Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 12 października 2015 r., II SA/Rz 1083/15

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 12 października 2015 r., II SA/Rz 1083/15

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Stanisław Śliwa po rozpoznaniu w dniu 12 października 2015 r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. Ż. o przywrócenie terminu do przedłożenia czterech odpisów skargi w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu - postanawia – odmówić przywrócenia terminu.

Uzasadnienie

2 Postanowieniem z dnia 22 września 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę Z. Ż. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza Miasta i Gminy [...] z dnia [...] maja 2015r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji w postaci budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego i budynku gospodarczego na działce nr ewid. 2479/2 w miejscowości C. Powodem, dla którego Sąd nie nadał dalszego biegu przedmiotowej sprawie była okoliczność, iż składający skargę, pomimo stosownego wezwania, nie przedłożył czterech egzemplarzy jej odpisów.

3 Orzeczenie powyższe doręczone zostało skarżącemu w dniu 24 września 2015r.

4 Dnia 30 września 2015 r. Z. Ż. złożył w tut. Sądzie wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia wskazanego wyżej braku formalnego jego skargi. Podniósł, że nie ma wykształcenia prawniczego, zaś skierowanego do niego wezwania nie zrozumiał należycie. Zauważył, że skargę do organu wniósł w czterech egzemplarzach, a zatem otrzymując wezwanie Sądu doszedł do przekonania, że chodzi w nim właśnie o te odpisy skargi, które zostały przekazane organowi.

5 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

6 Żądanie Z. Ż. nie podlega uwzględnieniu. Możliwość przywrócenia uchybionego przez stronę terminu do dokonania określonej czynności procesowej przewiduje art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.". Stanowi on, że jeśli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd - na jej wniosek – postanowi przywrócenie terminu. Wedle art. 87 § 1 P.p.s.a., pismo zawierające wniosek o przywrócenie terminu należy wnieść do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia. Poza tym – w myśl art. 87 § 2 P.p.s.a.- w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem powinno się także dokonać czynności, której nie podjęto w terminie (art. 87 § 4 P.p.s.a.).

7 Wniosek Z. Ż. spełnia przedstawione wyżej warunki formalne umożliwiające jego merytoryczne rozpoznanie. Został mianowicie złożony we właściwym sądzie i w przewidzianym do tego w art. 87 § 2 P.p.s.a siedmiodniowym terminie, liczonym od ustania przeszkody terminowego podjęcia czynności (tj. od daty doręczenia skarżącemu odpisu postanowienia tut. Sądu o odrzuceniu jego skargi z powodu nieprzedłożenia właściwej ilości jej odpisów). Poza tym, strona dołączyła do niego wymagane cztery odpisy skargi. Przedstawiona jednak przez skarżącego argumentacja w żadnym razie nie może stanowić o potrzebie uwzględnienia jego żądania. Z. Ż. powołał się bowiem na brak wykształcenia prawniczego i niewłaściwe zrozumienie skierowanego do niego wezwania do usunięcia braków skargi. Powyższego nie sposób jednakże uznać za niezawinioną przez stronę przyczynę niedotrzymania ustawowego terminu. Wątpliwości, które pojawiły się u skarżącego mogły być bowiem z łatwością usunięte bądź przez konsultacje u zawodowego prawnika (adwokata, radcy prawnego) bądź też przez zasięgnięcie informacji w Wydziale Informacji Sądowej tut. Sądu. Nie można przyjąć za zwalniającej z odpowiedzialności związanej z niewykonaniem kierowanego do strony wezwania okoliczności w postaci tego, że skarżący skargę na wymienioną na wstępie decyzję przedłożył do organu w czterech egzemplarzach, zaś wezwanie Sądu także dotyczyło takiej liczby. Po pierwsze bowiem, powyższe nie wynika z akt niniejszej sprawy tzn. skarga Z. Ż. przekazana została przez organ w dwóch egzemplarzach, zaś ani przedmiotowy środek zaskarżenia ani też sporządzona przez Kolegium odpowiedź na niego nie wskazuje ilości załączonych odpisów skargi. Poza tym, organ jest tylko pośrednikiem w przekazywaniu skargi, której właściwym adresatem jest Sąd i to Sąd podejmuje w związku z jej otrzymaniem właściwe i niezbędne w sprawie czynności. Dlatego też jeśli strona otrzymała stosowne wezwanie sądowe, to winna była się do niego dostosować, po ewentualnym wcześniejszym wyjaśnieniu wątpliwości w tym zakresie, jak to już wyżej zaznaczono u zawodowego prawnika czy w sekretariacie sądowym.

8 Kryterium braku winy, o którym mowa w art. 86 § 1 P.p.s.a., jako przesłanka przywrócenia stronie terminu do dokonania w postępowaniu sądowym czynności, związane jest z obowiązkiem zachowania przez tę stronę szczególnej staranności przy podejmowaniu owej czynności. W ocenie Sądu, starannością taką nie wykazał się w niniejszej sprawie Z. Ż. Należy zaś mieć na względzie, że instytucja przywrócenia terminu ma wyjątkowy charakter względem zasady, że podjęta przez stronę po upływie terminu czynność procesowa jest bezskuteczna (art. 85 P.p.s.a.). Nie jest więc możliwe jej zastosowanie, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22.02.2012 r., I FZ 522/11, opubl.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

9 Z powyższych względów, a zatem wobec braku uprawdopodobnienia przez skarżącego, że żądane od niego odpisy skargi nie zostały nadesłane z przyczyn niezależnych od wymienionego, orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 86 § 1 w zw. z art. 87 § 1, § 2 P.p.s.a.