Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 22 stycznia 2015 r., IV SA/Po 961/14
wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 22 stycznia 2015 r., IV SA/Po 961/14
Sentencja
1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Donata Starosta (spr.) Sędziowie WSA Tomasz Grossmann WSA Izabela Paluszyńska Protokolant st.sekr.sąd. Justyna Hołyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 stycznia 2015 r. sprawy ze skargi [...] Zarządu Dróg Wojewódzkich na decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w P. z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia pozwolenia wodnoprawnego oddala skargę
Uzasadnienie
2 Decyzją z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] Starosta P. na podstawie art.125 pkt 3, art. 126 pkt 1, art. 140 ust. 1 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (Dz.U. z 2012 r. poz. 145) oraz art. 104 i art. 107 § 1, 2 i 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego odmówił udzielenia pozwolenia wodnoprawnego na rzecz [...] Zarządu Dróg Wojewódzkich (dalej jako "skarżący" lub "[...]") na korzystanie z wód w zakresie odprowadzania za pomocą rowów przydrożnych, ścieków wód opadowych i roztopowych pochodzących z odcinka drogi wojewódzkiej nr [...] w km od [...] do [...] do ziemi – rowu zlokalizowanego na dz. nr ewid. [...],[...],[...],[...] obręb M., gmina R.
3 W uzasadnieniu organ I instancji wyjaśnił pojęcie ścieków zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 pkt 14 lit c i wskazał, że ich odprowadzanie do wód lub do ziemi, jest szczególnym korzystaniem z wód, na które zgodnie z art. 122 ust. 1 pkt 1 Prawa wodnego, wymagane jest uzyskanie pozwolenia wodnoprawnego.
4 Organ wskazał, że na podstawie zebranych dowodów ustalił, że rowy przydrożne służące do odwodnienia drogi wojewódzkiej nr [...], odwadniają także sąsiadujące pola uprawne, a ilość odprowadzanych ścieków wód opadowych i roztopowych z powierzchni drogi jest powiększona o wody spływające z sąsiednich pól uprawnych. Organ przyjął również, że łączna ilość odprowadzanych ścieków wód opadowych i roztopowych z powierzchni drogi wojewódzkiej nr [...] oraz pół uprawnych jest znacznie większa niż możliwości hydrauliczne odbiornika. Stan rowu jest określony jako zły, a obecne stany wód ww. rowie , przy opadach lub roztopach, powoduje podtapianie terenów sąsiednich. Ponadto organ wyjaśnił, że właściciele rowu nie wyrazili zgodny na zrzut ścieków z ww. drogi oraz, że zagłębienie w terenie leżące w zasięgu oddziaływania zamierzonego korzystania z wód, zlokalizowane na końcu przedmiotowego rowu, zostało zakwalifikowane do wód stojących.
5 Organ I instancji uznał, że wnioskodawca, jako właściciel rowu przydrożnych do których spływają m.in. wody z sąsiadujących pół uprawnych, ponosi odpowiedzialność za stan tych rowów. Inwestor dołączając obliczenia hydrauliczne odbiornika, potwierdzające, że łączny zrzut ścieków wód opadowych i roztopowych do rowu jest większy niż jego możliwości hydrauliczne, nie przedstawił żadnych rozwiązań zapobiegających szkodom na gruntach sąsiednich.
6 Starosta uznał, że szczególne korzystanie z wód będzie powodować szkody na gruntach sąsiednich i nie może udzielić pozwolenia wodnoprawnego z uwagi na treść art. 29 ust. 1 pkt 1 Prawa wodnego. W związku z tym mając na uwadze przepis art. 125 pkt 3 ww. ustawy organ odmówił udzielenia pozwolenia wodnoprawnego.
7 W odwołaniu skarżący podniósł, że uzyskał pozwolenie wodnoprawne z dnia [...] września 2010 r. obejmujące m.in. zgodę na wykonanie przebudowy przepustu w km [...] drogi wojewódzkiej nr [...]. Konieczność przebudowy przepustu wynika ze złego stanu technicznego oraz jego niewystarczającej długości ze względu na planowaną budowę chodnika po lewej stronie drogi.
