Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 7 czerwca 2010 r., II SA/Rz 453/10
postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 7 czerwca 2010 r., II SA/Rz 453/10
Sentencja
1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia SO /del./ Ewa Partyka po rozpoznaniu w dniu 7 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. Ś. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2010 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty legalizacyjnej -postanawia- odrzucić skargę.
Uzasadnienie
2 II SA/Rz 453/10
U Z A S A D N I E N I E
3 Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 20.05.2010 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100,- zł w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia pod rygorem odrzucenia skargi. W zarządzeniu wskazano m. in., że wymienioną kwotę należy uiścić w kasie Sądu bądź na podanek rachunek Sądu. Wezwanie zostało skarżącemu doręczone w dniu 26.05.2010 r. Tygodniowy termin upłynął z dniem 2.06.2010 r. W dniu 28.05.2010 r. Skarżący złożył do tutejszego Sądu pismo, w którym podał, że w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi przesyła w załączeniu znaki opłaty sądowej w wysokości 100,- zł. Na piśmie powyższym zostały naklejone dwa znaki opłaty sądowej o wartości po 50,- zł każdy.
4 Jak wynika z treści doręczonego skarżącemu odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia opłaty został on dokładnie poinformowany o sposobie w jaki należy uiścić opłatę sądową. Zgodnie bowiem z art. 219 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153, poz. 1270, ze zm., dalej zwaną p.p.s.a./ opłatę sądową uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy sądu. W ustawie powyższej nie przewidziano natomiast uiszczenia opłaty sądowej w formie znaków opłaty.
5 W związku z powyższym, brak podstaw do uznania, że skarżący uiścił opłatę w sposób przewidziany ustawą, dlatego skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 w zw. z art. 219 § 2 i art. 58 § 3 p.p.s.a.
6 W kwestii tej wypowiadał się Naczelny Sąd Administracyjny m. in. w wyroku z dnia 23.02.2005 r. sygn. FSK 1613/04 – LEX 154664 oraz w postanowieniu z dnia 7.04.2004 r. sygn. FZ 28/04 /ONSAiWSA 2004/1/4/.