Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 22 października 2021 r., IV SA/Po 565/21

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 22 października 2021 r., IV SA/Po 565/21

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Grossmann Sędziowie WSA Józef Maleszewski WSA Maria Grzymisławska-Cybulska (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Roman Sukhyi po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 października 2021 r. sprawy ze skargi K. O. na decyzję Wojewody z dnia [...] kwietnia 2021 r. nr [...] w przedmiocie obowiązku zwrotu nienależnie pobranego zasiłku dla bezrobotnych uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Starosty [...] z dnia [...] marca 2021 r. nr [...]

Uzasadnienie

2 Decyzją z [...] kwietnia 2021 r., nr [...] Wojewoda utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z [...] marca 2021 r., nr [...], orzekającą o obowiązku zwrotu przez K. O. nienależnie pobranego zasiłku dla osób bezrobotnych w kwocie [...]zł za okres od [...] czerwca 2020 r. do [...] sierpnia 2020 r.,

3 Rozstrzygnięcie powyższe wydane zostało w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy:

4 Decyzją z [...] maja 2020 r. Starosta P. orzekł o uznaniu K. O. z tymże dniem za osobę bezrobotną oraz o przyznaniu mu od tej daty prawa do zasiłku dla osób bezrobotnych (k.20 akt adm.).

5 Pismem z dnia [...] października 2020 r. K. O. poinformował, ze dniem [...] października 2020 r. podejmuje pracę, w związku z czym wniósł o wyrejestrowanie go z ewidencji osób bezrobotnych (k.33 akt adm.).

6 Decyzją Starosty [...] z dnia [...] października 2020 r. orzeczono o utracie przez K. O. statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku dla osób bezrobotnych z dniem [...] października 2020 r. z powodu podjęcia zatrudnienia (k.38 akt adm.).

7 Decyzją z [...] marca 2021 r., nr [...]Starosta P. orzekł o obowiązku zwrotu przez K. O. nienależnie pobranego zasiłku dla osób bezrobotnych w kwocie [...]zł za okres od [...] czerwca 2020 r. do [...] sierpnia 2020 r. z uwagi na fakt równoczesnego pobierania przez zainteresowanego w tym okresie dodatku solidarnościowego i zasiłku dla osób bezrobotnych.

8 W uzasadnieniu swojej decyzji organ I instancji wskazał, iż na podstawie raportu Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, Urząd Pracy ustalił, że K. O. przyznano dodatek solidarnościowy, za okres od miesiąca czerwca do miesiąca sierpnia 2020 r.

9 Od decyzji tej K. O. złożył odwołanie, zarzucając organowi I instancji brak zapewnienia czynnego udziału Strony w toku postępowania. Skarżący wskazał, że przepływ informacji pomiędzy urzędem a klientem "nie wypalił". K. O. wyjaśnił, ze dwukrotnie dzwonił do Powiatowego Urzędu Pracy i w dniu składania wniosku o zasiłek solidarnościowy w profilu w pytaniu o jego status wskazał on, że jest osobą bezrobotną zarejestrowana w PUP. Skarżący wskazał, że także w dniu odbioru zasiłku w kasie poinformował kasjerkę, że odebrał również zasiłek solidarnościowy i wówczas uzyskał odpowiedź, że "to nie ma nic wspólnego". Skarżący wskazał, że również w drugim miesiącu powtórzyła się ta sama informacja, oraz że osoby zatrudnione tak w ZUS, jak i w PUP wprowadziły wiele osób w błąd, bo według jego wiedzy mnóstwo osób otrzymuje równolegle obydwa świadczenia, tylko one nie były "tak lojalne, że zapytały się (...) żeby nie mieć takich konsekwencji, jak Skarżący ma dzisiaj") - k. 58 i 59 akt adm.

10 Dnia [...] marca 2021 r. sporządzono notatkę służbową, w której wskazano, że na podstawie przeprowadzonej, tego samego dnia, rozmowy telefonicznej z K. O. ustalono, że w miesiącach czerwcu, lipcu i sierpniu 2020. otrzymywał on dodatek solidarnościowy w pełnej kwocie tj. [...] zł miesięcznie oraz jednocześnie pobierał zasiłek dla bezrobotnych (k. 60 akt adm.).

