Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 31 stycznia 2019 r., I SA/Rz 378/18

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 31 stycznia 2019 r., I SA/Rz 378/18

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jacek Surmacz po rozpoznaniu w dniu [...] stycznia 2019r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2018r. nr [...] w przedmiocie podatku od środków transportowych za 2014r. postanawia: 1. pozostawić bez rozpoznania wniosek o przywrócenie terminu, 2. odrzucić skargę

Uzasadnienie

2 Pismem z dnia 10 kwietnia 2018r. Skarżący L.P. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2018r., nie podając w treści pisma numeru zaskarżonej decyzji ani nie określając szczegółowo przedmiotu zaskarżonej decyzji. Z treści pisma wynika jedynie, że dotyczy ono decyzji w przedmiocie podatku od środków transportowych, nie wiadomo jednak czy skarga dotyczy wszystkich wydanych w tej dacie decyzji organu w przedmiocie podatku od środków transportowych, czy też - jak sugeruje konsekwentnie stosowana w piśmie liczba pojedyncza - jednej z wydanych decyzji.

3 Wobec tego Przewodniczący Wydziału I zarządził rozdzielenie skarg zawartych w powołanym piśmie, na cztery sprawy odpowiadające czterem decyzjom SKO wydanym wobec Skarżącego w dniu [...] lutego 2018r., a następnie wezwał Skarżącego do usunięcia braków formalnych wniesionych skarg, poprzez ich podpisanie oraz wskazanie numeru i daty zaskarżonej decyzji, a także do uiszczenia wpisu od skargi – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.

4 W otwartym terminie do uzupełnienia powyższych braków Skarżący stawił się w siedzibie sądu osobiście i podpisał skargę wniesioną w przedmiotowej sprawie. Nie uzupełnił jednak pozostałych braków skargi. W przesłanym piśmie wyjaśnił, że uzupełnienie pozostałych braków nie było możliwe, na skutek okoliczności niezależnych od Skarżącego tj. z uwagi na konsekwencje wypadku drogowego, któremu uległ wracając z siedziby sądu po uzupełnieniu części braków.

5 W tej sytuacji Przewodniczący Wydziału I poinformował Stronę o możliwości złożenia wniosku o przywrócenie uchybionego terminu oraz o warunkach, jakie wniosek ten powinien spełniać.

6 Złożony przez Skarżącego wniosek o przywrócenie terminu został uznany przez tutejszy Sąd za spóźniony, gdyż Skarżący nie uprawdopodobnił czasu trwania niedyspozycji stanowiącej przyczynę uchybienia terminu. Postanowienie o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu zapadło w dniu 4 lipca 2018r.

7 Naczelny Sąd Administracyjny uwzględnił jednak zażalenie Skarżącego, uznając że dokumenty załączone przez niego do zażalenia potwierdzają długotrwałą niedyspozycję Skarżącego, wobec czego jego wniosek nie jest spóźniony - postanowieniem z dnia 23 października 2018r. sygn. akt II FZ 555/18 uchylono postanowienie WSA w Rzeszowie z dnia 4 lipca 2018r. i przekazano przedmiotową sprawę do ponownego rozpoznania.

8 Wobec powyższego stanowiska NSA, podjęte zostały czynności w celu nadania biegu wnioskowi o przywrócenie terminu. Przewodniczący Wydziału I wezwał Skarżącego do uzupełnienia braków wniosku, poprzez dokonanie czynności, których terminom uchybiono tj. do wskazania daty i numeru skarżonej decyzji oraz do uiszczenia wpisu od skargi – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku o przywrócenie terminu bez rozpoznania.

9 Skarżący, tytułem uzupełnienia braków formalnych skargi, podał numer decyzji zawierający omyłkę pisarską, nie uniemożliwiającą nadanie sprawie biegu. Nie uiścił jednakże wymaganego wpisu, gdyż nie odebrał w terminie wezwania skierowanego na podany w skardze adres do doręczeń. Wezwanie to, po dwukrotnym awizowaniu w dniach 30 listopada 2018r. i 10 grudnia 2018r. wróciło z adnotacją " Zwrot, nie podjęto w terminie".

10 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

11 Zgodnie z art. 57 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. 2018 r. poz. 23 ze zm.) - zwanej dalej P.p.s.a. – skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy; określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Stosownie zaś do art. 46 § 1 P.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać: oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników, oznaczenie rodzaju pisma, osnowę wniosku lub oświadczenia, podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika, wymienienie załączników. Zgodnie z art. 49 § 1 P.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Zgodnie zaś z art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w terminie jej braków formalnych.

12 Obowiązek uiszczenia wpisu od skargi wynika z art. 230 § 1 P.p.s.a., zaś konsekwencje jego nieuiszczenia – odrzucenie skargi - z art. 220 § 1 P.p.s.a

13 Przepisy art. 86 § 1 i art. 87 § 1 i 2 P.p.s.a stanowiące o zasadach przywracania uchybionych terminów, mają zastosowanie również do wniosków o przywrócenie terminów do usunięcia braków formalnych i fiskalnych wniesionych skarg. Podstawową przesłanką przywrócenia uchybionego terminu jest niedokonanie czynności w terminie bez winy Strony. Uchybienie terminu uznaje się za niezawinione wówczas, gdy pomimo zachowania należytej staranności strona nie mogła w terminie dopełnić czynności procesowej. Wniosek o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, a wraz z wnioskiem należy dokonać czynności, terminowi do dokonania której uchybiono.

14 W przedmiotowej sprawie Skarżący, wnosząc o przywrócenie mu terminu do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi, powinien był opisane braki wniesionej skargi uzupełnić bądź to od razu wraz z wnioskiem ( zgodnie z treścią pouczenia z dnia 18 czerwca 2019r.), bądź też na wezwanie Sądu. Nieuzupełnienie braków uniemożliwia nadanie prawidłowego biegu złożonemu wnioskowi i stanowi podstawę do pozostawienia go bez rozpoznania na podstawie art. 49 §1 P.p.s.a.

15 Zauważyć również należy, że niepodjęcie przez Skarżącego skierowanej do niego przesyłki nie usprawiedliwia zaistniałego uchybienia - z mocy bowiem art. 73 § 4 P.p.s.a. w sytuacji braku możliwości doręczenia pisma, pomimo dwukrotnego jego awizowania – przesyłkę uznaje się za doręczoną z upływem ostatniego dnia okresu, na jaki umieszczono ją w placówce pocztowej. Skierowane do Skarżącego wezwanie do uiszczenia wpisu należy zatem uznać za doręczone z dniem 14 grudnia 2018r. Wyznaczony termin do uzupełnienia brakującego wpisu upłynął zatem bezskutecznie w dniu 21 grudnia 2018r.

16 Tym samym strona nie uzupełniła braku wniosku o przywrócenie terminu, co skutkuje pozostawieniem go bez rozpatrzenia, a w konsekwencji nie uzupełniła w wyznaczonym terminie braków fiskalnych wniesionej skargi.

17 W związku z powyższym Sąd na podstawie art. 49 § 1 w zw. z art. 87 § 4 i art. 86 § 1 P.p.s.a., a także art. art. 58 § 3 oraz art. 220 § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.