8 Sposób odwodnienia drogi na odcinku [...] do km [...] będzie odbywać się w sposób dotychczasowy, czyli odbiornikiem wód będą istniejące rowy drogowe. Ze względu na wprowadzenie ciągów pieszych i rowerowych przy krawędzi jezdni w M., zaprojektowano budowę kanalizacji deszczowej, do której została również wprowadzona zlewnia obejmująca połowę powierzchni jezdni na odcinku km [...] do km [...].
9 Skarżący wyjaśnił, że przepust w km [...] poprzednio łączył obustronne rowy drogowe na działce [...] i pozostałych działkach. Po prowadzeniu rozwiązań projektowych (kanalizacja po stronie lewej) przepust łączy rów po prawej stronie drogi wojewódzkiej z rowem na działce [...]. Przebudowa drogi zmniejszyła powierzchnię zlewni wód, których odbiornikiem były rowy drogowe połączone przepustem w km [...] z rowem na działce [...] i pozostałych działkach. Zmniejszenie powierzchni zlewni nastąpiło na skutek budowy kanalizacji deszczowej do której odprowadzane są wody z lewej połowy powierzchni jezdni i ciągów pieszych na odcinku od km [...] do km [...].
10 Zdaniem Skarżącego z uzupełnienia operatu przedłożonego w dniu [...] lipca 2013 r. wynika, że po przebudowie drogi ilość wody spływającej do rowu mającego początek na działce nr [...] z pasa drogowego zmniejszyła się do 93,5% wartości sprzed przebudowy. Jednakże główne źródło zasilające ww. rów, czyli pola znajdujące się po stronie południowo zachodniej dostarczają taką samą ilość wody opadowej jak dotychczas. Ponieważ z całkowitej zlewni rowu woda z pasa drogowego stanowi jedynie 19,4% to przyjąć należy, że nie jest ona główną przyczyną niewydolności istniejącego sytemu odwodnienia.
11 Skarżący podniósł, że obowiązki wynikające z Prawa wodnego dotyczą również właścicieli nieruchomości przyległych do pasa drogowego, a nie tylko skarżący w związku z czym nie można logicznie przyjąć, że zmniejszona przez skarżącego zlewnia w porównaniu ze zlewnią sprzed przebudowy drogi powoduje podtapianie nieruchomości. Zdaniem skarżącego Starosta nie wziął pod uwagę, że skarżący jako jedyny podmiot na tym obszarze prowadzi uregulowaną gospodarkę wodno-ściekową oraz samowolnych działań innych podmiotów powodujących zmiany na gruntach sąsiednich związanych z istniejącym układem odwadniającym.
12 Po rozpatrzeniu odwołania Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w P. decyzją z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...]utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że ustawodawca jako regułę przyjął wydanie pozwolenia wodnoprawnego, o ile zostaną spełnione warunki przewidziane w ustawie, natomiast odmowa jest dopuszczalna tylko wtedy gdy zaistnieją okoliczności wskazane w art. 126 Prawa wodnego. Organ odwoławczy wyjaśnił, iż skarżący wystąpił do Starosty z wnioskiem z dnia [...] marca 2013 r. w sprawie wydania pozwolenia wodnoprawnego na wprowadzanie wód opadowych i roztopowych w terenu rozbudowanej drogi wojewódzkiej nr [...] od km [...] do km [...] wylotem z przepustu w km [...] zlokalizowanego na działce nr [...] stanowiącej rów. Zauważył również, że skarżący uzyskał pozwolenie wodnoprawne z dnia [...] września 2010 r, na przebudowę przepustu na rowie przydrożnym (km drogi [...]). Wskazał również, że w trakcie postępowania B.G., E.G., L.M., A.M,, i M.P. złożyli uwagi, iż po przebudowie drogi wojewódzkiej woda, która płynie ich rowem przy większych opadach zalewa ich posesje, a urządzeniami melioracyjnymi cofa się do piwnic, gdzie mokra jest posadzka jak i fundamenty, nie wyrażając zgody na udzielenie pozwolenia wodnoprawnego. Ponadto organ odwoławczy powołał się na protokół z oględzin przeprowadzonych w dniu [...] czerwca 2013 r., z którego zdaniem organu wynika, iż stan koryta rowu określono jako zły, a rów na odcinkach nieskanalizowanych jest porośnięty chwastami i krzakami. Jak wskazał, organ II instancji, pismem z dnia [...] lipca 2013 r. skarżący przedłożył operat wodnoprawny w zakresie kompleksowych obliczeń hydraulicznych odbiornika ścieków wód opadowych i roztopowych.
