Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 12 kwietnia 2011 r., IV SA/Po 277/11

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 12 kwietnia 2011 r., IV SA/Po 277/11

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Stankowski po rozpoznaniu w dniu 12 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. S. na decyzję Wojewody W. z dnia [...] 2011 r. nr [...] w przedmiocie odszkodowania za grunt przejęty pod drogę postanawia zawiesić postępowanie

Uzasadnienie

2 Zaskarżoną decyzją z dnia [...]01.2011 r. nr [...] Wojewoda W. uchylił decyzję Starosty W. z dnia [...]11.2010 r. nr [...] orzekającą o ustaleniu odszkodowania za nieruchomość wydzieloną pod drogę, przejętą na rzecz Gminy W., obejmującą działkę nr [...] o pow. [...] ha, położoną we W., przy ul. Ś., zapisaną w księdze wieczystej KW nr [...].

3 W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Wojewoda W. wskazał, że sporządzając - na potrzeby rozpoznawanej sprawy - operat szacunkowy określający wartość rynkową prawa własności nieruchomości gruntowej niezabudowanej przejętej z mocy prawa pod budowę drogi gminnej rzeczoznawca majątkowy nie zastosował się do dyspozycji przepisu § 36 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 W. 2004 r. w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego ( Dz. U. Nr 207, poz. 2109). Wojewoda podkreślił, że autor operatu, nie wskazując braku przesłanek do zastosowania § 36 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 W. 2004 r. przyjął do obliczenia wartości rynkowej nieruchomości tryb przewidziany w § 36 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 W. 2004 r. W ocenie Wojewody nie do zaakceptowania jest nieuzasadniona odmowa stosowania przez rzeczoznawcę majątkowego § 36 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 W. 2004 r. w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego.

4 Z decyzją Wojewody nie zgodził się właściciel zajętej pod drogę nieruchomości, który w złożonej do sądu skardze zażądał uchylenia decyzji organu II instancji oraz utrzymania w mocy decyzji Starosty W.. Skarżący podkreślił, że Wojewoda bezpodstawnie przyjął, że dokonana przez rzeczoznawcę wycena jest zawyżona.

5 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

6 Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.

7 Sądowi z urzędu znany jest fakt, iż wnioskiem z dnia 18.01.2010 r. Rzecznik Praw Obywatelskich zwrócił się do Trybunału Konstytucyjnego o zbadanie zgodności § 36 ust. 1 i 4 rozporządzenia w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego z art. 64 ust. 1 i 2 oraz art. 31 ust. 3 Konstytucji RP. Uzasadniając złożony wniosek RPO stanął na stanowisku, iż przyjęta w § 36 ust. 1 i 4 rozporządzenia w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego metoda określania wartości nieruchomości, stanowiąca jeden z elementów odszkodowania należnego właścicielom nie może być oceniana jako mieszcząca się w granicach pojęcia "słusznego odszkodowania", w szczególności zaś przyjęcie za punkt odniesienia dla oceny wartości nieruchomości cen transakcyjnych uzyskiwanych przy sprzedaży gruntów odpowiednio przeznaczonych lub zajętych pod drogi publiczne, odbiega od przyjętego i korzystającego z domniemania konstytucyjności unormowania zawartego w art. 151 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Sprawa została zarejestrowana pod sygn. K 4/10.

8 W przedmiotowej sprawie podstawą prawną operatu szacunkowego uczyniono § 36 ust. 2 przywołanego rozporządzenia, który to przepis nie został objęty wnioskiem Rzecznika. Zauważyć jednakże należy, że – jak zwrócił uwagę Naczelny Sąd Administracyjny - cały § 36 rozporządzenia zawiera wytyczne w przedmiocie określania wartości nieruchomości zajętych pod drogi publiczne, a poszczególne jego ustępy nie stanowią samodzielnych jednostek, bowiem odwołują się one wzajemnie do siebie, stanowiąc alternatywę (ust. 1 i 2) lub podstawę do odpowiedniego stosowania tych przepisów w innych sytuacjach faktycznych (ust. 4). Zachodzi więc uzasadniona podstawa do przyjęcia, że orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego może objąć w istocie całą regulację § 36, odnosząc się do wszystkich aspektów ustalania wartości nieruchomości (postanowienie NSA z 14.07.2010 r., sygn. I OZ 522/10, www.nsa.gov.pl).

9 Wobec powyższego, na podstawie 125 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd zawiesił postępowanie do czasu wydania orzeczenia przez Trybunał Konstytucyjny w sprawie K 4/10.