Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 17 marca 2008 r., II SA/Rz 107/07
postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 17 marca 2008 r., II SA/Rz 107/07
Sentencja
1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w osobie : Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. P. działającego przez pełnomocnika – adwokata A. P. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 4 lipca 2007 r., sygn. akt II SA/Rz 107/07 oddalającego jego skargę na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] grudnia 2006 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej na uzyskanie mieszkania - p o s t a n a w i a - przywrócić termin do wniesienia skargi kasacyjnej.
Uzasadnienie
2 II SA/Rz 107/07
U Z A S A D N I E N I E
3 Wyrokiem z dnia 4 lipca 2007 r., sygn. akt II SA/Rz 107/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę W. P. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] grudnia 2006 r., nr [...]. Uzasadnienie tego wyroku - na skutek wniosku złożonego przez skarżącego, zostało mu doręczone w dniu 31 lipca 2007 r. (dowód - zalegające w aktach sprawy zwrotne potwierdzenie odbioru orzeczenia).
4 Z uwagi na złożony w dniu 12 lipca 2007 r. przez skarżącego wniosek
5 o przyznanie prawa pomocy obejmującego ustanowienie adwokata - postanowieniem z dnia 30 lipca 2007 r., wniosek uwzględniono.
6 Pismem z dnia 27 września 2007 r. pełnomocnik skarżącego - adwokat A. P. złożonym osobiście do WSA w Rzeszowie wniosła o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej, składając jednocześnie skargę kasacyjną. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że niezachowanie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej nastąpiło bez winy skarżącego, gdyż pismo Okręgowej Rady Adwokackiej
7 z dnia 5 września 2007 r. o wyznaczeniu jej jako adwokata w tej sprawie zostało jej doręczone w dniu 17 września 2007 r., a pełnomocnictwo skarżący udzielił jej 19 września 2007 r.
8 Postanowieniem z dnia 11 października 2007 r., sygn. akt II SA/Rz 107/07 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił wniosek – przyjmując, że w tej sprawie nie został zachowany termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu
9 o którym mowa w art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) zwana dalej P.p.s.a.
10 Po rozpoznaniu zażalenia na postanowienie o odrzuceniu wniosku Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 21 grudnia 2007 r., sygn. akt I OZ 974/07 uchylił zaskarżone postanowienie WSA w Rzeszowie z dnia 11 października 2007 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania przez ten Sąd.
11 W uzasadnieniu wskazał, że wniosek o przywrócenie terminu jest spóźniony jeżeli jest złożony z uchybieniem terminu wskazanego w art. 87 § 1 P.p.s.a., a więc złożony po upływie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Fakt spóźnienia musi wynikać z treści wniosku. NSA podkreślił, że Sąd nie może domniemywać, że strona uchybiła terminowi w tej, a nie w innej dacie. Jeżeli
12 z okoliczności faktycznych sprawy nie da się w sposób jednoznaczny ustalić, czy termin z art. 87 § 1 P.p.s.a. został zachowany, Sąd ma obowiązek wydać rozstrzygnięcie merytoryczne w przedmiocie uchybienia terminu na podstawie art.
13 86 § 1 P.p.s.a. Odnosząc powyższe do rozpoznawanej sprawy NSA stwierdził,
14 że ustanowiony przez WSA w Rzeszowie adwokat dowiedział się o wyznaczeniu go pełnomocnikiem W. P. przez Okręgową Radę Adwokacką w dniu 17 września 2007 r., a więc już po upływie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Pełnomocnictwo do reprezentowania w sprawie zostało udzielone przez skarżącego w dniu 19 września 2007 r., zaś wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej wraz ze skargą kasacyjną pełnomocnik skarżącego złożył w dniu 27 września 2007 r..