13 W dalszej części uzasadnienia organ odwoławczy wyjaśnił, że wnioskowane przez skarżącego ilości wody opadowej i roztopowej stanowią wyłącznie ilości ścieków pochodzących z pasa drogowego km [...] do km [...]. Jednak z akt sprawy wynika, że przedmiotowym wylotem nie są odprowadzane wyłącznie wody z pasa drogowego, ale również wody spływające z przyległych pół, wobec czego organ II instancji uznał, że rzeczywista ilość wód opadowych i roztopowych wprowadzana wylotem z przepusty w km [...] wynosi Qmax=260 l/s, Qmax rocz=21606 m3/rok. Ponadto zdaniem organu z akt sprawy wynika, że rzeczywisty zrzut wód opadowych i roztopowych do rowu na odcinku skanalizowanym jest większy niż jego możliwości hydrauliczne, gdyż minimalna średnica kanału betonowego umożliwia przepływ wody na poziomie Qmax=0,260m3/s wynosi 0,50m, natomiast minimalna średnica zlokalizowanego odcinka wynosi 0,28m. Natomiast w przypadku rowu otwartego na odcinku R1 oraz odcinku R2 przy przepływie 0,257 m3/s jego napełnienie wodą sięga poziomu h=0,48m, a przy przepływie 0,279 m3/s h=050m, natomiast najmniejsza głębokość rowu na odcinku R1 wynosi 0.50m, co spowoduje maksymalne wypełnienie. Odbiornik wód na odcinkach oznaczonych R1 i R2 wymaga również oczyszczenia z roślinności i umocnienia skarpy w szczególności w okolicach przejścia w odcinek skanalizowany.
14 W ocenie organu odwoławczego wód opadowych z pasa drogowego i wód z pół nie można w żaden sposób rozdzielić w przyjętym rozwiązaniu technicznym. Tym samym ścieki wprowadzane wylotem z przepustu [...] zlokalizowanym na działce [...] do rowu melioracyjnego stanowią mieszaninę ww. wód opadowych i roztopowych, zatem nie można orzekać w stosunku do nich osobno, a odbiornik ścieków powinien zapewnić swobodny odbiór wszystkich ścieków z wylotu.
15 Powyższe zdaniem organu odwoławczego wskazuje, że w przedmiotowej sprawie projektowany sposób korzystania z wody nie spełnia wymagań w zakresie ochrony zdrowia ludzi i środowiska z uwagi na brak możliwości hydraulicznych odbiornika ścieków oraz jego zły stan, co nie zapewnia ochrony nieruchomości na których znajduje się odbiornik, a stwarza zagrożenie wystąpienia podtopień. Powołując się na treść art. 31 ust. 2 Prawa wodnego organ odwoławczy wyjaśnił, że korzystanie z wód nie może wyrządzać szkód. Skoro więc pozwolenie wodnoprawne nie może naruszać wymagań ochrony zdrowia, ludzi, środowiska i dóbr kultury wpisanych do rejestru zabytków oraz wynikających z odrębnych przepisów, a pozwolenia wodnoprawnego odmawia się jeżeli projektowany sposób korzystania z wody nie spełnia ww. wymagań, zdaniem organu odwoławczego należało odmówić pozwolenia wodnoprawnego.