11 W następstwie opisanej powyżej rozmowy telefonicznej, K. O., na prośbę specjalisty ds. ewidencji i świadczeń przesłał oświadczenie w kwestii równoczesnego pobierania zasiłku dla bezrobotnych i dodatku solidarnościowego. W korespondencji mailowej Skarżący powtórzył, że pomimo, że w ankiecie online zaznaczył, że jest zarejestrowany w powiatowym urzędzie pracy, to "nie uzyskał informacji, że nie może korzystać z bezrobocia pobierając zasiłek solidarnościowy" (k. 61 akt adm.).

12 Decyzją z [...] kwietnia 2021 r., nr [...] Wojewoda utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z [...] marca 2021 r., nr [...], orzekającą o obowiązku zwrotu przez K. O. nienależnie pobranego zasiłku dla osób bezrobotnych za okres od [...] czerwca 2020 r. do [...] sierpnia 2020 r., w kwocie [...]zł.

13 W uzasadnieniu swojej decyzji organ II instancji podniósł, że zgodnie z art. 4 ust. 4 ustawy o dodatku solidarnościowym przyznawanym w celu przeciwdziałania negatywnym skutkom COVID-19, "zasiłek dla bezrobotnych lub stypendium, wypłacone za okres, za który został wypłacony dodatek solidarnościowy, z wyjątkiem ust. 3, stanowi nienależnie pobrane świadczenie pieniężne, o którym mowa w art. 76 ust. 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy".

14 Natomiast, zgodnie z art. 4 ust. 3 przedmiotowej ustawy "w przypadku pobrania zasiłku dla bezrobotnych lub stypendium, o których mowa w ustawie z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, w miesiącu złożenia wniosku o dodatek solidarnościowy, dodatek wypłacany jest za ten miesiąc w kwocie, o której mowa w ust. 1, pomniejszonej o wypłaconą kwotę tego zasiłku lub stypendium".

15 Dalej organ odwoławczy stwierdził, że na podstawie przepisu zawartego w art. 76 ustawy o promocji zatrudnienia (...), osoba, która pobrała nienależne świadczenie pieniężne, jest obowiązana do zwrotu, w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji w przedmiocie obowiązku zwrotu nienależnie pobranego świadczenia pieniężnego, kwoty otrzymanego świadczenia wraz z przekazaną od tego świadczenia zaliczką na podatek dochodowy od osób fizycznych oraz składką na ubezpieczenie zdrowotne.

16 Mając na uwadze przytoczone przepisy prawa i zgromadzony materiał dowodowy w sprawie Wojewoda uznał, iż K. O. uzyskał prawo do dodatku solidarnościowego za okres od miesiąca czerwca do miesiąca sierpnia 2020 r. Ustalono również, iż Strona w powyższym okresie pobrała zasiłek dla osób bezrobotnych, w kwocie [...]zł. Kwota dodatku solidarnościowego wypłacanego przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych nie została pomniejszona o kwotę zasiłku dla osób bezrobotnych, pobraną przez Zainteresowanego w okresie trzech miesięcy, tj. czerwiec, lipiec i sierpień 2020 r.

17 Tak więc, w ocenie Wojewody kwota zasiłku dla osób bezrobotnych ([...] zł) winna być zwrócona przez K. O. do PUP w P., jako nienależnie pobrane świadczenie. Ponadto, organ zaznaczył, iż postępowanie administracyjne w przedmiotowej sprawie zostało przeprowadzone w sposób poprawny, a Strona miała umożliwiony czynny udział w jego toku. Starosta P. pismem z [...] lutego 2021 r. (k. 53 akt adm.) umożliwił K. O. możność wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów, w terminie 7 dni od dnia doręczenia pisma. Zainteresowany nie skorzystał z tego prawa. Dodatkowo rejestrując się w PUP w P., Strona została skutecznie pouczona o obowiązku zwrotu nienależnie pobranych świadczeń pieniężnych.

