Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 28 kwietnia 2016 r., II SA/Rz 447/15

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 28 kwietnia 2016 r., II SA/Rz 447/15

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący - Sędzia WSA Ewa Partyka po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2016 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku ZK i KK o sporządzenie uzasadnienia postanowienia z dnia 24 lutego 2016 r. II SA/Rz 447/15 oddalającego wniosek o uzupełnienie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie w sprawie ze skarg ZK i KK na decyzję [.] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [.] z dnia [.] lutego 2015 r. nr [.] w przedmiocie nakazu rozbiórki zadaszenia - p o s t a n a w i a - odmówić sporządzenia uzasadnienia postanowienia.

Uzasadnienie

2 Wydanym na rozprawie postanowieniem z dnia 24 lutego 2016 r. oddalono wniosek skarżących o uzupełnienie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 2 grudnia 2015 r. II SA/Rz 447/15. Odpis tego postanowienia na żądanie pełnomocnika skarżących z dnia 26 lutego 2016 r. doręczono im w dniu 11 kwietnia 2016 r.

3 W dniu 19 kwietnia 2016 r. wpłynął do Sądu wniosek skarżących o wydanie im uzasadnienia postanowienia z dnia 24 lutego 2016 r., gdyż doręczenie postanowienia bez uzasadnienia "jest dla nich niezrozumiałe".

4 Powyższy wniosek, oceniony przez Sąd jako żądanie sporządzenia uzasadnienia postanowienia, podlegający rozpoznaniu na podstawie przepisów art. 16 § 2 oraz art. 166 w zw. z art. 141 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.) dalej: "Ppsa", nie mógł być uwzględniony. W myśl bowiem art. 163 § 1 Ppsa, postanowienia ogłoszone na rozprawie sąd uzasadnia, gdy podlegają one zaskarżeniu i doręcza stronom. Przepisy powołanej ustawy nie przewidują zaś środka zaskarżenia wobec postanowienia o odmowie uzupełnienia uzasadnienia wyroku, gdyż ustawie tej w ogóle nie jest znana instytucja uzupełnienia uzasadnienia wyroku. W art. 157 § 1 Ppsa dopuszczono jedynie możliwość ubiegania się o uzupełnienie wyroku (jego sentencji), jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Uzasadnienie wyroku może być zaś kwestionowane wyłącznie w drodze skargi kasacyjnej. Z tych też powodów wniosek skarżących o uzupełnienie uzasadnienia wyroku, jako nieprzewidziany w ustawie procesowej, nie został uwzględniony. Postanowienie oddalające takie żądanie, wydane na rozprawie zgodnie z dyspozycją przepisów art. 160 i art. 90 § 1 Ppsa, wobec braku przepisu przewidującego jego zaskarżalność, nie podlegało zaś uzasadnieniu. Dlatego wniosek skarżących o sporządzenie uzasadnienia postanowienia z dnia 26 lutego 2016 r. nie został uwzględniony.

5 Z podanych względów, na podstawie art. 141 § 3 w zw. z art. 166 Ppsa, orzeczono jak w sentencji postanowienia.

6 Na marginesie Sąd pragnie zwrócić jeszcze uwagę na istniejące w orzecznictwie sądowoadministracyjnym rozbieżności w kwestii zaskarżalności postanowienia o odmowie sporządzenia uzasadnienia postanowienia, a co ma – w świetle art. 163 § 2 Ppsa, bezpośredni wpływ na obowiązek sporządzenia przez Sąd uzasadnienia takiego orzeczenia i dopuszczalność jego zaskarżenia przez strony postępowania. M.in. w postanowieniach z dnia 28 stycznia 2009 r. sygn. II GZ 14/09, z dnia 13 lutego 2007 r. sygn. II GZ 18/07 czy z dnia 26 marca 2009 r. sygn. II GZ 40/09 stwierdzono, że zażalenie na postanowienie o odmowie sporządzenia uzasadnienia postanowienia w świetle art. 194 Ppsa jest niedopuszczalne. Sąd w składzie rozpoznającym wniosek skarżącego podziela jednak stanowisko przeciwne wyrażone m.in. w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 czerwca 2013 r. sygn. I OZ 520/13, że na orzeczenie takie zażalenie przysługuje, stosownie do art. 194 § 1 pkt 4 w zw. z art. 166 i art. 141 § 3 Ppsa. Dopuszczalność ww. środka zaskarżenia wynika z art. 166 Ppsa polecającego, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do postanowień stosować odpowiednio przepisy o wyrokach, a więc także art. 141 § 3, a w konsekwencji także 194 § 1 pkt 4 Ppsa. Tym samym w myśl art. 163 § 2 Ppsa podlega ono uzasadnieniu. Sam zaś wniosek o sporządzenie niepodlegającego odrębnemu zaskarżeniu w drodze zażalenia postanowienia podlegał rozpoznaniu w trybie przepisów art. 141 § 3 w zw. z art. 166 Ppsa.