16 Skargę na powyższe rozstrzygnięcie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wniósł [...] Zarząd Dróg Wojewódzkich. Wskazał, że uzyskał pozwolenie wodnoprawne z dnia [...] września 2010 r. obejmujące m.in. zgodę na wykonanie przebudowy przepustu w km [...] drogi wojewódzkiej nr [...]. Konieczność przebudowy przepustu wynikała ze złego stanu technicznego (niewystarczająca nośność), kolizji z projektowanym zjazdem w km [...] (strona prawa) oraz jego niewystarczającej długości ze względu na planowaną budowę chodnika po lewej stronie drogi. Sposób odwodnienia drogi na przedmiotowym odcinku miałby odbywać się w sposób dotychczasowy, czyli odbiornikiem wód miały być istniejące rowy drogowe. Ze względu na wprowadzenie ciągów pieszych i rowerowych przy krawędzi jedni w M. zaprojektowano budowę kanalizacji deszczowej, do której została również wprowadzona zlewania, obejmująca połowę powierzchni jezdni od km [...] do km [...]. Przebudowa drogi zmniejszyła powierzchnię zlewni wód, których odbiornikiem były rowy drogowe połączone przepustem z rowem na działce [...] i pozostałych działkach. Zmniejszenie powierzchni zlewni nastąpiło na skutek budowy kanalizacji deszczowej, do której odprowadzane są wody z lewej połowy powierzchni jezdni i ciągów pieszych na odcinku od km [...] do km [...] . W trakcie postępowania Starosta nie zakwestionował zakresu wniosku, a także poinformował właściciela cieku na działce [...] o obowiązku jego utrzymania.
17 Strona skarżąca podniosła, iż zgodnie z treścią art. 77 Prawa wodnego utrzymanie urządzeń melioracji wodnej należy do zainteresowanych właścicieli gruntów, a jeżeli urządzenia te są objęte działalnością spółki wodnej – to do tej spółki. Jeżeli obowiązek ten nie jest wykonywany, to organ winien określić ww. obowiązek proporcjonalnie do ponoszonych korzyści. Od czasu postępowania związanego z decyzja z dnia 2 września 2010 r. do czasu zakończenia robót związanych z rozbudową drogi na rowie nie były prowadzone żadne prace konserwujące.
18 Zdaniem skarżącego, skoro z operatu wynika, iż w całkowitej zlewni rowu, woda z pasa drogowego stanowi jedynie 19,4%, to przyjąć należy, że nie jest główną przyczyną niewydolności istniejącego systemu odwodnienia.
19 Skarżacy zwrócił uwagę, iż zlewnia drogi wojewódzkiej nr [...] została zmniejszona poprzez wybudowanie systemu kanalizacji deszczowej, przedmiotowy rów tylko na fragmencie jest w należytym stanie technicznym. Ponadto sposób odwodnienia drogi na przedmiotowym odcinku będzie odbywać się w sposób dotychczasowy. Skarżący poinformował również Starostę o spływających wodach opadowych z obszarów przyległych do drogi pól, zarówno w uzupełnieniu operatu przedłożonego w dniu [...] lipca 2013 r. jak i podczas rozprawy administracyjnej w dniu [...] września 2013 r. Ta kwestia jako naruszenie art. 29 ust. 1 pkt 1i 2 Prawa wodnego nie została rozważona przez organ I ani też II instancji. Organy nie uwzględniły, że skarżący jako jedyny podmiot na tym obszarze prowadzi uregulowaną gospodarkę wodno-ściekową oraz samowolnych działań innych podmiotów powodujących zmiany na gruntach sąsiednich związanych z istniejącym układem odwadniającym.
20 W odpowiedzi na skargę Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w P. wniósł o jej oddalenie powtarzając argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.