18 Skargę na powyższe rozstrzygnięcie wywiódł do Sądu K. O..Zdaniem Skarżącego nie został on rzetelnie poinformowany o przysługujących mu prawach, zarówno poprzednio, jak i po Jego odwołaniu od decyzji Starosty [...]. Skarżący podniósł, że obydwa świadczenia pobierał nieświadomie, bowiem nie wiedział, że nie można jednocześnie pobierać świadczenia z PUP oraz z ZUS, ponieważ takiej informacji nigdzie nie mu nie udzielono. K. O. podniósł, że nie został poinformowany o możliwości zawieszenia poboru bezrobocia na okres poboru "solidarnościówki", pomimo że o to pytał.

19 W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoją dotychczasową argumentację.

20 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

21 Skarga zasługuje na uwzględnienie .

22 W myśl art. 1 § 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 poz. 137), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola, o której mowa w § 1 sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 powołanej ustawy).

23 Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 poz. 2325 ze zm., dalej: p.p.s.a.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W myśl art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a. Jednocześnie zgodnie z treścią art. 135 p.p.s.a. Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia.

24 Podstawę rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie stanowiły przepisu ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U z 2020, poz. 1409 – aktualnie: Dz.U. z 2021, poz.1100 t.j. – dalej jako: u.prom.zatr.) oraz ustawy z dnia 19 czerwca 2020 r. o dodatku solidarnościowym przyznawanym w celu przeciwdziałania negatywnym skutkom COVID-19 (Dz.U.2020, poz. 1068- dalej ustawa o dodatku solidarnościowym).

25 Przedmiotem skargi jest decyzja Wojewody z dnia [...] kwietnia 2021 r., nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Starosty [...] z [...] marca 2021 r., nr [...], orzekającą o obowiązku zwrotu przez K. O. nienależnie pobranego zasiłku dla osób bezrobotnych za okres od [...] czerwca 2020 r. do [...] sierpnia 2020 r., w kwocie [...]zł

