Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 6 sierpnia 2015 r., II SA/Sz 1040/14

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 6 sierpnia 2015 r., II SA/Sz 1040/14

Sentencja

1 Dnia 6 sierpnia 2015 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Szczecinie Bożena Gonzalez Perea po rozpoznaniu w dniu 6 sierpnia 2015 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego M. O. o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 13 lutego 2015 r. sygn. akt II SA/Sz 1040/14 odrzucającego skargę M. K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków postanawia przyznać radcy prawnemu M. O. od Skarbu Państwa -Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego – kwotę [...] (słownie: [...] złotych, która obejmuje kwotę [...] zł powiększoną o kwotę należnego podatku od towarów i usług, z tytułu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej na zasadzie prawa pomocy

Uzasadnienie

2 Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 9 stycznia 2015 r. przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie radcy prawnego.

3 W dniu 2 lutego 2015 r. pełnomocnikiem skarżącego został wyznaczony radca prawny M.O.

4 Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 13 lutego 2015 r. odrzucił skargę z uwagi na nie uzupełnienie przez skarżącego braku formalnego skargi.

5 W dniu 24 marca 2015 r. pełnomocnik skarżącego wniósł skargę kasacyjną od tego postanowienia. Jednocześnie złożył wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

6 Postanowieniem z dnia 27 maja 2015 r. sygn. akt I OSK 1357/15 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną.

7 Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego w ramach prawa pomocy, określa – mające zastosowanie w sprawie z mocy art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) - rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu. (Dz. U. z 2013 r. poz. 490 ze zm.).

8 W myśl § 14 ust. 2 pkt 2 lit. a ww. rozporządzenia, stawka minimalna za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji, wynosi 75 % stawki minimalnej określonej (w niniejszej sprawie) w oparciu o § 14 ust. 2 pkt 1 lit c na kwotę 240 zł, czyli wynosi 180 zł.

9 Radca prawny M.O. został wprawdzie wyznaczony pełnomocnikiem skarżącego przed wydaniem przez Sąd postanowienia odrzucającego skargę, ale w postępowaniu sądowym w pierwszej instancji nie podejmował żadnych czynności procesowych w imieniu strony. Wynagrodzenie dla pełnomocnika wyznaczonego z urzędu przysługuje za pomoc prawną rzeczywiście udzieloną. W niniejszej sprawie pomoc ta polegała na sporządzeniu i wniesieniu skargi kasacyjnej od postanowienia odrzucającego skargę. W konsekwencji należało uznać, że ten sam radca prawny nie prowadził sprawy w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji.

10 Mając na względzie powyższe, należało przyznać pełnomocnikowi koszty nieopłaconej pomocy prawnej - za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej - w kwocie 180 złotych powiększone o stawkę należnego podatku VAT.

11 Z tych względów, orzec należało jak na wstępie, na podstawie art. 250 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i § 14 ust. 2 pkt 2 lit. a wyżej wskazanego rozporządzenia.