Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 9 sierpnia 2011 r., II SA/Rz 546/11

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 9 sierpnia 2011 r., II SA/Rz 546/11

Sentencja

1 Dnia 9 sierpnia 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 9 sierpnia 2011 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S.J. o wznowienie postępowania sądowego w sprawie II SA/Rz 855/10 zakończonej postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 20 października 2010r., odrzucającym skargę S.J. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2010r., nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego - postanawia – odrzucić skargę o wznowienia postępowania sądowego

Uzasadnienie

2 Postanowieniem z dnia 20 października 2010r., sygn. akt: II SA/Rz 855/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę S.J. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2010r., nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego z powodu nieuzupełnienia jej braków formalnych. Postanowienie zostało doręczone skarżącemu w dniu 5 listopada 2010r.

3 Pismem z dnia 17 czerwca 2011r. S. J. wniósł skargę o wznowienie postępowania zakończonego wskazanym powyżej postanowieniem. W petitum skargi jako podstawę wznowienia podał art. 273 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (Dz. U. z 2002r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a.

4 W uzasadnieniu skargi podał, że podstawą skargi o wznowienie postępowania sądowego w niniejszej sprawie jest pozbawienie skarżącego możliwości działania wskutek naruszenia przepisów ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Nieprawidłowe doręczenie wezwania w sprawie o sygn. II SA/Rz 855/10 bowiem, zdaniem skarżącego, skutkowało nieuzupełnieniem przez niego braków formalnych skargi. Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi, zostało skierowane niewłaściwie do S.J., a nie do S.J., a na zwrotnym potwierdzeniu odbioru naniesiono poprawki.

5 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył co następuje:

6 Stosownie do treści art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271 ze zm.), zwanej dalej ustawą, można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Zgodnie z art. 279 ustawy, skarga o wznowienie postępowania powinna zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia. Podstawy wznowienia postępowania określają przepisy art. 271, 272 i 273 ustawy. Zgodnie z treścią art. 271 tej ustawy można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności:

7 1. jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzeka sędzia wyłączony z mocy ustawy a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia;

8 2. jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania.

9 Ponadto można żądać wznowienia postępowania przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie (art. 272 § 1 ustawy), jeżeli orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym lub orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa (art. 273 § 1 pkt 1 i 2 ustawy). Można również żądać wznowienia postępowania w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu (art. 273 § 2 ustawy) oraz w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy (art. 273 § 3 ustawy).

10 Zgodnie z art. 277 ustawy, skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy.

11 W myśl art. 280 § 1 ustawy, sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę.

12 Podstawą wznowienia postępowania w sprawie o sygn. II SA/Rz 855/10, jak wynika z petitum skargi, skarżący uczynił przesłankę wskazaną w art. 273 § 2 ustawy W treści skargi wskazał natomiast, że opiera skargę o wznowienie na przesłance wynikającej z art. 271 pkt 1 ustawy - pozbawienie skarżącego możliwości działania na skutek naruszenia przepisów o postępowaniu przed sądami administracyjnymi poprzez nieprawidłowe doręczenie wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi. Trzymiesięczny termin do złożenia skargi o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego rozpoczął swój bieg w dniu, kiedy skarżący dowiedział się o orzeczeniu czyli w dniu doręczenia mu postanowienia z dnia 20 października 2010r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – karta 37 akt II SA/Rz 855/10), upłynął więc w dniu 5 lutego 2011r. Skarga o wznowienie postępowania została natomiast nadana za pośrednictwem poczty w dniu 18 czerwca 2011r., a więc po upływie terminu do jej wniesienia. Z uwagi na ustalenie, że skarga została wniesiona po terminie, sąd nie oceniał czy opiera się ona ustawowej postawie wznowienia. "Ustalenie, że skarga o wznowienie postępowania została wniesiona z uchybieniem terminu wyklucza możliwość badania, czy zasadna jest wskazana w niej podstawa wznowienia (post. NSA z 24 lutego 2006 r., I FSK 988/2005, niepubl.), ponieważ skarga taka jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu."

13 Z uwagi na powyższe, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia w oparciu o art. 280 § 1 ustawy.