26 Podstawę materialnoprawną zaskarżonych decyzji stanowi m.in. art. 76 ust. 1 u.prom.zatr. zgodnie z którym osoba, która pobrała nienależne świadczenie pieniężne jest obowiązana do zwrotu, w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji w przedmiocie obowiązku zwrotu nienależnie pobranego świadczenia pieniężnego, kwoty otrzymanego świadczenia wraz z przekazaną od tego świadczenia zaliczką na podatek dochodowy od osób fizycznych oraz składką na ubezpieczenie zdrowotne. Jednocześnie, na podstawie art. 76 ust. 2 pkt 1 u.prom.zatr., za nienależnie pobrane świadczenie pieniężne uważa się świadczenie pieniężne wypłacone mimo zaistnienia okoliczności powodujących ustanie prawa do jego pobierania, jeżeli pobierający to świadczenie był pouczony o tych okolicznościach. Rozpoznając badaną sprawę należało zatem mieć na uwadze, że z literalnie wyrażonej - woli ustawodawcy - warunkiem podjęcia decyzji o zwrocie nienależnie pobranego świadczenia pieniężnego jest wcześniejsze pouczenie pobierającego, przy czym pouczenie, o jakim wyżej mowa, powinno być udzielone w sposób zrozumiały i niebudzący wątpliwości co do utraty prawa do świadczenia. Tymczasem, w aktach badanej sprawy nie sposób odnaleźć - podpisanego przez Skarżącego - dokumentu z którego by wynikało, że został On pouczony o przesłankach zawieszenia prawa do zasiłku dla bezrobotnych na okres nabycia prawa do dodatku solidarnościowego. Należy zauważyć, że Skarżący uzyskał status osoby bezrobotnej z prawem do zasiłku na mocy decyzji z dnia [...] maja 2020 r. (k.20 akt adm.). Ustawa o dodatku solidarnościowym przyznawanym w celu przeciwdziałania negatywnym skutkom COVID-19 została uchwalona dnia 19 czerwca 2020 r., a w życie weszła dnia 21 czerwca 2020 r., a więc niemal - miesiąc po nabyciu - przez Skarżącego statusu osoby bezrobotnej. Skarżący nie mógł zatem - podczas rejestracji w PUP - zostać skutecznie pouczony o obowiązku zwrotu nienależnie pobranych świadczeń pieniężnych - z tytułu - równoczesnego pobierania zasiłku dla bezrobotnych oraz dodatku solidarnościowego, bowiem w dacie jego rejestracji w PUP nie uchwalono jeszcze nawet ustawy, na mocy której określono warunki nabywania prawa, wysokość i tryb przyznawania oraz zasady wypłacania i finansowania dodatku solidarnościowego. Ustalenia organów co do okoliczności pouczenia Skarżącego o obowiązku zwrotu nienależnie pobranych świadczeń pieniężnych z tytułu równoczesnego pobierania zasiłku dla bezrobotnych oraz dodatku solidarnościowego nie znajdują zatem potwierdzenia w materiale dowodowym. Ponadto, trzeba zaakcentować, że już w odwołaniu Skarżący podnosił, że nie został pouczony o niedopuszczalności łącznego pobierania zasiłku dla bezrobotnych oraz dodatku solidarnościowego. Skarżący wskazywał też, że składając online wniosek o dodatek solidarnościowy został zaznaczył on w formularzu, że jest osobą bezrobotną zarejestrowaną w powiatowym urzędzie pracy. Argumenty te, zostały całkowicie zignorowane przez organ II instancji, który nie odniósł się do nich w żaden sposób. Całkowicie pominięto podnoszoną przez Skarżącego w odwołaniu okoliczność, że "w dniu składania wniosku o zasiłek solidarnościowy w profilu, w zapytaniu o status, Skarżący odpowiedział zaznaczając status bezrobotnego zarejestrowanego w PUP" (k. 59 akt adm.). Deklaracji tej nie zweryfikowano, choćby poprzez analizę dokumentacji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. W odwołaniu wskazano ponadto, że w dniu poboru zasiłku dla bezrobotnych w kasie powiatowego urzędu pracy, również kasjerka poinformowała Skarżącego, że zasiłek dla bezrobotnych oraz dodatek solidarnościowy nie mają ze sobą "nic wspólnego". Kwestia ta również nie została w żaden sposób wyjaśniona, jak również nie ustosunkowano się do niej w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Reasumując, w badanej sprawie Skarżący wskazuje, że nie został pouczony o niedopuszczalności łącznego pobierania zasiłku dla bezrobotnych oraz dodatku solidarnościowego, a akta sprawy nie dają podstaw do przyjęcia ustaleń odmiennych, tj. takich jakie stanowiły podstawę wydania zaskarżonych decyzji. W ocenie Sądu, legalność zaskarżonych decyzji budzi wątpliwości jednak nie tylko z tej przyczyny, że istnieją wątpliwości co do zaistnienia przesłanek żądania zwrotu spornego świadczenia w ogóle.

