Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 17 stycznia 2013 r., II SA/Rz 957/12

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 17 stycznia 2013 r., II SA/Rz 957/12

Sentencja

1 z dnia 17 stycznia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący - Sędzia WSA Zbigniew Czarnik po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2013 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku L.W. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi oraz wstrzymanie wykonania postanowienia z dnia 19 grudnia 2012 r. w zakresie zwrotu wpisu w sprawie ze skargi L.W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [..] z dnia [..] lipca 2012 r. nr [..] w przedmiocie kary za zajęcie pasa drogowego - p o s t a n a w i a - I. odmówić przywrócenia terminu, II. wstrzymać wykonanie punktu II postanowienia z dnia 19 grudnia 2012 r. II SA/Rz 957/12 obejmującego zwrot wpisu od skargi.

Uzasadnienie

2 Postanowieniem z dnia 19 grudnia 2012 r. sygn. akt II SA/Rz 957/12 odrzucono skargę L.W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [..] z dnia [..] lipca 2012 r. nr [..] w przedmiocie kary za zajęcie pasa drogowego i orzeczono o zwrocie wpisu. Odpis orzeczenia doręczono skarżącemu dnia 28 grudnia 2012 r.

3 W dniu 30 grudnia 2012 r. skarżący reprezentowany przez pełnomocnika wystąpił z wnioskiem o przywrócenie terminu do dokonania czynności procesowej w postaci uzupełnienia braku formalnego skargi – podpisania skargi. Zażądał również wstrzymania wykonania postanowienia w zakresie punktu II co do zwrotu wpisu od skargi.

4 Skarżący przyznał, że nie podpisał w wyznaczonym terminie skargi pomimo skierowania do niego prawidłowego wezwania. Uważa, że uchybienie to nie było jednak przez niego zawinione. W krótkim czasie skierowano do niego w 7 innych jeszcze sprawach identyczne wezwania. W 8 sprawach łącznie było ich 16. W okresie tym strona padła także ofiarą licznych kradzieży pojemników firmowych służących do zbierania używanej odzieży. Przy braku informowania go przez swojego pracownika o terminach wyznaczonych przez Sąd do uzupełnienia braków formalnych skarg doszło do powyższego uchybienia, ponieważ on w tym czasie zajmował się zgłaszaniem zawiadomień o przestępstwach aż w 27 jednostkach prokuratury w całym kraju. Na ogólną liczbę 16 wezwań tylko jedno nie zostało wykonane, ponieważ uznano je omyłkowo za zrealizowane.

5 Do wniosku dołączono podpisany przez pełnomocnika dokument skargi.

6 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

7 Stosownie do przepisu art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm., dalej: "P.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (zob. art. 87 § 1, 2, 3 i 4 P.p.s.a.).

8 Wniosek skarżącego nie zasługiwał na uwzględnienie, pomimo jego prawidłowego wniesienia w ustawowym terminie. Strona nie wykazała, aby nie ponosiła winy w uchybieniu terminu. Natłok spraw, obowiązków, czy innych podobnych czynników lub zła organizacja pracy nie stanowią okoliczności usprawiedliwiających niedokonanie czynności w określonym czasie. Podobnie jest z sytuacją, gdy dana osoba jest stroną kilku postępowań toczących się w tym samym lub bliskim okresie. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Niezachowanie należytej staranności przez pracownika pociąga za sobą konsekwencje dla pracodawcy. Stanowisko takie jest konsekwentnie wyrażane w orzecznictwie sądowym (por. postanowienie NSA z 25.01.2005 r. - FZ 552/04, z 6.09.2004 r. – FZ 129/04, z 24.01.2008 r. – I GZ 1/08, z 4.02.2009 r. – II OZ 81/09, postanowienie SN z 12.03.1999 r. - I PKN 76/99).

9 Skarżący nie kwestionuje prawidłowości doręczenia wezwania. Stwierdza jedynie, że doszło do przeoczenia jednego z łącznie 16 wezwań, jakie skierowano do niego w sprawach zawisłych przed tut. Sądem. Okoliczność ta nie pozwala na uznanie, że skarżący nie ponosi winy w uchybieniu terminu. Wynika z tego, że opisane przeoczenie było skutkiem wadliwej organizacji pracy, która obciąża stronę.

10 Wobec powyższego na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. w punkcie I postanowienia orzeczono o odmowie przywrócenia terminu.

11 Zasługiwał natomiast na uwzględnienie wniosek o wstrzymanie wykonania punktu II postanowienia z dnia 19 grudnia 2012 r. Zwrot wpisu nie powinien być dokonany przed prawomocnym rozpoznaniem wniosku o przywrócenie terminu, ponieważ mogłaby zajść potrzeba jego ponownego uiszczenia. Dlatego orzeczono zgodnie z art. 89 P.p.s.a.