Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 8 listopada 2005 r., I SA/Po 1084/05

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 8 listopada 2005 r., I SA/Po 1084/05

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Skwierzyńska (spr.) Sędziowie NSA Janusz Ruszyński Asesor sądowy Maciej Jaśniewicz Protokolant: sekr. sąd. Agnieszka Ratajczak po rozpoznaniu w dniu 08 listopada 2005r. sprawy ze skargi R.R. na decyzję Izby Skarbowej OZ z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące [...]roku I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Inspektora Kontroli Skarbowej w Urzędzie Kontroli Skarbowej OZ - B.W. z dnia [...]r. nr [...]; II. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz skarżącego R.R. kwotę 99.248,02 zł /dziewięćdziesiąt dziewięć tysięcy dwieście czterdzieści osiem złotych i 02/100/tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego; III. stwierdza, że decyzje określone w punkcie pierwszym nie mogą być wykonane do chwili uprawomocnienia się niniejszego wyroku. /-/ M.Jaśniewicz /-/ M.Skwierzyńska /-/ J.Ruszyński

Uzasadnienie

2 R. R. zaskarżył do Naczelnego Sądu Administracyjnego decyzję Izby Skarbowej-Ośrodek Zamiejscowy z dnia [...]r. utrzymującą w mocy zaskarżoną odwołaniem decyzję Inspektora Kontroli Skarbowej w Urzędzie Kontroli Skarbowej Ośrodek Zamiejscowy - B.W. z dnia [...]r. w sprawie określenia mu podatku od towarów i usług za miesiące styczeń i marzec do grudnia [...]r., zaległości podatkowej w tym podatku i odsetek za zwłokę oraz nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny miesiąc - za miesiąc luty [...]r.

3 Organy podatkowe obu instancji stanęły na stanowisku, że skoro podatnik - w ramach prowadzonej działalności gospodarczej - kupował samochody osobowe i rejestrował je na swoje nazwisko, a następnie montował w tych samochodach kraty i wymontowywał tylne siedzenia, a miejsce po nich wykładał wykładziną i tak zmodyfikowane pojazdy sprzedawał jako samochody ciężarowe, to w myśl przepisu art. 25 ust 1 pkt. 2 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, podatnikowi nie przysługiwało prawo odliczania podatku naliczonego wynikającego z faktur zakupu od podatku należnego. Sprzedawał on bowiem te samochody jako samochody specjalizowane - ciężarowe a nie osobowe.

4 Po rozpatrzeniu skargi podatnika na decyzję Izby Skarbowej, w której zarzucił on zaskarżonej decyzji naruszenie przepisu art. 25 ust. 1 pkt 2 wyżej wymienionej ustawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 24 lutego 2004 r. oddalił skargę, podzielając stanowisko organów podatkowych, co do braku podstaw w świetle powołanego przepisu, do zasadności odliczenia przez R. R. podatku naliczonego od nabywanych samochodów osobowych od podatku należnego z tytułu sprzedaży samochodów ciężarowych, jakimi stały się samochody osobowe po ich modyfikacji.

5 Od wyroku tego strona skarżąca wniosła skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

6 Po rozpatrzeniu sprawy Sąd ten uznając skargę kasacyjna za zasadną wyrokiem z dnia 29 czerwca 2005 r. sygn. akt FSK 2713/04 uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu.

7 Mając na względzie zawarte w uzasadnieniu tego wyroku stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego i dokonaną a przez ten Sąd wykładnię przepisu art. 25 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz.U. Nr 11, poz. 50 ze zm.), którymi Sąd I instancji - zgodnie z postanowieniami art. 190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - jest związany, Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

8 Naczelny Sąd Administracyjny stanął na stanowisku, że wewnętrzna wykładnia systemowa art. 25 ust. 1 pkt 2 powołanej wyżej ustawy obejmuje swym zakresem także unormowania art. 19 ust. 1 i art. 20 ust. 2 , z których wynika, ze podatnik dysponuje - stanowiącym podstawę konstrukcji podatku od wartości dodanej - prawem do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług. W wyniku realizacji tego prawa podatek ten winien ostatecznie obciążać konsumenta, którym w niniejszej sprawie nie był skarżący.

9 Mając powyższe na uwadze uznać należy, że okoliczność iż R. R. nabywał samochody osobowe, dokonywał w nich zmian i przeróbek, a następnie odsprzedawał je jako samochody ciężarowe, nie pozbawia go prawa do obniżenia kwoty lub zwrotu podatku należnego na podstawie art. 25 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. Konsekwencją tego stanowiska jest uznanie, ze zaskarżona decyzja, jak i poprzedzająca ją decyzja I instancji, mocą których uznano, że podatnikowi prawo obniżenia podatku należnego o podatek naliczony oraz zwrot różnicy podatku, w świetle art. 25 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług nie przysługuje, jako oparte na błędnej interpretacji wskazanego przepisu, naruszają prawo materialne w omawianym zakresie, wobec czego nie mogą się ostać w obrocie prawnym.

10 Z powołanych względów, uznając skargę za uzasadnioną, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i art. 200 oraz art. 153 ustawy z dnia 30 stycznia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. r. 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji.

11 /-/ M. Jaśniewicz /-/ M. Skwierzyńska /-/ J. Ruszyński

12 M.N.