Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 2 marca 2010 r., IV SA/Po 523/09

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 2 marca 2010 r., IV SA/Po 523/09

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Makosz-Frymus po rozpoznaniu w dniu 02 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Wojewody o wykładnie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 16 grudnia 2009 r. (sygn. akt IV SA/Po 523/09) w sprawie ze skargi Wojewody na akt Burmistrza Gminy i Miasta J. w przedmiocie powierzenia stanowiska dyrektora postanawia odmówić wykładni wyroku z dnia 16 grudnia 2009 r. (sygn. akt IV SA/Po 523/09) /-/ E. Makosz-Frymus

Uzasadnienie

2 Uzasadnienie:

3 Pismem nadesłanym w dniu 22 lutego 2010 r. (data prezentaty) Wojewoda i złożył do tutejszego Sądu za pośrednictwem radcy prawnego wniosek o dokonanie wykładni wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 16 grudnia 2009 r., sygn. IV SA/Po 523/09 polegającej na wyjaśnieniu, czy w świetle wyroku Sądu, Dyrektor tej szkoły od dnia wyroku, tzn. 16 grudnia 2009 r. przestał być Dyrektorem tej szkoły. I czy w wyniku wyroku Sądu ustał stosunek pracy łączący Dyrektora Szkoły z tą Szkołą. W konsekwencji konieczna jest wykładania tego wyroku przez Sąd w kontekście skutków, który on wywołuje.

4 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

5 Zgodnie z przepisem art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości, co do jego treści.

6 Wskazać przy tym należy, że sięgnięcie do instytucji wykładni orzeczenia ma na celu wyjaśnienie wątpliwości, co do jego treści, w szczególności, gdy jest ona niejednoznaczna lub dotknięta zawiłością utrudniającą ustalenie sensu rozstrzygnięcia. Jak wynika z orzecznictwa sądów administracyjnych, instytucja ta nie może prowadzić do nowej oceny stanu faktycznego ani prawnego, ani pozostawać w sprzeczności z jego treścią. Nie może również służyć dodatkowemu rozpoznaniu sprawy. Potrzeba wykładni może być, zatem wyłącznie wynikiem wadliwego lub nie dość precyzyjnego sformułowania orzeczenia.

7 Dodatkowo należy wskazać, że to strona wnioskująca o wykładnię orzeczenia ma obowiązek wskazać, które konkretne elementy sentencji wyroku lub jego uzasadnienia są dla strony niezrozumiałe, bądź nasuwają określone wątpliwości i dlaczego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 stycznia 2010 r., sygn. akt I OZ 1176/09, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych).

8 W niniejszej sprawie sentencja wyroku z dnia 16 grudnia 2009 r. jest jasna. Nie budzą też wątpliwości powołane w uzasadnieniu motywy oraz podana podstawa prawna orzeczenia.

9 Wniosek stanowi w istocie żądanie wykładni przepisów powszechnie obowiązującego prawa. Wykracza on, zatem poza dyspozycję art. 158 cyt. ustawy.

10 Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 158 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.

11 /-/ E. Makosz-Frymus