15 NSA podzielił pogląd wyrażony w postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 27 czerwca 2000 r. (I CZ 62/00, OSNC 2001/1/7), zgodnie z którym przyczyna uchybienia terminu do wniesienia kasacji przez pełnomocnika ustanowionego przez sąd ustaje
16 w dniu, w którym miał on rzeczywistą możliwość wniesienia kasacji. W tej sprawie pełnomocnik miał taką możliwość dopiero po zapoznaniu się z aktami sprawy. Czynności te adwokat miał obowiązek podjąć bez nieuzasadnionej zwłoki, ale przy uwzględnieniu jego normalnego obciążenia pracą zawodową. NSA podkreślił,
17 że w typowej sytuacji procesowej ustawa przewiduje dla tych czynności termin miesięczny, zatem skrócenie tego okresu stronie, dla której ustanowiono pełnomocnika z urzędu, byłoby ograniczeniem jej uprawnień. W związku z tym za dzień w którym ustała przyczyna do wniesienia skargi kasacyjnej w rozumieniu art.
18 87 § 1 P.p.s.a. nie można uznać dnia, w którym pełnomocnik dowiedział się
19 o wyznaczeniu go pełnomocnikiem dla skarżącego przez Okręgową Radę Adwokacką w Rzeszowie, czy też dnia, w którym skarżący udzielił adwokatowi pełnomocnictwa, tylko dzień, którym pełnomocnik miał rzeczywistą możliwość wniesienia tego środka odwoławczego, ale nie później jednak niż miesiąc licząc od dnia zawiadomienia go
20 o ustanowieniu pełnomocnikiem strony. Sąd drugiej instancji w końcowej części uzasadnienia stwierdził, że w tej sprawie nie zachodzą przesłanki do odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Adwokat A. P. podjęła czynności niezwłocznie po otrzymaniu zawiadomienia o ustanowieniu jej pełnomocnikiem z urzędu, bez nieuzasadnionej zwłoki złożyła pełnomocnictwo
21 i zapoznała się z aktami sprawy, a następnie w dniu 27 września 2007 r. złożyła do Sądu wniosek o przywrócenie terminu wraz ze skargą.
22 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
23 Sąd rozpoznając sprawę ponownie mając jednocześnie na uwadze opisane wyżej stanowisko NSA dotyczące wniosku o przywrócenie terminu do wniesienie skargi kasacyjnej, stwierdza że wniosek ten zasługuje na uwzględnienie.
24 Zgodnie z art. 86 § 1 P.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny jego uchybienia. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie – art. 87 § 1 i 4 P.p.s.a.
25 Strona skarżąca uprawdopodobniła, że nie ponosi winy w niezachowaniu terminu. Z przedstawionych przez pełnomocnika skarżącego okoliczności wynika,
26 iż bezpośredni wpływ na uchybienie terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej był fakt, że ustanowiony w tej sprawie przez Sąd adwokat dowiedział się o wyznaczeniu go pełnomocnikiem skarżącego przez Okręgową Radę Adwokacką w dniu 17 września 2007 r. tj. po upływie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, gdyż odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczono skarżącemu w dniu 31 lipca 2007 r.
27 Zostały spełnione także pozostałe przesłanki uzasadniające przywrócenie terminu, bowiem został dochowany 7 dniowy termin do jego wniesienia
28 i jednocześnie dopełniono czynności, dla której był on ustanowiony. Przyjmując stanowisko tożsame jak wyrażone w tej sprawie przez NSA Sąd stwierdza, że za dzień w którym ustała przyczyna uchybienia terminu zgodnie z art. 87 § 1 P.p.s.a. należy przyjąć dzień, w którym pełnomocnik skarżącego miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej, ale nie później jednak niż miesiąc licząc od dnia zawiadomienia go o ustanowieniu pełnomocnikiem strony. Możliwość taka zaistniała dopiero po zapoznaniu się pełnomocnika z aktami sprawy - co nastąpiło w dniu 20 września 2007 r. Od tego momentu adwokat A. P. niezwłocznie złożyła pełnomocnictwo, a następnie w dniu 27 września 2007 r. (data prezentaty) złożyła osobiście do WSA w Rzeszowie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej wraz z tą skargą. W związku z tym należy stwierdzić,
29 że zachowane zostały wszystkie przesłanki do uwzględnienia wniosku
30 o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej.
31 Z przedstawionych względów na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.