło o jej odrzucenie, wskazując, że sprawa ustalenia opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej, jako że regulowany umową, ma charakter cywilnoprawny. Z tego powodu wniesiona skarga sądu administracyjnego jest niedopuszczalna.

7 Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje:

8 Zgodnie z treścią art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t.: Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), dalej jako "P.p.s.a.", skarga kierowana do sądu administracyjnego powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, określonym m.in. w art. 46 P.p.s.a.

9 Stosownie do treści art. 46 § 1 P.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać: (1) oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników; (2) oznaczenie rodzaju pisma; (3) osnowę wniosku lub oświadczenia; (4) podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika; (5) wymienienie załączników. Gdy pismo strony jest pierwszym pismem w sprawie, powinno ponadto zawierać oznaczenie miejsca zamieszkania, a w razie jego braku - adresu do doręczeń, lub siedziby stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników oraz przedmiotu sprawy, pisma zaś dalsze - sygnaturę akt (§ 2). Ponadto do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem (§ 3). Wymóg wykazania umocowania przez pełnomocnika wynika również z art. 29 P.p.s.a., zgodnie z którym przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu.

10 Skarżący pomimo osobistego odebrania przesyłki zawierającej wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie, nie zareagował na wezwanie Sądu.

11 W takiej sytuacji, skoro bezskutecznie upłynął siedmiodniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. postanowił odrzucić skargę B.J. - na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a.

12 Następnie wskazać należy, że zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Z art. 3 § 2 P.p.s.a. wynika zaś, kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

13 1) decyzje administracyjne;

14 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

15 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;

16 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (...) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (...) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

17 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

18 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

19 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

20 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

21 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

22 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (...) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (...) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

23 Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3).

24 W ocenie Sądu niniejsza skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu, bowiem będące przedmiotem skargi orzeczenie nie mieści się we wskazanym wyżej katalogu aktów i czynności poddanych kognicji sądu administracyjnego. Brak też jest przepisów szczególnych, które przewidywałyby w takiej sytuacji kontrolę sądowoadministracyjną.

25 Jak wyżej wskazano zaskarżone orzeczenie dotyczy wypowiedzenia opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego. Kwestia aktualizacji opłaty rocznej z tytułu użytkowania wieczystego uregulowana jest w art. 77 - 81 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2015 r., poz. 1774 ze zm.).

26 W myśl art. 80 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, od wydanego przez kolegium orzeczenia (wydanego w rozpoznaniu wniosku o ustalenie, że aktualizacja opłaty jest nieuzasadniona albo jest uzasadniona w innej wysokości) właściwy organ lub użytkownik wieczysty mogą wnieść sprzeciw w terminie 14 dni od dnia doręczenia orzeczenia. Wniesienie sprzeciwu jest równoznaczne z żądaniem przekazania sprawy do sądu powszechnego właściwego ze względu na miejsce położenia nieruchomości.

27 Z powołanego powyżej przepisu jednoznacznie zatem wynika, że sprawy dotyczące kwestii aktualizacji opłat z tytułu użytkowania wieczystego należą, z woli ustawodawcy, do kognicji sądu powszechnego. Pogląd ten jest ugruntowany w orzecznictwie sądowoadministracyjnym (np. postanowienie NSA z dnia 26 stycznia 2012 r., sygn. akt I OSK 6/12, postanowienie NSA z dnia 7 czerwca 2011 r., sygn. akt I OSK 1413/10). Wniesiona skarga jest więc niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.

28 Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy Prawo

29 o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono o odrzuceniu skargi G.J.

Powołane przepisy

Cytowane w

Cytowane w 2 orzeczeniach.

  1. Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 20 grudnia 2017 r., II SA/Sz 1301/17
  2. Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 29 września 2017 r., II SA/Sz 877/17