27 Drugą kwestią pozostaje kwota, do zwrotu której zobowiązany został Skarżący. Z akt sprawy, ani tym bardziej z uzasadnienia decyzji obu instancji nie wynika, na jakiej podstawie przyjęto obliczenia wskazane w decyzji i wyliczono określoną w decyzji kwotę zwrotu nienależnie pobranego świadczenia. Wskazano jedynie, iż organ powiatowy uzyskał informację z ZUS o przyznaniu Skarżącemu dodatku solidarnościowego za okres od miesiąca czerwca do miesiąca sierpnia 2020 r. i z uwagi na fakt pobrania przez Skarżącego dodatku solidarnościowego i zasiłku dla osób bezrobotnych w okresie wskazanym powyżej, organ I instancji decyzją z dnia [...] marca 2021 r., nr [...], orzekł o obowiązku zwrotu przez K. O. nienależnie pobranego zasiłku dla osób bezrobotnych za okres od [...] czerwca 2020 r. do [...] sierpnia 2020 r., w kwocie [...]zł W aktach sprawy znajduje się formularz nadpłaty pt. "Nadpłata z Funduszu Pracy" stanowiący w istocie notatkę, stwierdzającą że w dniu [...] października 2020 r. stwierdzono nadpłatę zasiłku dla bezrobotnych za okres od [...].06.2020 do [...].08.2020 r. w związku z wypłatą dodatku solidarnościowego od [...].06.2020 r. (k. 40 akt adm.). W aktach znajduje się też wydruk ZUS ZWUA z [...] października 2020 r. Do akt załączono także zrzut ekranu pt. "Raport o nieprawidłowościach - na dzień [...].10.2020 r.) zawierający - jedną tylko - informację "Błąd dotyczący dodatku solidarnościowego" (k.35 akt adm.). W ocenie Sądu zaskarżona decyzja jest wadliwa dlatego, że kwota orzeczonego zwrotu nie poddaje się kontroli Sądu, z uwagi na brak jakichkolwiek wyjaśnień organów obu instancji, co do tego, w jaki sposób doszło do wyliczenia kwoty [...]zł jako kwoty nienależnie pobranego zasiłku dla bezrobotnych. Sąd dostrzega "Wydruk próbny - Korekta Indywidualna Osoby" na podstawie którego można ustalić, że Skarżącemu tytułem zasiłku dla bezrobotnych, w okresie od czerwca do sierpnia 2020 r. łącznie wypłacono kwotę [...]zł netto, obejmującą [...]), co odpowiada kwocie [...]zł netto. Organy całkowicie pominęły jednak fakt, że jakkolwiek na podstawie art. 4 ust. 1 ustawy o dodatku solidarnościowym dodatek ten przysługuje osobie uprawnionej w wysokości [...] zł za miesiąc kalendarzowy, to na podstawie art. 4 ust. 3 ustawy o dodatku solidarnościowym w przypadku pobrania zasiłku dla bezrobotnych lub stypendium, o których mowa w ustawie z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, w miesiącu złożenia wniosku o dodatek solidarnościowy, dodatek wypłacany jest za ten miesiąc w kwocie, o której mowa w ust. 1, pomniejszonej o wypłaconą kwotę tego zasiłku lub stypendium. Z woli ustawodawcy zatem pobranie zasiłku dla bezrobotnych w miesiącu złożenia wniosku o dodatek solidarnościowy jest okolicznością, która wpływa na zmniejszenie wysokości dodatku solidarnościowego, a nie zasiłku dla bezrobotnych. Jak wynika z akt Skarżący w czerwcu 2020 r. pobierał zasiłek dla bezrobotnych, i - jak wskazuje - informował o tym składając online wniosek o dodatek solidarnościowy. W tej sytuacji, zgodnie z prawem, dodatek wypłaca się w wysokości pomniejszonej o kwotę wypłaconego zasiłku. W badanej sprawie bezsporne pozostaje, że K. O. wystąpił o przyznanie zasiłku solidarnościowego pobierając zasiłek dla bezrobotnych. Organy w rozmowie ze Skarżącym ustaliły, że dodatek solidarnościowy został mu wypłacony w kwocie [...]zł za każdy z trzech miesięcy. Należy zwrócić uwagę, że przepisu art. 4 ust. 4 ustawy o dodatku solidarnościowym nie można interpretować w całkowitym oderwaniu od brzmienia art. 4 ust. 3 tej ustawy, na co - literalnie - wskazuje z resztą sam ustawodawca. Przepis art. 4 ust. 4 ustawy o dodatku solidarnościowym stanowi, bowiem, że "zasiłek dla bezrobotnych lub stypendium, wypłacone za okres, za który został wypłacony dodatek solidarnościowy, z wyjątkiem ust. 3, stanowi nienależnie pobrane świadczenie pieniężne, o którym mowa w art. 76 ust. 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy". A zatem zasiłek dla bezrobotnych wypłacony za okres, za który został wypłacony dodatek solidarnościowy, stanowi nienależnie pobrane świadczenie, o którym mowa w art. 76 ust. 2 u.p.z. - z wyłączeniem sytuacji o której mowa w art. 4 ust. 3 ustawy o dodatku solidarnościowym. Jak można wnioskować na podstawie analizy akt sprawy i znajdującego się w nich wydruku "Korekty Indywidualnej Osoby". Aspekt ten całkowicie pominięto na gruncie badanej sprawy. Tymczasem, ustawodawca przewidział okoliczności, które wpływają na zmniejszenie wysokości dodatku solidarnościowego. Jedną z nich jest pobranie zasiłku dla bezrobotnych w miesiącu złożenia wniosku o dodatek solidarnościowy. W tych sytuacjach dodatek wypłaca się w wysokości pomniejszonej o kwotę wypłaconego zasiłku, natomiast zasiłek dla bezrobotnych wypłaca się w pełnej kwocie (por. M. Paluszkiewicz [w:] Komentarz do ustawy o dodatku solidarnościowym przyznawanym w celu przeciwdziałania negatywnym skutkom COVID-19 [w:] Tarcza antykryzysowa 1.0 - 4.0, ustawa o dodatku solidarnościowym i inne regulacje, jako szczególne rozwiązania w prawie pracy, prawie urzędniczym i prawie ubezpieczeń społecznych związane z COVID-19. Komentarz, Warszawa 2020). Jeżeli zatem organy uznały że w sprawie ziściły się przesłanki uzasadniające uznanie zasiłku dla bezrobotnych wypłaconego Skarżącemu w czerwcu 2020 r. za świadczenie nienależnie pobrane, to zobowiązane były uzasadnić swoje stanowisko w tym zakresie, z uwzględnieniem brzmienia art. 4 ust. 3 i 4 ustawy o dodatku solidarnościowym. Tego elementu jednak również zabrakło.

