Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 28 kwietnia 2009 r., IV SA/Po 153/09

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 28 kwietnia 2009 r., IV SA/Po 153/09

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Stankowski po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A.Z. o podjęcie umorzonego postępowania w sprawie ze skargi T.W. na decyzję Wielkopolskiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2006 r. nr [...] w przedmiocie budowy linii energetycznej postanawia: odrzucić wniosek /-/ J. Stankowski

Uzasadnienie

2 Dnia [...] lutego 2006 r. T.W. wniosła skargę na decyzję Wielkopolskiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2006 r. nr [...]

3 Wyrokiem z dnia 4 września 2007 r. sygn. akt II SA/Po 337/07 Sąd uwzględnił skargę i uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta Poznania z dnia [...] listopada 2005 r. znak [...]. Uchylono również decyzję Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Poznaniu z dnia [...] kwietnia 2005 r. znak [...] oraz decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla Miasta Poznania z dnia [...] marca 2005 r. znak [...].

4 Uwzględniając skargi kasacyjne od powyższego wyroku Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 19 stycznia 2009 r. sygn. akt II OSK 1900/07 uchylił wyrok Wojewódzkiego Sąd Administracyjnego w Poznaniu i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania.

5 Pismem z dnia [...] marca 2009 r. T.W., reprezentowana przez G.S., cofnęła skargę, stwierdzając, iż z uwagi na zbycie nieruchomości której dotyczy postępowanie - dalsze rozpatrywanie sprawy stało się bezprzedmiotowe.

6 Postanowieniem z dnia 18 marca 2009 r. Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 ustawy dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270), umorzył postępowanie.

7 Pismem z dnia [...] kwietnia 2009 r. A.Z. (nabywca nieruchomości, której dotyczyła zaskarżona decyzja) złożyła wniosek o podjęcie umorzonego postępowania. W uzasadnieniu wyjaśniła, że jako następca prawny jest zainteresowana usunięciem z działki słupa energetycznego - z uwagi na projektowaną inwestycję domku jednorodzinnego.

8 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

9 Wniosek jest niedopuszczalny.

10 Postanowienie o umorzeniu postępowania sądowoadministracyjnego kończy to postępowanie. Od takiego postanowienia przysługuje skarga kasacyjna (art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

11 Zakończenie postępowania sądowoadministracyjnego poprzez jego umorzenie - jakkolwiek nie jest orzeczeniem o zasadności skargi - nie może być przez Sąd podjęte na wniosek strony lub uczestnika postępowania. W takim przypadku postępowanie sądowe już się bowiem nie toczy. Nie można też, w drodze analogii, zastosować przepisów o podjęciu zawieszonego postępowania (art. 128, 129 P.p.s.a.) - a w takich kategoriach zdaje się ujmować wniosek skarżąca.

12 Mając na względzie powyższe, wniosek o podjęcie umorzonego postępowania, złożony po wydaniu przez Sąd postanowienia o umorzeniu postępowania, należało uznać za niedopuszczalny. Zgodnie z art. 64 § 3 P.p.s.a. do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Natomiast stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn jej wniesienie jest niedopuszczalne (co do stosowania tego trybu w odniesieniu po wniosków nie mających umocowania w przepisach ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - zob. postanowienie z dnia 16 marca 2009 r. sygn. akt II OZ 231/09, publ. orzeczenia.nsa.gov.pl).

13 Jedynie na marginesie Sąd zaznacza, że dnia 16 marca 2009 r. skarżąca T.W. (reprezentowana przez G.S.) uznała toczące się z jej udziałem postępowania za bezprzedmiotowe. Takie oświadczenie Sąd uznał za jednoznaczne z cofnięciem skargi przez jej dysponenta. Należy bowiem pamiętać, że warunkiem prowadzenia sprawy było poparcie skargi przez skarżącą T.W.

14 Wymaga też zaznaczenia, że w postępowaniu sądowoadministracyjnym nie następuje przejście praw i obowiązków związanych z prowadzoną sprawą na osoby, które nabywają przedmiot, jakiego dotyczy zaskarżona decyzja (za wyjątkiem przypadku, o jakim mowa w art. 161 § 1 pkt 2 P.p.s.a.). Takie osoby mogą, co najwyżej, zgłosić swój udział w sprawie w charakterze uczestnika (art. 33 § 2 P.p.s.a.), bądź ewentualnie, w ramach stosunku cywilnoprawnego, zlecić dalsze prowadzenie sprawy na ich rzecz przez uprawnioną stronę skarżącą.

15 A.Z. nie uczestniczyła w postępowaniu administracyjnym ani nie zgłosiła swego udziału w charakterze uczestnika postępowania sądowoadministracyjnego. Z tego powodu Sąd nie mógł też potraktować jej wniosku - ewentualnie - jako środka zaskarżenia od postanowienia umarzającego postępowanie. Wniosek nie pochodził bowiem od osoby uprawnionej.

16 Z powyższych względów wniosek, jako niedopuszczalny, podlegał odrzuceniu na podstawie do art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. w zw. z art. 64 § 3 P.p.s.a.

17 /-/ J. Stankowski