Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 22 lutego 2005 r., IV SA/Po 1225/04

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 22 lutego 2005 r., IV SA/Po 1225/04

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Asesor Sądowy Danuta Rzyminiak-Owczarczak po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie zasiłku rodzinnego oraz dodatków do zasiłku rodzinnego; p o s t a n a w i a odrzucić skargę /-/ Danuta Rzyminiak-Owczarczak JFS

Uzasadnienie

2 Wnosząc do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. o wskazanym numerze, wydaną w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku rodzinnego oraz dodatków do zasiłku rodzinnego, skarżąca zastosowała się do błędnego pouczenia o terminie i sposobie wniesienia skargi do tegoż sądu.

3 Z dniem 1 maja 2004 r. weszła w życie ustawa z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz.U. z 2003 r. Nr 228 poz. 2255) regulująca między innymi zagadnienia dotyczące zasiłków rodzinnych oraz dodatków do zasiłków rodzinnych. Art. 34 pkt 2a ppkt 1 powołanej wyżej ustawy znowelizował, z dniem 1 maja 2004 r., brzmienie art. 4778 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz.U. Nr 43 poz. 296 ze zmianami) w ten sposób, że sprawy z zakresu świadczeń rodzinnych zostały przekazane do właściwości sądów rejonowych.

4 Zaskarżona decyzja oraz decyzja organu I instancji wydane zostały po wejściu w życie tej nowelizacji, stąd wobec oczywistej właściwości sądu powszechnego wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarga podlega odrzuceniu na zasadzie art. 58 §1 pkt 1 i §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm.).

5 Należy przy tym wyjaśnić, iż na skutek błędnego pouczenia zawartego w decyzji organu II instancji, skarżąca została pozbawiona prawa do jej zweryfikowania przez sąd. W konsekwencji uchybienie organu II instancji stanowi podstawę do przywrócenia terminu do wniesienia odwołania do sądu powszechnego, o ile z takim wnioskiem, skierowanym do organu II instancji, strona skarżąca wystąpi.

6 /-/ Danuta Rzyminiak-Owczarczak