28 Sąd wskazuje, że zgodnie z zawartą w art. 15 k.p.a. zasadą dwuinstancyjności postępowania administracyjnego, organ odwoławczy nie może ograniczyć się do powielenia stwierdzeń zawartych w decyzji organu I instancji lub do syntetycznego powtórzenia przyczyn wydania decyzji pierwszoinstancyjnej. Zadaniem organu rozpoznającego sprawę na skutek złożenia środka odwoławczego jest ponowne rozpatrzenie sprawy z uwzględnieniem zarzutów zawartych we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, a co winno znaleźć odzwierciedlenie w uzasadnieniu decyzji. Zatem rzeczą organu odwoławczego było wskazanie sposobu przyjętych wyliczeń za sporny okres i dokonanie ich oceny, czego Wojewoda jednak nie uczynił. Wobec braku jakichkolwiek wyliczeń w tym względzie wskazujących z czego wynika wysokość nienależnie pobranego zasiłku dla bezrobotnych, Sąd nie miał możliwości oceny zasad w oparciu o które doszło do wyliczenia kwoty zwrotu nienależnie pobranego świadczenia. Taki sposób redagowania decyzji nie spełnia wymogów z art. 107 § 3 k.p.a. Uchybienie to należy ocenić za istotne z uwagi na to, że jest to element braku wyczerpującego uzasadnienia decyzji.

29 Uzasadnienie decyzji, jest wyrazem prawidłowego przeprowadzenia przez organ procesu rozpoznawczego i dedukcyjnego w zakresie niezbędnym dla rozstrzygnięcia sprawy. Podkreślenia wymaga, że zarówno materiał dowodowy, jak i jego ocena winny - zgodnie z art. 107 § 3 k.p.a. znaleźć swoje odzwierciedlenie w treści uzasadnienia decyzji. Uzasadnienie winno być spójne i logiczne, tak by z jego treści w sposób nie budzący wątpliwości wynikał ustalony przez organ administracji publicznej stan faktyczny, stanowiący podstawę rozstrzygnięcia. Uzasadnienie faktyczne decyzji powinno zawierać, w szczególności wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, którym dał wiarę, oraz przyczyn, dla których innym dowodom odmówił wiarygodności.

