Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 16 kwietnia 2020 r., II SA/Rz 85/20

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 16 kwietnia 2020 r., II SA/Rz 85/20

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Mazur - Selwa po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2020 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. N. i M. F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2019 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego postanawia odrzucić skargę A.N.

Uzasadnienie

2 W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II, pismem z dnia 13 marca 2020 r. skarżący A. N. został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi. Wezwanie zostało doręczone w dniu 18 marca 2020 r. Skarżącego pouczono o terminie i sposobie wykonania zarządzenia oraz skutkach jego niewykonania. Wyznaczony termin upłynął bezskutecznie w dniu 25 marca 2020 r. W dniu 26 marca 2020 r. A. N. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w postaci zwolnienia go od wpisu sądowego od skargi.

3 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

4 Skarga podlega odrzuceniu.

5 Badanie merytoryczne skargi poprzedza analiza jej dopuszczalności pod względem formalnym.

6 Wyjaśnić należy, że skarżący A. N., inicjując postępowanie sądowoadministracyjne, zobowiązany był do uiszczenia wpisu od skargi. Podstawę prawną do wezwania o wpis sądowy w tym zakresie stanowi przepis art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), zgodnie z którym sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.).

7 Przypomnieć należy, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z dnia 28 stycznia 2020 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 zł.

8 Skarżący złożył zażalenie na powyższe zarządzenie, które Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 3 marca 2020 r., sygn. akt II OZ 193/20 oddalił. Pismem z dnia 13 marca 2020 r. ponownie wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu. W wezwaniu określono siedmiodniowy termin do uiszczenia ww. kwoty, liczony od dnia otrzymania wezwania, sposób jego uiszczenia jak również zastrzeżono rygor w postaci odrzucenia skargi w przypadku nieuzupełnienia wpisu w wyznaczonym terminie.

9 Powyższe wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 18 marca 2020 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru).

10 Siedmiodniowy termin do uiszczenia należnego wpisu od skargi upłynął w dniu 25 marca 2020 r. W terminie tym skarżący nie uiścił wpisu.

11 Natomiast w dniu 26 marca 2020 r. nadał pismo z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy.

12 Wobec powyższego stwierdzić należy, że skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy po terminie do uiszczenia wpisu od skargi.

13 Złożenie zaś wniosku o przyznanie prawa pomocy po upływie ww. terminu, nawet jeżeli wniosek ten zostanie rozpoznany zgodnie z żądaniem strony, nie ma żadnego wpływu na obowiązek uiszczenia przez nią opłat, do których została wezwana na mocy prawomocnego zarządzenia w tym przedmiocie (postanowienie Naczelnego Sadu Administracyjnego z dnia 17 lutego 2012 r., sygn. akt II OSK 213/12, orzeczenie dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń i Informacji o Sprawach orzeczenia.nsa.gov.pl).

14 W takim stanie rzeczy złożony wniosek nie mógł skutecznie zniweczyć konsekwencji płynących z faktu nieuiszczenia wpisu w terminie. Złożenie wniosku o prawo pomocy po upływie terminu do uiszczenia wpisu jest z punktu widzenia wymogu opłacenia skargi bezskuteczne.

15 W konsekwencji skargę należało odrzucić na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., o czym Sąd orzekł w sentencji postanowienia.