Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 24 czerwca 2004 r., IV SA/Po 498/04

wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 24 czerwca 2004 r., IV SA/Po 498/04

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Makosz-Frymus Sędziowie Sędzia NSA Rafał Batorowicz Sędzia WSA Maciej Dybowski ( spr ) Protokolant referent-stażysta Marcin Kubiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 czerwca 2004 r. sprawy ze skargi J.P. na orzeczenie Wojewódzkiej Komisji Lekarskiej w P. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie orzeczenia o zdolności do służby wojskowej ; I. uchyla zaskarżone orzeczenie oraz poprzedzające je orzeczenie Powiatowej Komisji Lekarskiej w R. z dnia [...]. nr [...], II. określa, że zaskarżone orzeczenie nie podlega wykonaniu. /-/ M.Dybowski /-/ E.Makosz-Frymus /-/ R.Batorowicz JFS

Uzasadnienie

2 Orzeczeniem z dnia [...] nr [...] Powiatowa Komisja Lekarska w R. uznała poborowego J.P. za zdolnego do służby wojskowej kategorii A.

3 Wojewódzka Komisja Lekarska w P., po rozpatrzeniu odwołania J.P., orzeczeniem z dnia [...] nr [...], na podstawie art. 138 § 1 p. 1 kpa, art. 26 ust. 4 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej ( t.j. Dz.U. 21/02/205 ze zm.) i § 2 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 czerwca 1992 r. w sprawie określania zdolności do czynnej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. 57/92/278 ze zm.), utrzymała w mocy orzeczenie Powiatowej Komisji Lekarskiej z dnia [...] nr [...].

4 W uzasadnieniu podano, iż w wyniku przeprowadzonego badania przedmiotowego; wywiadu z poborowym; przedłożonej dokumentacji z leczenia ( w całości przyjętej w poczet dowodów); historii choroby z Ośrodka Zdrowia w G.- Poradni Dziecięcej- dg. skrzywienie kręgosłupa w odcinku piersiowym; opinii lekarza specjalisty z Poradni Ortopedycznej Centrum Usług Medycznych "E.-M." sc w R- dg. plecy wklęsło- okrągłe, skrzywienie piersiowe prawostronne I-go stopnia, lędźwiowe lewostronne I-go stopnia; opinii lekarza specjalisty, Gabinet Lekarski- specjalista chirurgii urazowej i ortopedii w G., lek. Z.H.- dg. spondylosis et scoliosis, spina bifida L5,S1, coxae dysplastica; zaświadczenia o stanie zdrowia, Przychodnia Lekarska G. Poradnia Rehabilitacji i Fizykoterapii w M.G. z dnia 22 marca 2004- dg. stan po przeciążeniu kręgosłupa, plecy wklęsło- okrągłe, skrzywienie piersiowe prawostronne I-go stopnia, lędźwiowe I-go stopnia; dokumentacji specjalistycznej z dnia 23 marca 2004 r. WSzZ w L. lek. J.A. specjalista ortopeda- traumatolog, dg. skrzywienie piersiowo- lędźwiowe prawostronne z hyperkyfozą piersiową, ograniczenie funkcji narządu ruchu miernego stopnia; stwierdziła u poborowego J.P. skrzywienie i wady kręgosłupa, wrodzone lub nabyte, nie upośledzające lub upośledzające nieznacznie sprawność ustroju. Poborowy nie przedstawił innej dokumentacji medycznej z prowadzonego wcześniej leczenia na inne schorzenia, pozwalającej zmienić kategorię zdrowia. Wojewódzka Komisja nie znalazła podstaw do zmiany decyzji Komisji Powiatowej; kwalifikując schorzenie, na które uskarża się Poborowy do § 34 p. 1 wykazu chorób i ułomności stanowiącego załącznik nr 1 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 czerwca 1992 r. w sprawie określania zdolności do czynnej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach (Dz. U. 57/92/278 ze zm.), uznała J.P. za zdolnego do służby wojskowej kategorii A.

5 Od powyższego orzeczenia skargę złożył J.P., domagając się jego uchylenia "w celu ponownego rozpatrzenia stopnia zdolności do służby wojskowej". Skarżący podniósł, że od dziecka cierpi na skrzywienie i wady kręgosłupa; leczył się w przychodni lekarskiej i u ortopedy, a od 4 lat chodzi na ćwiczenia rehabilitacyjne i fizjoterapeutyczne; mimo zażywania tabletek przeciwbólowych i stosowania maści, Jego stan zdrowia się nie poprawia a ból ustępuje na krótki czas. Dłuższe chodzenie i dźwiganie potęguje ból kończyn dolnych i kręgosłupa.

6 Organ II instancji w odpowiedzi na skargę podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.

7 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

8 Skarga okazała się zasadna.

9 Zgodnie z art. 3 § 1 i art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi- Dz.U. 153/02/1270- dalej upsa, sądowa kontrola decyzji administracyjnych polega wyłącznie na ocenie ich legalności, tj. zgodności z przepisami prawa materialnego i procedury administracyjnej.

