Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 14 października 2014 r., II SA/Po 989/14

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 14 października 2014 r., II SA/Po 989/14

Sentencja

1 Dnia 14 października 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jakub Zieliński Sędziowie Sędzia WSA Tomasz Świstak (spr.) Sędzia NSA Jolanta Szaniecka Protokolant st. sekr. sąd. Ewa Wąsik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 października 2014 roku sprawy ze skargi P. M. na uchwałę Rady Gminy T.[...] z dnia [...] marca 2004 roku Nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: 1. umorzyć postępowanie 2. zwrócić skarżącemu kwotę 300,- zł (trzysta złotych) uiszczonego wpisu.

Uzasadnienie

2 P. M. pismem z dnia 19 stycznia 2012 r. wezwał Radę Gminy T.[...] w trybie art. 101 § 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. nr 142 poz. 1591, z późn. zm.) do usunięcia naruszenia prawa w uchwale nr [...] z dnia [...] 2004 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Obszaru Chronionego Krajobrazu i terenów przyległych dla Gminy [...] - część [...], wskazując, że uchwała narusza jego interes prawny jako właściciela działki nr [...] położonej w [...].

3 Następnie P. M. zaskarżył (skarga datowana na 3 kwietnia 2012 r.) kwestionowaną przez siebie uchwałę Rady Gminy T.[...] z dnia [...] 2004 r., nr [...] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, zarzucając tej uchwale naruszenie przepisów procedury planistycznej z ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 1999 r. nr 15 poz. 139, z późn. zm.) i wnosząc o stwierdzenie nieważności tej uchwały.

4 Wyrokiem z dnia 7 września 2012 r. sygn. akt II SA/Po 356/12 tutejszy Sąd oddalił skargę P. M., uznając, że skarżący nie wykazał, aby kwestionowana uchwała naruszała jego interes prawny lub uprawnienie.

5 Naczelny Sąd Administracyjny, po rozpoznaniu skargi kasacyjnej P. M. od wyroku tutejszego Sądu z dnia 7 września 2012 r., wyrokiem z dnia 8 lipca 2014 r. sygn. akt II OSK 3005/12 uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania sądowi I instancji.

6 W toku sprawy prowadzonej pod nową sygnaturą akt II SA/Po 989/14 radca prawny będący pełnomocnikiem skarżącego na rozprawie w dniu 14 października 2014 r. oświadczył, że cofa skargę z dnia 3 kwietnia 2012 r.

7 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.

8 Cofnięcie skargi jest w świetle treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm. - dalej: p.p.s.a.) dopuszczalne, jeżeli sąd uzna, że cofnięcie nie zmierza do obejścia prawa lub nie spowodowałoby utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.

9 W niniejszej sprawie skarżący, reprezentowany przez fachowego pełnomocnika (radcę prawnego), mimo posiadania kompetencji do doprowadzenia do merytorycznej kontroli kwestionowanego planu miejscowego, jak to wynika z wyroku NSA z dnia 8 lipca 2014 r. sygn. akt II OSK 3005/12, zdecydował się na cofnięcie skargi. Z powyższego wynika, że strona, korzystając z przysługujących jej uprawnień procesowych w ramach ochrony swojego interesu prawnego, suwerennie zrezygnowała z poddania kontroli sądowej zaskarżonego w niniejszej sprawie aktu prawa miejscowego.

10 W ocenie sądu cofnięcie skargi nie może być w tych warunkach uznane za niedopuszczalne w rozumieniu przepisu art. 60 p.p.s.a. W konsekwencji, wobec skutecznego cofnięcia skargi, należało umorzyć postępowanie. Ze względu na cofnięcie skargi zaktualizował się również obowiązek zwrotu z urzędu uiszczonego wpisu od cofniętego pisma. Orzeczenie o zwrocie wpisu wiąże Sąd od daty uprawomocnienia niniejszego postanowienia.

11 W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 oraz art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.