Pelnora PrawoOtwórz aplikację

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 14 września 2006 r., II SA/Rz 505/06

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Sygnatura
II SA/Rz 505/06
Data
Forma
Postanowienie
Hasła
Wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego, Właściwość sądu
Źródło
JuDDGES/pl-nsa (orzeczenia NSA i WSA z CBOSA), dokument u źródła

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Robert Sawuła Sędziowie NSA Maria Zarębska-Kobak WSA Zbigniew Czarnik /spr./ Protokolant sekr. sąd. Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w dniu 14 września 2006 r. na rozprawie sprawy ze skargi W. K. przeciwko Zarządowi Powiatu [...] w przedmiocie wznowienia postępowania sądowo-administracyjnego - postanawia - przekazać skargę o wznowienie postępowania Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie.

Uzasadnienie

2 II SA/Rz 505/06

U Z A S A D N I E N I E

3 Skargą z dnia 23 maja 2006 r. /data wpływu 25.05.2006 r. W. K. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, żądając wznowienia postępowania sądowego zakończonego prawomocnym postanowieniem odrzucającym skargę na czynności Zarządu Powiatu [...]. W podstawie prawnej skargi skarżący wskazał art. 273 § 2 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./ dalej: p.p.s.a. Domagając się wznowienia postępowania strona wskazała, że domaga się zmiany zaskarżonego postanowienia i stwierdzenie bezskuteczności aktów i czynności dokonanych przez Komisję Konkursową dla Wyłonienia Kandydata na dyrektora Zespołu Szkół [...] w [...]. W szczególności skarżący domagał się zmiany polegającej na niewyłonieniu jego kandydatury na dyrektora szkoły oraz rozwiązania komisji.

4 Wskazując swoje żądania co do rozstrzygnięcia we wznowionym postępowaniu skarżący stwierdził, że podstawą wznowieniową ma być pojawienie się w sprawie prawomocnego orzeczenia Sądu Rejonowego w S. – Wydział Pracy z dnia 21 lutego 2006 r., sygn. akt [...]. Jego zdaniem orzeczenie dotyczy tej samej sprawy co rozstrzygnięta przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie postanowieniem z dnia 29 listopada 2004 r., II SA/Rz 820/04 oraz Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 25 października 2005 r., I OSR 143/05. Oddalenie powództwa w pkt III wyroku sądu cywilnego jest w istocie uznaniem niewłaściwości rzeczowej tego Sądu, a to w rozumieniu skarżącego musi prowadzić do wszczęcia postępowania wznowieniowego przez Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Rzeszowie.

5 Zarząd Powiatu w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie albo oddalenie oraz zasądzenie kosztów postępowania sądowego. Wskazał, że wskazane w skardze podstawy zostały przez stronę przywołane w sposób niewłaściwy, gdyż późniejszy wyrok nie może być przesłanką wznowienia postępowania wskazaną w art. 273 § 3 p.p.s.a.

6 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

7 Wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego jako szczególny tryb weryfikacji prawomocnych orzeczeń sądowych jest regulacją szczególną, której zasady określone zostały w dziale VII p.p.s.a.

8 W świetle tych przepisów pierwszym i podstawowym problemem związanym ze skargą W. K. jest ustalenie właściwości Sądu, który ma merytorycznie rozpoznać skargę o wznowienie postępowania.

9 Zgodnie z treścią art. 275 p.p.s.a. do wznowienia postępowania z przyczyn nieważności właściwy jest sąd, który wydał zaskarżone orzeczenie, a jeśli zaskarżono orzeczenie sądów obu instancji, właściwy jest NSA. Do wznowienia postępowania na innej podstawie właściwy jest sąd, który ostatnio orzekał w sprawie. Przyjęcie przez ustawę takich zasad określenia właściwości Sądu we wznowionym postępowaniu prowadzi do stwierdzenia, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie nie jest właściwy do rozpoznania skargi W. K. Wniosek taki wypływa z faktu, że w sprawie skarżącego wypowiadał się Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie, który postanowieniem z dnia 25 października 2005 r. I OSR 143/05 oddalił skargę kasacyjną na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 29 listopada 2004 r., II SA/Rz 820/04.

10 Wprawdzie skarżący w treści skargi, a później na rozprawie stwierdził jednoznacznie, że przedmiotem wznowienia ma tyć postępowanie prowadzone przed sądem I instancji, jednak stanowisko takie nie może modyfikować treści art. 275 p.p.s.a.

11 Dla sądu oczywiste jest stanowisko, że wznowienie postępowania z przyczyn restytucyjnych, a taki wskazano w podstawie skargi wznowieniowej i potwierdzono na rozprawie, może nastąpić tylko przed sądem, który ostatnio orzekał w sprawie, a to oznacza, że przy wykorzystaniu przez stronę skargi kasacyjnej i przeniesieniu sprawy na forum sądu II instancji, właśnie ten sąd jest ostatnim, który orzeka w sprawie. Pogląd Sądu znajduje oparcie w doktrynie gdzie konsekwentnie przyjmuje się, że art. 275 p.p.s.a. stanowi regulację szczególną dotyczącą właściwości sądów do rozpoznania skargi wznowieniowej /np. B. Danter, B. Gruszczyński, A. Kabat, N. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Zakamycze 2005, s. 647/. Z tego powodu skarga W. K. nie może być rozpoznana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie a ten powód leży u podstaw przekazania sprawy Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie.

12 Przekazując sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie miał na uwadze treść art. 280 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym na posiedzeniu niejawnym Sąd bada tylko czy skargę wniesiono w terminie oraz czy opiera się ona na ustawowej podstawie wznowienia. Jeżeli te przesłanki są spełnione to sąd kieruje skargę do rozpoznania na rozprawie. Wprawdzie o właściwości sądy orzekają postanowieniem na posiedzeniu niejawnym, gdyż p.p.s.a. wprowadza taką regułę, jednak wyjątkiem od niej jest treść art. 275 p.p.s.a., a skoro jest to wyjątek to nie podlega wykładni rozszerzającej.

13 Mając na uwadze powyższe okoliczności i istniejący stan prawa Sąd postanowił jak na wstępie.

Powołane przepisy

Cytowane w

Cytowane w 1 orzeczeniu.

  1. Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 17 stycznia 2007 r., II SA/Rz 1107/06