10 Z dokumentacji lekarskiej złożonej przez Skarżącego do akt sprawy wynika, iż cierpi On na skrzywienie i wady kręgosłupa; stan po przeciążeniu kręgosłupa. Z Informacji dla lekarza kierującego specjalisty ortopedy traumatologa S.R. wynika, że z przyczyn medycznych zakazuje się J.P. dźwigania ciężkich przedmiotów. Z opinii lekarza specjalisty chirurgii urazowej i ortopedii Z.H. z dnia 11 marca 2004 r. wynika, że J.P. wymaga stałej rehabilitacji; zakazuje się Mu dźwigania ciężarów powyżej 15 kg, skoków, przewrotów i długich biegów ( k. 4, 5 akt administracyjnych). Mimo, że Przewodniczący Komisji Lekarskiej w P. skierował J.P. w trybie § 11 ust. 2 p. 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 6 marca 2000 r. w sprawie komisji lekarskich i komisji poborowych oraz wynagradzania za udział w ich pracy ( Dz.U. 16/00/205) na badania do lekarza specjalisty z dziedziny ortopedii, rozpoznanie lekarskie z dnia 23 marca 2004 r. ogranicza się jedynie do dg. skrzywienie piersiowo- lędźwiowe prawostronne z hyperkyfozą piersiową; ograniczenie funkcji narządu ruchu miernego stopnia; § 34 p. 1. ( k. 11 akt administracyjnych).

11 Owo rozpoznanie lekarskie pełni funkcje opinii biegłego ( art. 84 kpa) i jako takie winno być umotywowane w sposób zrozumiały dla stron, organów orzekających (gdyż tylko jeden z członków Wojewódzkiej Komisji Lekarskiej był chirurgiem- ortopedą), a także dla Sądu, Sąd zaś obowiązany jest ocenić, czy wydane na podstawie takiego rozpoznania lekarskiego orzeczenia są zgodne z prawem. W niniejszej sprawie ani w rozpoznaniu lekarskim, ani w uzasadnieniach decyzji obu instancji, nie ma odniesienia do wskazywanych w odwołaniu dolegliwości bólowych (kręgosłupa, nóg, a od trzech lat także bioder) i wzmagania się dolegliwości bólowych związanych z podnoszeniem lub dźwiganiem ciężarów ( k. 6). Lekarz specjalista ortopeda traumatolog J.A. nie odniósł się do tych twierdzeń Odwołującego się, ani do przedłożonej dokumentacji medycznej. Wad tych nie usunął w postępowaniu odwoławczym organ II instancji. Nie sposób zatem ustalić, czy przedłożone przez Zainteresowanego rozpoznania lekarzy są takie same, bądź niesprzeczne z rozpoznaniem lekarza J.A.; czy stan zdrowia Odwołującego się daje podstawy do przyjęcia istnienia deklarowanych przez J.P. dolegliwości bólowych, czy też Zainteresowany dokonuje agrawacji bądź symulacji tychże objawów; czy stan zdrowia J.P. daje podstawy do respektowania zakazów wskazanych przez lekarzy: Z.H. i S.R.; wreszcie- gdyby owe rozpoznania i zalecenia były trafne i usprawiedliwione stanem zdrowia Skarżącego- czy odpowiadają przyjętej w obu decyzjach chorobie J.P., bądź też innym chorobom i ułomnościom- w szczególności przewidzianym w § 34 p. 2 i nast. załącznika.

12 Organ II instancji, pomimo iż Skarżący przedłożył w postępowaniu odwoławczym odpisy trzech dokumentów medycznych, które Wojewódzka Komisja w całości przyjęła w poczet dowodów, w swoim orzeczeniu nie odniósł się merytorycznie do treści tych dokumentów i nie rozważył w ich świetle zdolność Zainteresowanego do służby wojskowej. Z ogólnych zasad postępowania administracyjnego wynika obowiązek organu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego (art. 7 kpa). Wojskowa komisja lekarska ma obowiązek ustalenia stanu zdrowia poborowego w sposób wszechstronny i oparty na wyczerpującym wywiadzie chorobowym, dokumentacji leczenia oraz pełnym badaniu przedmiotowym. W niniejszej sprawie organ II instancji przy jej rozstrzyganiu nie ustalił w pełny sposób stanu zdrowia Skarżącego, pomijając wyjaśnienie objawów choroby J.P. i zaleceń medycznych, sformułowanych przez lekarzy, których dokumenty Zainteresowany przedłożył.

13 Zaskarżone orzeczenie wydane zostało więc z naruszeniem przepisów postępowania, w szczególności art. 7 i 77 § 1 kpa, i naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wydane rozstrzygnięcie. Ponownie rozpoznając sprawę wyjaśnić należy szczegółowo wyżej wskazane zagadnienia, a dokonane ustalenia, ocenę dowodów i akt subsumcji szczegółowo przedstawić w uzasadnieniu decyzji, spełniającej wymogi art. 107 § 3 kpa.

14 Z wymienionych przyczyn na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) upsa należało uwzględnić skargę i uchylić zaskarżone orzeczenie.

15 O wykonalności zaskarżonego orzeczenia rozstrzygnięto w oparciu o art. 152 upsa.

16 /-/ M.Dybowski /-/ E.Makosz-Frymus /-/ R.Batorowicz

JFS