21 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
22 Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r., nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej P.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2002 r., nr 153, poz. 1269 ze zm.), kontrola dokonywana przez sądy administracyjne sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy szczególne nie stanowią inaczej. Ewentualne stwierdzenie uchybień w działaniu administracji publicznej obliguje sąd od uchylenia decyzji, stwierdzenia jej nieważności, bądź też stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa (art. 145 ust. 1 p.p.s.a.). Sąd administracyjny, kontrolując działalność administracji publicznej, pozostaje zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. związany granicami sprawy, a nie granicami skargi.
23 Przedmiotem sądowej kontroli w niniejszej sprawie jest decyzja Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w P. z dnia [...] czerwca 2014 r. utrzymująca w mocy decyzję Staroty P. z dnia [...] kwietnia 2014 r. Ww. decyzją organ I instancji odmówił skarżącemu udzielenia pozwolenia wodnoprawnego na korzystanie z wód w zakresie odprowadzania za pomocą rowów przydrożnych, ścieków wód opadowych i roztopowych pochodzących z odcinka drogi wojewódzkiej nr [...] w km od [...] do km [...] do ziemi – rowu zlokalizowanego na dz. nr ewid. [...],[...],[...] i [...] obręb M., gmina R..
24 W myśl art. 122 ust. 1 pkt 1 Prawa wodnego, szczególne korzystanie z wód wymaga uzyskania pozwolenia wodnoprawnego. Zgodnie z treścią art. 37 pkt 2 ww. ustawy szczególnym korzystaniem z wód jest korzystanie wykraczające poza korzystanie powszechne lub zwykłe, w szczególności wprowadzanie ścieków do wód lub do ziemi.
25 Art. 125 Prawa wodnego określa warunki od których uzależnione jest wydanie pozwolenia wodnoprawnego. Przepis ten przewiduje, że pozwolenie wodnoprawne nie może naruszać:
26 1) ustaleń planu gospodarowania wodami na obszarze dorzecza, z wyjątkiem okoliczności, o których mowa w art. 38j, lub ustaleń warunków korzystania z wód regionu wodnego lub warunków korzystania z wód zlewni;
27 1a) ustaleń planu zarządzania ryzykiem powodziowym;
28 1b) ustaleń planu przeciwdziałania skutkom suszy;
29 1c) ustaleń krajowego programu ochrony wód morskich;
30 1d) ustaleń krajowego programu oczyszczania ścieków komunalnych;
31 2) ustaleń miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego oraz decyzji o warunkach zabudowy;
32 3) wymagań ochrony zdrowia ludzi, środowiska i dóbr kultury wpisanych do rejestru zabytków oraz wynikających z odrębnych przepisów.
33 Z kolei w art. 126 Prawa widnego ustawodawca zawarł negatywne przesłanki wydania pozwolenia wodnoprawnego. Odmawia się wydania decyzji o pozwoleniu wodnoprawnym w przypadku gdy:
34 1) projektowany sposób korzystania z wody narusza ustalenia dokumentów, o których mowa w art. 125 pkt 1-2, lub nie spełnia wymagań, o których mowa w art. 125 pkt 3;
35 2) projektowany sposób korzystania z wody dla celów energetyki wodnej nie zapewni wykorzystania potencjału hydroenergetycznego w sposób technicznie i ekonomicznie uzasadniony.
