Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 14 stycznia 2005 r., IV SA/Po 1515/04

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 14 stycznia 2005 r., IV SA/Po 1515/04

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Popowska po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2005r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. G. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] października 2004r. w przedmiocie okresowej opinii służbowej postanawia odrzucić skargę /-/ B. Popowska

Uzasadnienie

2 K. G. wniósł skargę na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej z dnia [...] października 2004r. utrzymującej w mocy rozstrzygnięcie Komendanta Miejskiego Państwowej Straży Pożarnej z [...] sierpnia 2004r. w przedmiocie okresowej opinii służbowej wydanej na podstawie §7 ust. 5 pkt 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 6 czerwca 1997r. w sprawie szczegółowych zasad okresowego opiniowania strażaków Państwowej Straży Pożarnej oraz trybu wnoszenia i rozpatrywania odwołań od opinii służbowych (Dz.U. Nr 63, poz. 402 ze zm.). Powyższej czynności K. G. dokonał zgodnie z pouczeniem zawartym w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

3 Zauważyć należy, iż zakres orzekania sądów administracyjnych określony został w art. 3 §2 i §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), z którego wynika, iż zakres sądowej kontroli działalności administracji jest bardzo szeroki. Podstawowym kryterium jest bowiem forma działania organu administracji. Zgodnie z art. 3 §2 powołanej wyżej ustawy sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na decyzje administracyjne; postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które przysługuje zażalenie albo kończące postępowanie lub też rozstrzygające sprawę co do istoty; postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; inne niż decyzja czy postanowienie akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, akty nienormatywne organów jednostek samorządu terytorialnego, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; akty prawa miejscowego, akty nadzoru nad działalności organów jednostek samorządu terytorialnego, bezczynność organów w określonych przypadkach.

4 Sądy administracyjne orzekają również w sprawach, w których sądowa kontrola przewidziana jest na podstawie przepisów ustaw szczególnych. Ustawa z dnia 24 sierpnia 199Ir. o Państwowej Straży Pożarnej (jt. Dz.U. z 2002r. Nr 147, poz. 1230 ze zm.) tylko w przepisie art. 124 j przewiduje możliwość skargi do sądu administracyjnego na orzeczenie kończące postępowanie dyscyplinarne w drugiej instancji.

5 W świetle powyższego, mając na uwadze charakter zaskarżonego rozstrzygnięcia, rozważenia wymaga, czy może być ono zakwalifikowane jako decyzja administracyjna lub inny akt łub czynność z zakresu administracji publicznej dotycząca uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Kierując się ogólną definicją decyzji administracyjnej, pod którą rozumie się każdy, wydany na podstawie powszechnie obowiązującego prawa, władczy i jednostronny akt organu administracji, rozstrzygający konkretna sprawę i skierowany do imiennie oznaczonego adresata, niezwiązanego z organem ani węzłem zależności organizacyjnej, ani też podległości służbowej; stwierdzić należy, że okresowa opinia służbowa nie jest decyzją administracyjną (por. postanowienie NSA z 16.02.1994r. II SAB 8/94, ONSA 1995/1/39).

6 Zdaniem Sądu, zaskarżony w niniejszej sprawie akt nie może być również uznany za akt lub czynność z zakresu administracji publicznej dotyczący uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Do tej grupy zaliczane są bowiem akty lub czynności, Jctóre nie mają charakteru decyzji lub postanowień, są podejmowane w sprawach indywidualnych, mają charakter publicznoprawny i dotyczą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Ostatni wymagany warunek oznacza, iż musi istnieć ścisły i bezpośredni związek między działaniem organu administracji a możliwością realizacji uprawnienia wynikającego z przepisu prawa przez podmiot niepowiązany organizacyjnie z organem wydający dany akt lub podejmującym daną czynność (por. J. Tarno " Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz." Warszawa 2004r. s. 22).

7 Nadto wskazać należy, że przedmiotowa opinia służbowa poddana została kontroli przełożonego służbowego wyższego stopnia, co oznacza, iż wyczerpany został zwyczajny tryb weryfikacji tej opinii a jej merytoryczna treść nie podlega kontroli sądu administracyjnego. Prawo opiniowania pracowników i to bez względu na kategorię stosunku pracy, osobę pracownika, rodzaj pracy itp. jest bowiem uprawnieniem pracodawcy lub działających w jego imieniu bezpośrednich i wyższych przełożonych (por. wyrok SN z 22 czerwca 1996r. III ARN 66/95, OSNP 1996/17/244). Na marginesie dodać można, że skarżącemu przysługuje uprawnienie do weryfikacji wydanej opinii w trybie nadzwyczajnym. Z §8 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 6 czerwca 1997r. w sprawie szczegółowych zasad okresowego opiniowania strażaków Państwowej Straży Pożarnej oraz trybu wnoszenia i rozpatrywania odwołań od opinii służbowych (Dz.U. Nr 63, poz. 402 ze zm.) wynika, iż Komendant Główny Straży Pożarnej w trybie nadzoru ma możliwość zmiany lub uchylenia opinii w przypadku ujawnienia nowych istotnych okoliczności, które nie były znane w toku opiniowania oraz istotnego naruszenia prawa.

8 Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 58 §1 pkt 1 i §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), postanowił jak w sentencji.

9 /-/ B. Popowska