Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 21 września 2021 r., IV SO/Po 35/21

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 21 września 2021 r., IV SO/Po 35/21

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Grossmann po rozpoznaniu w dniu 21 września 2021 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. Sp. z o.o. z siedzibą w W. z [...] września 2021 r. o sprostowanie oczywistej omyłki w treści uzasadnienia postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z [...] września 2021 r. sygn. akt IV SO/Po [...] w sprawie z wniosku W. Sp. z o.o. z siedzibą w W. przeciwko Staroście w przedmiocie wymierzenia organowi grzywny za nieprzekazanie skargi postanawia: sprostować oczywistą omyłkę pisarską w uzasadnieniu postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z [...] września 2021 r., sygn. akt IV SO/Po [...] – w ten sposób, że na stronie piątej tego uzasadnienia, w drugim wierszu od góry, zamiast: "grzywny w wysokości [...] zł" wpisać: "grzywny w wysokości [...] zł".

Uzasadnienie

2 W pkt 1 postanowienia z [...] września 2021 r., sygn. akt IV SO/Po [...], Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wymierzył Staroście "grzywnę w wysokości [...] zł (słownie: [...] złotych)". Natomiast w uzasadnieniu tego postanowienia, na jego stronie piątej w drugim wierszu od góry, Sąd omyłkowo podał, że zdecydował o wymierzeniu Staroście "grzywny w wysokości [...] zł".

3 Pismem z [...] września 2021 r. W. Sp. z o.o. z siedzibą w W. wniosła o sprostowanie tej oczywistej omyłki w treści uzasadnienia ww. postanowienia.

4 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

5 Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, z późn. zm.; w skrócie "p.p.s.a.") sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (art. 156 § 2 p.p.s.a.). W omawianym trybie można również sprostować postanowienie sądu, co wynika z odesłania zawartego w art. 166 p.p.s.a. Przedmiotem sprostowania może być więc każde orzeczenie, i to bez względu na jego zaskarżalność czy prawomocność.

6 Sprostowanie orzeczenia może nastąpić zarówno z urzędu – jak o tym expressis verbis stanowi cytowany art. 156 § 1 p.p.s.a. – jak i na żądanie strony, o czym z kolei świadczą chociażby unormowania art. 159 i art. 194 § 1 pkt 5 p.p.s.a. (tak trafnie J.P. Tarno, Prawo po postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011, uw. 2 do art. 156).

7 Wykładnia gramatyczna przepisu art. 156 § 1 p.p.s.a. pokazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą cechować się oczywistością, tzn. być bez trudu rozpoznawalne, mieć charakter bezsporny. Oczywistość wadliwości może wynikać z porównania niedokładności, błędu lub omyłki z innymi, nie budzącymi wątpliwości okolicznościami (por. postanowienie NSA z 08.04.2009 r., I GZ 7/09, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

8 Sąd podziela stanowisko wnioskodawczyni, że taka sytuacja wystąpiła w niniejszej sprawie, bowiem w sentencji postanowienia, w jego punkcie pierwszym, Sąd jednoznacznie – liczbą i słownie – określił wysokość wymierzonej grzywny, na kwotę: "[...] zł (słownie: [...] złotych)".

9 Z tych względów Sąd, na podstawie art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 166 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji niniejszego postanowienia.