36 W orzecznictwie przyjmuje się, że z przepisów Prawa wodnego dotyczących wydawania pozwoleń wodnoprawnych wynika obowiązek wydania pozwolenia wodnoprawnego, o ile w sprawie nie zachodzą okoliczności wskazane w art. 126 tej ustawy. Przepis art. 126 ww. ustawy został tak ukształtowany przez ustawodawcę, że odmowa udzielenia pozwolenia wodnoprawnego w przypadku spełnienia przez stronę, która ubiega się o wydanie takiego pozwolenia warunków przewidzianych w art. 131 Prawa wodnego, dopuszczalne jest wyłącznie wówczas gdy zaistnieją okoliczności przewidziane w art. 126 ww. ustawy. W przypadku zajścia którejkolwiek z przesłanek tam wskazanych organ zobowiązany jest do odmowy wydania takiego pozwolenia (B. Rakoczy, Z. Bukowski, K. Szuma, Prawo wodne. Komentarz. LEX, Warszawa 2013, s. 593, wyrok WSA w Szczecinie z dnia 7 listopada 2012 r. sygn. akt II SA/Sz 740/12, wyrok NSA z dnia 13 lipca 2012 r. sygn. akt II OSK 721/11, wyrok NSA z dnia 28 kwietnia 2006 r., sygn. akt II OSK 749/05 dostępne na http://orzeczenia.nsa.gov.pl)
37 Wskazać również należy, że podstawowym dokumentem w sprawie udzielenia pozwolenia wodnoprawnego jest operat wodnoprawny, który stanowi obligatoryjny element wniosku o udzielenie przedmiotowego pozwolenia (art. 131 ust. 2 pkt 1)
38 Z akt przedmiotowej sprawy wynika, iż wnioskiem z dnia [...] marca 2013 r. skarżący zwrócił się do Starosty o udzielenie pozwolenia wodnoprawnego na szczególne korzystanie z wód - wprowadzanie wód opadowych i roztopowych z terenu rozbudowywanej drogi wojewódzkiej nr [...] od km [...] do km [...] wylotem z przepustu w km [...]zlokalizowanym na działce [...] do rowu melioracyjnego w ilościach: Qnom=7,10l/s, Qmax=61,97l/s, Qmax rocz=4196m3r/ok, Qśr dob=7,87m3/dobę, Qmax godz=55,77m3/godz., na okres 10 lat. Do wniosku załączono operat wodnoprawny. Z akt sprawy wynika również, że w 2010 r. Starosta wydał pozwolenie wodnoprawne dla przedmiotowej inwestycji. Rozpatrując wniosek skarżącego, organy administracji uznały, że projektowany sposób korzystania z wody nie spełnia wymagań w zakresie ochrony zdrowia ludzi i środowiska z uwagi na brak możliwości hydraulicznych odbiornika ścieków oraz jego zły stan techniczny co nie zapewnia ochrony nieruchomości na których znajduje się odbiornik, a stwarza zagrożenie wystąpienia podtopień.
39 Bezspornym w rozpoznawanej sprawie jest, iż przedmiotowa inwestycja wymaga uzyskania pozwolenia wodnoprawnego zgodnie z art. 122 ust. 1 pkt 1 Prawa wodnego. Pozwolenie wodnoprawne wymagane jest bowiem dla szczególnego korzystania z wód, a takim korzystaniem jest niewątpliwie wprowadzanie ścieków do wód lub do ziemi (art. 37 pkt 2). Z kolei zgodnie z legalną definicją ścieku zawartą w art. 9 pkt 14 lit c ww. ustawy ściekiem są m.in. wody opadowe lub roztopowe, ujęte w otwarte lub zamknięte systemy kanalizacyjne, pochodzące z powierzchni zanieczyszczonych o trwałej nawierzchni, w szczególności z miast, portów, lotnisk, terenów przemysłowych, handlowych, usługowych i składowych, baz transportowych oraz dróg i parkingów.
40 Sporna między stronami pozostaje kwestia, czy w przedmiotowej sprawie wystąpiła negatywa przesłanka udzielenia pozwolenia wodnoprawnego z art. 126 pkt 1 w zw. z art. 125 pkt 3 Prawa wodnego. Zdaniem organu administracji planowany sposób korzystania z wody powoduje zagrożenia dla zdrowia ludzi i środowiska bowiem odbiornik wody (rów melioracyjny R1 i R2 oraz odcinek skanalizowany P1) nie spełnia wymagań w zakresie odebrania ścieków z pasa drogowego po przebudowie drogi oraz przyległych pól. Stanowisko to zdaniem Sądu jest zasadne.
