Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 2 lipca 2013 r., IV SA/Po 440/13
postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 2 lipca 2013 r., IV SA/Po 440/13
Sentencja
1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Jarosz po rozpoznaniu w dniu 2 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi V. T., J. H. na decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w P. z dnia (...) r. nr (...) w przedmiocie wygaszenia pozwolenia wodnoprawnego postanawia odrzucić skargę V.T.
Uzasadnienie
2 Pismem z dnia (...) r. V. T. i J.H. wnieśli skargę na decyzję Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w P. z dnia (...) r. nr (...) w przedmiocie wygaszenia pozwolenia wodnoprawnego.
3 W odpowiedzi na skargę Dyrektor RZGW w P. wskazał, że V. T. nie brała udziału (nie była stroną ) zarówno w toku postępowania przed organem I instancji jak i przed organem odwoławczym.
4 Zarządzeniem Sądu z dnia (...) r. wezwano skarżącą do wskazania w jakim charakterze występuje w niniejszej sprawie, czy jako skarżąca, wówczas konieczne jest wykazanie interesu prawnego w zaskarżeniu niniejszej decyzji, czy też jako pełnomocnik J. H., wówczas konieczne jest przedłożenie stosownego pełnomocnictwa do występowania w imieniu skarżącego, pod rygorem rozpoznania sprawy na podstawie dotychczas zebranego materiału dowodowego znajdującego się w aktach sprawy.
5 W odpowiedzi na wezwanie skarżąca wskazała, że jest współwłaścicielką działki o nr ewid. (...) obręb S. zabudowanej urządzeniami wodnymi, stanowiącymi stawy rybne, wykonanymi na podstawie pozwolenia wodnoprawnego wydanego w dniu (...) r., znak (...) oraz działki o nr ewid. (...) obręb S., zabudowanej stawami rybnymi, wykonanymi na podstawie pozwolenia wodnoprawnego z dnia (...) r., znak (...). Ponadto posiada pozwolenie wodnoprawne na pobór wód z kanału młyńskiego ob. "S.-J.:", udzielone decyzją z dnia (...) r. znak (...), zastępujące poprzednie cofnięte niewykonalne pozwolenie wodnoprawne z dnia (...) r. znak (...). Z uwagi na powyższe wskazała, że jest stroną skarżącą w przedmiotowym postępowaniu, a nie pełnomocnikiem J.H.. Poinformowała również, że obecnie Starosta B. prowadzi na wniosek skarżących postępowanie w sprawie zmiany warunków korzystania z wód zlewni rzeki W.profilu ob. "S.-J." oraz postępowanie w sprawie wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego wydaniem decyzji z dnia (...) r. na podstawie fałszywych dowodów o udzielenie T. Sp. z o.o. pozwolenia wodnoprawnego w zakresie budowy małej elektrowni wodnej w S.
6 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
7 Stosownie do treści art. 50 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej P.p.s.a) uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Nadto zgodnie z § 2 art. 50 p.p.s.a. uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi.
8 Tym samym postępowanie sądowoadministracyjne może być prowadzone, jako postępowanie bezwzględnie oparte na zasadzie skargowości, tylko na podstawie skargi wniesionej przez legitymowany do tego podmiot. Podmioty mają legitymację do złożenia skargi w zakresie określonym przepisami prawa. Ustalenie zatem zakresu tej legitymacji musi nastąpić w postępowaniu wstępnym. Nie wykazanie owego związku skutkuje tym, że podmiot wnoszący skargę nie jest legitymowany do jej wniesienia.
9 Interes prawny przejawia się w tym, że określony podmiot ma roszczenie o przyznanie mu uprawnienia lub zwolnienia z nałożonego obowiązku (wyrok NSA z dnia 3 czerwca 1996 r. sygn. akt II SA 74/96, opubl. w: ONSA 1997 Nr 2, poz. 89). Aby stwierdzić, że dany podmiot (skarżący) ma legitymację skargową, musi on mieć interes prawny w przeprowadzeniu sądowej kontroli zgodności z prawem aktu lub czynności, oparty na normach prawa administracyjnego materialnego lub procesowego. W doktrynie prawa administracyjnego przyjmuje się, że pojęcie interesu prawnego ma charakter obiektywny. Istnieje on wówczas, gdy można wskazać przepis prawa materialnego, z którego można wywieść dla danego podmiotu określone prawa lub obowiązki (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2004, s. 88).
10 W przedmiotowej sprawie skarżąca nie była stroną postępowania administracyjnego, w którym wydane zostały zaskarżone decyzje w przedmiocie wygaszenia pozwolenia wodnoprawnego z dnia (...) r. znak (...) wydanego dla J. H. zmienionego decyzją z dnia (...) r. znak (...) w zakresie poboru wód z rzeki W. dla potrzeb napędu siłowni i hodowli pstrągów. Ponadto Sąd nie stwierdził, aby skarżąca miała interes prawny w uzyskaniu rozstrzygnięcia sprawy. Okoliczność, na którą powołuje się skarżąca, a mianowicie, że jest współwłaścicielką działki nr (...), obręb S., zabudowanej w części stawami rybnymi wykonanymi na podstawie pozwolenia wodnoprawnego z dnia (...) r., a więc pozwolenia objętego zaskarżoną decyzją nie świadczy o interesie prawnym skarżącej w niniejszym postępowaniu. Przepisy ustawy Prawo wodne nie zawierają procedury przenoszenia pozwolenia wodnoprawnego. Pozwolenie wodnoprawne nie stanowi prawa związanego z własnością konkretnej nieruchomości, zatem przeniesienie własności nieruchomości nie stanowi samodzielnej przesłanki przeniesienia praw i obowiązków z pozwolenia wodnoprawnego (wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 24 lipca 2008 r., II SA/Go 142/08, LEX nr 499791).
11 Z powyższego wynika zatem, że jedyną osobą, mającą interes prawny w rozstrzygnięciu sprawy jest J. H., ponieważ to na skarżącego wydane zostało przedmiotowe pozwolenie wodnoprawne z (...) r., objęte zaskarżoną decyzją.
12 Analiza przywołanych wyżej przepisów, w powiązaniu z ustalonym stanem faktycznym nie pozwala uznać skarżącej za osobę legitymowaną do wniesienia skargi na decyzję Dyrektora RZGW w P.
13 Z tych wszystkich względów Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.
14 ja