Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 14 października 2015 r., II SA/Rz 172/15

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 14 października 2015 r., II SA/Rz 172/15

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Joanna Zdrzałka po rozpoznaniu w dniu 14 października 2015 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg H. S. i R. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego - p o s t a n a w i a - odrzucić skargę H. S.

Uzasadnienie

2 Zarządzeniami z dnia 11 i 12 lutego 2015 r. wezwano H. S. odpowiednio do uiszczenia wpisu od skargi oraz uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie trzech egzemplarzy odpisów skargi. Wezwanie zawierało pouczenie, że czynności powyższych należy dokonać w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzeń, pod rygorem odrzucenia skargi. W wyznaczonym terminie skarżący zwrócił się z wnioskiem o przyznania praw pomocy, lecz nie nadesłał wymaganych odpisów skargi.

3 Postanowieniem z dnia 15 kwietnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargi H.S., M.S., E.S. i W.S., wniesione na opisaną w sentencji postanowienia decyzję Wojewody [...], z powodu nieuzupełnienia przez ww. braków formalnych skarg.

4 Postanowieniem z dnia 25 czerwca 2015 r. II OSK 1504/15 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił opisane wyżej postanowienie w części dotyczącej odrzucenia skargi H.S. Zdaniem NSA odrzucenie skargi H.S. było przedwczesne, gdyż nie ustalono jednoznacznie, czy doręczenie zastępcze wezwania do usunięcia braków formalnych skargi, kierowane do ww., było prawidłowe. Wezwanie Sądu odebrane zostało za pokwitowaniem dokonanym przez M.G. – lokatora, jako domownika skarżącego, zaś w skardze kasacyjnej H.S. podniósł, że osoba ta nie jest domownikiem i nie przekazała mu wezwania.

5 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje;

6 Stosownie do treści art. 57 § 1 w zw. z art. 47 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., dalej: "Ppsa"), do wniesionej skargi należy dołączyć odpisy skargi, celem doręczenia ich stronom postępowania. W przypadku uchybienia obowiązkowi dołączenia odpisów, przewodniczący wzywa stronę do uzupełnienia skargi w terminie 7 dni. Skarga, której braków formalnych strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie, podlega odrzuceniu (art. 58 § 1 pkt 3 Ppsa).

7 Realizując wskazania NSA, Sąd wezwał zawodowego pełnomocnika skarżącego do podania, czy M.G. jest dla H.S. osobą obcą, czy też jest członkiem jego rodziny, od kiedy i na jakiej podstawie zamieszkuje w lokalu ze skarżącym, czy tworzy wraz z nim wspólne gospodarstwo domowe oraz do szczegółowego wyjaśnienia okoliczności doręczenia M.G. wezwania Sądu. W odpowiedzi na wezwanie H.S. podał, że M.G. jest osobą obcą w stosunku do niego, która została "narzucona przez służby specjalne" i mieszka z nim od około dwóch i pół roku. Na pozostałe pytania Sądu nie udzielił odpowiedzi.

8 Rozpoznając sprawę ponownie Sąd stwierdza, że doręczenie H.S. zarządzeń z dnia 11 i 12 lutego 2015 r. było prawidłowe, a zatem wobec nieuzupełnienia przez niego braków formalnych skargi, Sąd zobligowany jest do jej odrzucenia. Pomimo wezwania Sądu skarżący nie udzielił bowiem informacji pozwalających na ustalenie, czy M.G. prowadzi z nim wspólne gospodarstwo domowe, a zatem czy doręczenie mu ww. zarządzeń stanowiło doręczenie dokonane dorosłemu domownikowi w rozumieniu art. 72 Ppsa. Niemniej skarżący zbył milczeniem pytania Sądu w zakresie okoliczności, w jakich powziął wiedzę o zarządzeniu z dnia 11 lutego 2015 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi. Zarówno bowiem zarządzenie w przedmiocie wpisu od skargi jak i zarządzenie w przedmiocie nadesłania odpisów skargi zostały wysłane jedną przesyłką pocztową, doręczoną M.G. Skoro zatem jak twierdzi skarżący, M.G. nie przekazał mu tej przesyłki, Sąd wezwał do podania w jakich okolicznościach powziął wiedzę o zarządzeniu z dnia 11 lutego 2015 r. gdyż w terminie przewidzianym do uiszczenia wpisu zwrócił się do Sądu z wnioskiem o przyznania prawa pomocy, a w treści wniosku podał wprost, że jest on odpowiedzią na ww. zarządzenie. Okoliczności tych nie wyjaśnił ani skarżący, ani jego zawodowy pełnomocnik, wobec czego Sąd w myśl rygoru wystosowanego wezwania rozpoznał sprawę w oparciu o dotychczas posiadane dokumenty i przyjął, że zarządzenia w przedmiocie uzupełnienia braków skargi skutecznie doręczono skarżącemu.

9 W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w związku z art. 58 § 3 Ppsa, orzeczono jak w sentencji.