41 Wskazać należy, że podstawowym dokumentem określającym planowany sposób korzystania z wód jest operat wodnoprawny. Wnioskując o udzielenie pozwolenia wodnoprawnego skarżący przedłożył stosowny operat przygotowany przez mgr M. N.-B. i mgr inż. M.B. z marca 2013 r. uzupełniony następnie w lipca 2013 r. skarżący wniósł o udzielenie pozwolenia wodnoprawnego na szczególne korzystanie z wód - wprowadzanie wód opadowych i roztopowych w ilościach Qnom=7,10l/s, Qmax=61,97l/s, Qmax rocz=4196m3r/ok, Qśr dob=7,87m3/dobę, Qmax godz=55,77m3/godz. Zawarte w operacie obliczenia dotyczące ilości wód wprowadzanych do środowiska z pasa drogowego w stanie po przebudowie drogi, są tożsame z wartościami wskazanymi we wniosku. Jednakże jak słusznie zauważył organ administracji, wody pochodzące z drogi nie są jedynymi wprowadzanymi do przedmiotowego odbiornika. Odbiera on bowiem również wody spływające z pól. Tym samym również te wody powinny być uwzględnione przy obliczaniu wydajności odbiornika wód. Z uzupełniania operatu wodnoprawnego z lipca 2013 r. wynika, iż ilość wód wprowadzanych do środowiska z pasa drogowego oraz pól po stronie południowo – zachodniej w stanie po przebudowie drogi znacznie przekracza ilości wskazane przez stronę skarżącą we wniosku o uzyskanie pozwolenia wodnoprawnego. Na stronie 5 uzupełnienia operatu zawarto obliczenia w powyższym zakresie. Wynika z nich, iż po uwzględnieniu wód pochodzących z okolicznych pól ilość wody wprowadzana do środowiska wynosi: Qnom=29,79l/s, Qmax=260,13l/s, Qmax rocz=21606 m3r/ok, Qśr dob=40,51m3/dobę, Qmax godz=234,12 m3/godz. Ponadto na stronie 14 uzupełnienia operatu wskazano, że minimalna średnica kanału betonowego umożliwiająca przepływ wody na poziomie Qmax=0,260 m3/s wynosi 0,50m. Tak więc zakładając prawidłowe odwodnienie pasa drogowego jak i pól przyległych. Z których woda spływa do rowów drogowych istniejący przewód o minimalnej średnicy 0,28m nie jest wystarczający. Z wyliczenia tego płynie jednoznaczny wniosek, iż wydajność odbiornika nie jest wystarczająca dla wszystkich wód pochodzących zarówno z przedmiotowego odcinka drogi jak również okolicznych pól, co powoduje, że odcinek skanalizowany nie jest w stanie przyjąć całej przyjąć całej ilości wód. To w konsekwencji prowadzi do zalewania okolicznych posesji. Jak bowiem wskazywali w toku postępowania administracyjnego właściciele sąsiadujących z drogą nieruchomości (pisma z dnia [...] maja 2013. r. i [...] maja 2013 r. ), w przypadku większych opadów woda z przydrożnego rowu zalewa ich nieruchomości, przedostając się do piwnic. W konsekwencji uznać należało, że zasadnie organ uznał, iż udzielenie pozwolenia wodnoprawnego w przedmiotowej sprawie prowadziłoby do naruszenia wymagań ochrony zdrowia ludzi i środowiska. Z kolei te ustalenia obligowały organ do wydania decyzji w trybie art. 126 pkt 1 Prawa wodnego.
