Pelnora PrawoOtwórz aplikację

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 9 lutego 2016 r., II SA/Sz 1416/15

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Sygnatura
II SA/Sz 1416/15
Data
Forma
Postanowienie
Hasła
Odrzucenie skargi
Źródło
JuDDGES/pl-nsa (orzeczenia NSA i WSA z CBOSA), dokument u źródła

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz po rozpoznaniu w dniu 9 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. G. na czynności Wójta Gminy B. w przedmiocie przydziału lokalu socjalnego postanawia: odrzucić skargę

Uzasadnienie

2 W dniu 12 marca 2015 r. H.G. złożył wniosek o najem, uzyskanie tytułu prawnego do lokalu mieszkalnego z zasobów komunalnych Gminy B.

3 Odpowiadając na powyższy wniosek, Wójt Gminy B. w piśmie z dnia 23 marca 2015 r. podał, że Gmina nie posiada w swoich zasobach mieszkań komunalnych. Wyjaśnił nadto, że z informacji uzyskanych od Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w B. wynika, że H.G. ostatnie stałe zameldowanie posiadał w K., a w jego dowodzie osobistym widnieje czasowe zameldowanie również w K. W związku z powyższym z wnioskiem o przydzielenie lokalu komunalnego powinien zwrócić się do Zarządu Budynków Komunalnych w K.

4 H.G. pismem z dnia 23 października 2015 r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na działania Wójta Gminy B. oraz Prezydenta Miasta K. związane z odmową przyznania mu lokalu socjalnego. Skarżący wniósł o zobowiązanie ww. organów do przydzielenia mu lokalu mieszkalnego na terenie jednej z gmin.

5 Przewodniczący Wydziału II zarządzeniem z dnia 27 października 2015 r. rozdzielił skargi H.G., zawarte w piśmie z dnia 23 października 2015 r., w ten sposób, że skargę na działanie Wójta Gminy B. wpisał do rep. II Ko 110/15, a następnie zarejestrował pod sygnaturą akt II SA/Sz 1416/15. Natomiast skargę na działanie Prezydenta Miasta K. wpisał do rep. II Ko 111/15, a następnie zarejestrował pod sygnaturą akt II SA/Sz 1417/15.

6 W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy B. wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie o jej oddalenie. Organ wskazał między innymi, że skarżący nie przedstawił wyroku sądowego, z którego wynikałoby przyznanie mu uprawnienia do lokalu socjalnego. Nadto, jak wynika z informacji znanych organowi z urzędu, przeciwko skarżącemu zapadł wyrok eksmisyjny, w którym skarżący nie nabył uprawnienia do lokalu socjalnego.

7 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

8 Przystępując do rozpoznania skargi, sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada, czy zaskarżony akt lub czynność organu administracji publicznej podlega kontroli tego sądu. Stosownie bowiem do treści art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

9 1)decyzje administracyjne;

10 2)postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

11 3)postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;

12 4)inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 ze zm.) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

13 4a)pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

14 5)akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

15 6)akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

16 7)akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

17 8)bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

18 9)bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

19 Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 P.p.s.a.).

20 H.G. przedmiotem skargi uczynił czynność Wójta Gminy B. wyrażoną w formie pisma informującego między innymi o braku mieszkań komunalnych w zasobach gminy.

21 Wyjaśnić należy, że kwestię ustalenia prawa do lokalu socjalnego z mieszkaniowego zasobu gminy regulują przepisy ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz.U. z 2014 r. poz. 150). Ustawa ta nie przewiduje załatwiania spraw przyznawania uprawnień do lokalu w formie jakiegokolwiek aktu administracyjnego. Zgodnie z przepisem art. 4 powyższej ustawy tworzenie warunków do zaspokajania potrzeb mieszkaniowych wspólnoty samorządowej należy do zadań własnych gminy (ust. 1), a gmina, na zasadach i w wypadkach przewidzianych w ustawie, zapewnia m. in. lokale socjalne (ust. 2). Przepisy rozdziału 4 tej ustawy stanowią, że przydzielenie lokalu socjalnego osobie uprawnionej do otrzymania takiego lokalu następuje w drodze umowy cywilnoprawnej – umowy najmu (art. 23). Przyznanie lokalu socjalnego następuje więc w formie czynności prawnej właściwej prawu cywilnemu, a nie w formie władczego aktu administracyjnego wydawanego na podstawie przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r. poz. 267 ze zm.).

22 Taka forma działania organu gminy wyklucza możliwość dochodzenia przez najemcę lokalu socjalnego, czy też osobę uprawnioną do otrzymania takiego lokalu, swojego interesu prawnego zarówno w administracyjnym toku instancji, jak i w postępowaniu przed sądem administracyjnym (por.: uchwała SN z dnia 5 listopada 1997 r., sygn. akt III ZP 37/97, lex nr 31733, postanowienie NSA z dnia 22 października 2015 r., sygn. akt I OW 211/15).

23 Podstawą do kwalifikacji aktu z zakresu administracji publicznej jest bowiem regulacja w przepisach prawa materialnego, które umocowują organ administracji publicznej do wydania jednostronnego aktu w przedmiocie uprawnienia wynikającego z przepisów prawa. W obowiązującym stanie prawnym nie ma podstaw do wydawania aktów o uprawnieniu do lokalu.

24 Wszelkie zatem spory wynikłe i związane z uprawnieniami do lokalu socjalnego rozstrzygane są w postępowaniu cywilnym przed sądami powszechnymi.

25 Zakresem kognicji sądów administracyjnych są natomiast objęte uchwały (zarządzenia) organów gminy w przedmiocie zakwalifikowania i umieszczenia na liście osób oczekujących na najem lokalu z mieszkaniowego zasobu gminy, a także skreślenia z tej listy (uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z 21 lipca 2008 r. I OPS 4/08, Orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego i Wojewódzkich Sądów Administracyjnych 2008, nr 6, poz. 90).

26 Wobec powyższych ustaleń należało uznać, że niniejsza skarga nie należy do właściwości sądu administracyjnego i dlatego skargę tę należało odrzucić, o czym Sąd orzekł na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a.

Powołane przepisy