30 Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji i decyzji ją poprzedzającej nie wynika na czym konkretnie organy opierają swoje ustalenia w przedmiocie pouczenia K. O. o niedopuszczalności łącznego pobierania zasiłku dla bezrobotnych oraz dodatku solidarnościowego. Ustaleń w tym zakresie nie udokumentowano w aktach sprawy. W ocenie Sądu kluczowe w badanej sprawie znaczenie ma zatem zweryfikowanie i udokumentowanie ustaleń na okoliczność faktu pouczenia K. O. o obowiązku zwrotu nienależnie pobranych świadczeń pieniężnych - z tytułu - równoczesnego pobierania zasiłku dla bezrobotnych oraz dodatku solidarnościowego. Przedstawiona Sądowi dokumentacja akt sprawy ustaleniom organów przeczy, a w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji w żaden sposób nie odniesiono się do argumentacji odwołania. Należy zaakcentować, że nie budzi wątpliwości Sądu brzmienie art. 7 ust. 6 ustawy o dodatku solidarnościowym, który stanowi, że osoba uprawniona, posiadająca status bezrobotnego, informuje niezwłocznie właściwy powiatowy urząd pracy o przyznaniu dodatku solidarnościowego. Jeżeli zatem np. wraz z informacją o przyznaniu Skarżącemu prawa do zasiłku solidarnościowego udostępnianą na profilu informacyjnym osoby uprawnionej, utworzonym w systemie teleinformatycznym Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, Skarżącemu doręczono pouczenie o obowiązku niezwłocznego poinformowania właściwego powiatowego urzędu pracy o przyznaniu dodatku solidarnościowego, to dokument potwierdzający fakt dokonania tego pouczenia powinien zostać załączony do akt niniejszej sprawy. Zaakcentować trzeba, że Skarżący w niniejszej sprawie podnosi, że działał w zaufaniu do organów administracji publicznej, a w braku jakiegokolwiek innego pouczenia, informację o braku przeszkód dla łącznego pobierania zasiłku dla bezrobotnych i dodatku solidarnościowego uzyskał w Powiatowym Urzędzie Pracy odbierając zasiłek dla bezrobotnych.

31 To wszystko powoduje, że ustalenia organów wymykają się kontroli sądowoadministracyjnej. Analiza zaskarżonej decyzji i decyzji ją poprzedzającej opisanym powyżej standardom nie odpowiadają również w części odnoszącej się do uzasadnienia przyjętej przez organy kwoty świadczenia pieniężnego uznanego za nienależnie pobrane.

32 Mając powyższe na uwadze należy uznać, że stanowisko organów zawarte w uzasadnieniach wydanych decyzji nie poddaje się kontroli sądowoadministracyjnej, co oznacza, iż zaskarżone rozstrzygnięcia organów administracji obu instancji uznać należy za wydane istotnym i mogącym mieć wpływ na wyniki sprawy naruszeniem art. 7 art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a.

33 Odnosząc się wprost do zarzutów skargi stwierdzić nadto należy, że przed wydaniem decyzji organu II instancji K. O. nie miał możliwości zapoznania się z aktami sprawy oraz wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów stosownie do art. 10 k.p.a. Z obowiązku zapewnienia stronie prawa do czynnego udziału w postępowaniu przed organem II instancji, wynikającego z art. 10 § 1 k.p.a. nie wywiązano się przed wydaniem zaskarżonej decyzji.

34 Konkludując stwierdzić należy, że organy orzekające w sprawie dopuściły się naruszenia przepisów postępowania – art. 7 – 10, 11, 15, 77 § 1, 80 i art. 107 § 3 k.p.a., w stopniu, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

35 Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organy uwzględnią powyżej przedstawioną ocenę prawną i wskazania, co do dalszego postępowania, w szczególności uzupełnią materiał dowodowy o dokumentację związaną z ubieganiem się, przyznaniem i wypłatą Skarżącemu dodatku solidarnościowego, co pozwoli na rzetelną ocenę czy i w jakim zakresie Skarżący został pouczony o ciążącym na nim obowiązku niezwłocznego poinformowania właściwego powiatowego urzędu pracy o przyznaniu dodatku solidarnościowego. Jeżeli organy nie będą w stanie udokumentować faktu pouczenia Skarżącego, o niedopuszczalności łącznego pobierania zasiłku dla bezrobotnych i dodatku solidarnościowego, to zobowiązane będą umorzyć postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie. Jeżeli natomiast, fakt pouczenia Skarżącego o niedopuszczalności łącznego pobierania zasiłku dla bezrobotnych i dodatku solidarnościowego zostanie udokumentowany, to rozpoznając sprawę ponownie organy zwrócą uwagę, że prowadzone postępowanie dotyczy nienależnie pobranego zasiłku dla bezrobotnych (a nie dodatku solidarnościowego) i z uwzględnieniem art. 4 ust. 3 i 4 ustawy o dodatku solidarnościowym, ponownie rozpoznają sprawę. Swoje rozstrzygnięcie organy nadto szczegółowo uzasadnią zgodnie z dyspozycją art. 107 § 3 k.p.a.

36 Mając na uwadze powyższe, Sąd, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.