42 Strona skarżąca wskazuje, że po przebudowie drogi zmniejszyła się ilość wód pochodzących z drogi, na skutek budowy kanalizacji deszczowej, do której odprowadzane są wody z lewej połowy powierzchni jezdni i ciągów pieszych, a woda z pasa drogowego stanowi jedynie 19,4% całkowitej zlewni rowu i to nie ona jest zdaniem skarżącego przyczyną niewydolności istniejącego systemu odwodnienia. Mimo, iż okoliczność ta znajduje potwierdzenie w operacie wodnoprawnym, pozostaje ona bez znaczenia dla oceny prawidłowości zaskarżonej decyzji. Skoro bowiem o udzielenie pozwolenia wodnoprawnego w związku ze szczególnym korzystaniem z wód ubiegał się skarżący to też ten sam podmiot winien zapewnić spełnienie warunków określonych w art. 125 Prawa wodnego. W sytuacji natomiast gdy warunki te nie są spełnione, stosownie do treści art. 126 pkt 1 ww. ustawy organ administracji nie może udzielić pozwolenia wodnoprawego. W sytuacji gdy wykazane zostało w sprawie, iż suma wód trafiających do odbiornika, znacznie przekracza jego możliwości, co w konsekwencji powoduje podtapianie sąsiednich nieruchomości, za uprawnione należy uznać stanowisko organów administracji, iż nie jest zapewniona ochrona tych nieruchomości, co w konsekwencji prowadziło do odmowy udzielenia pozwolenia wodnoprawnego. Decyzja o udzieleniu lub też odmowie udzielenia pozwolenia wodnoprawnego nie jest decyzją uznaniową, a jej wydanie uzależnione jest od konkretnych okoliczności wskazanych wprost w przepisach Prawa wodnego. W sytuacji gdy właściwy organ stwierdza, iż w sprawie wystąpiła któraś z okoliczności wskazanych w art. 126 ww. ustawy, odmawia udzielenia pozwolenia wodnoprawnego. Organ bowiem ocenia spełnienie konkretnych przesłanek, które uzależniają wydanie stosownej decyzji, nie ocenia natomiast przyczyn ich wystąpienia. Tym samym skoro w przedmiotowej sprawie odbiornik wód nie jest "wydajny" i nie jest w stanie przyjąć całej ilości wód pochodzących z przedmiotowej drogi i okolicznych pól to zasadnie organ uznał, że w sprawie wystąpiła okoliczność wskazana w art. 125 pkt 3 Prawa wodnego.
43 Natomiast podniesiona przez stronę skarżącą okoliczność dotycząca wykonywania przez właścicieli gruntów obowiązków wynikających z art. 77 Prawa wodnego, pozostaje bez znaczenia w okolicznościach niniejszej sprawy. Kwestie dotyczące wywiązywania się przez właścicieli gruntów sąsiadujących z obowiązków wynikających z ww. przepisu nie podlegają ocenie Sądu w niniejszym postępowaniu. Okoliczności te rozstrzygane są w innym trybie i nie mogą odnieść skutku dla oceny wydania decyzji o odmowie udzielenia pozwolenia wodnoprawnego. Jeżeli natomiast strona skarżąca kwestionuje wykonywanie powyższego obowiązku przez właścicieli nieruchomości, a także organ administracji w zakresie posiadanych przez niego kompetencji, to w interesie strony skarżącej leżało podjęcie stosownych kroków mających na celu zapewnienie wykonania obowiązków wynikających z art. 77 Prawa wodnego.
44 Ponadto bez znaczenia pozostaje podnoszona przez stronę skarżącą okoliczność uzyskania pozwolenia wodnoprawnego z 2010 r. , bowiem wówczas we wniosku o pozwolenie nie wnoszono o odprowadzanie wód deszczowych z odcinka drogi, który jest przedmiotem postępowania.
45 Niezasadne w ocenie Sądu okazały się podniesione przez skarżącego zarzuty naruszenia przepisów postępowania. W szczególności wskazać należy, że organ zebrał niezbędny do rozpatrzenia sprawy materiał dowodowy i dokonał jego prawidłowej oceny, czemu dał wyraz w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia.
46 W tym stanie rzeczy, uznając że zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja Starosty P. nie naruszają prawa w stopniu wskazanym w art. 145 § 1 P.p.s.a., Sad na podstawie art. 151 P.p.s.a. orzekł o oddaleniu skargi.