Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 27 lutego 2020 r., II SA/Po 91/20
postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 27 lutego 2020 r., II SA/Po 91/20Otwórz w aplikacji
Sentencja
1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aleksandra Kiersnowska-Tylewicz po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Burmistrza [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2019 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania postanawia: 1) odrzucić skargę, 2) zwrócić skarżącemu kwotę [...]zł (słownie: [...] złotych) uiszczoną tytułem wpisu od skargi. /-/ A. Kiersnowska - Tylewicz
Uzasadnienie
2 Burmistrz [...], decyzją z dnia [...] marca 2012 r., nr [...], nałożył na Panią B. P. opłatę adiacencką w wysokości [...] zł z tytułu wzrostu wartości nieruchomości położonej w miejscowości [...], działka nr [...], o pow. 0,0785ha, dla której w Sądzie Rejonowym w [...], Zamiejscowym Wydziale Ksiąg Wieczystych w [...] prowadzona jest księga wieczysta [...]
3 Samorządowe Kolegium Odwoławcze, decyzją z dnia [...] listopada 2019 r., nr [...], po rozpatrzeniu sprawy z odwołania B. P. od decyzji Burmistrza [...] z dnia [...] marca 2012 r. w przedmiocie ustalenia opłaty adiacenckiej z tytułu wzrostu wartości nieruchomości, uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i umorzyło postępowanie pierwszej instancji w całości w przedmiocie ustalenia opłaty adiacenckiej.
4 Pismem z dnia [...] grudnia 2019 r., Burmistrz [...], wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, domagając się jej uchylenia i zasądzenia kosztów postępowania.
5 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, zważył co następuje:
6 Skarga podlega odrzuceniu, gdyż jest niedopuszczalna.
7 Na wstępie należy podnieść, że skarga od decyzji wniesiona do Sądu, zanim zostanie poddana merytorycznej kontroli, podlega najpierw ocenie pod kątem spełnienia wymogów kwalifikujących ją do rozpoznania. Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.), skarga niedopuszczalna podlega odrzuceniu. Katalog podstaw uzasadniających odrzucenie skargi nie jest katalogiem zamkniętym. Nie budzi wątpliwości Sądu, że do przesłanek niedopuszczalności zalicza się brak legitymacji po stronie wnoszącego skargę, w sytuacji gdy brak tej legitymacji jest ewidentny. Taka sytuacja ma miejsce w rozpoznawanej sprawie.
8 Istotę legitymacji wnoszącego skargę na decyzję stanowi uprawnienie do żądania przeprowadzenia kontroli aktów lub czynności organów administracji publicznej przez sąd administracyjny w celu doprowadzenia ich do stanu zgodnego z prawem. Przepis art. 50 § 1 p.p.s.a., przyznaje uprawnienie do wniesienia skargi do sądu administracyjnego dwu kategoriom podmiotów: 1) każdemu, kto ma w tym interes prawny, oraz 2) w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób prokuratorowi, Rzecznikowi Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacji społecznej jeżeli sprawa mieści się w zakresie jej statutowej działalności i brała ona udział w postępowaniu administracyjnym.
9 W orzecznictwie nie budzi wątpliwości, że nie można mówić o interesie prawnym organu administracji pierwszej instancji do kwestionowania przed sądem administracyjnym orzeczeń organu odwoławczego. Organ administracji, powołany do rozstrzygania indywidualnych spraw z zakresu administracji publicznej, w ogóle nie jest podmiotem posiadającym własny interes prawny w prowadzonym przez siebie postępowaniu. Stroną postępowania sądowoadministracyjnego, a wcześniej administracyjnego nie może być gmina, której organ wydał zaskarżoną decyzję w pierwszej instancji. Jej rola w postępowaniu kończy się bowiem z chwilą wydania zindywidualizowanego aktu prawnego (decyzji, postanowienia) skierowanego w stosunku do podmiotu znajdującego się na zewnątrz administracji publicznej (por. wyrok NSA z dnia 18 lipca 2007 r., sygn. akt I OSK 1211/06, wyrok NSA z dnia 16 lutego 2005 r., OSK 1017/04, postanowienie WSA w Łodzi z dnia 10 stycznia 2018 r., II SA/Łd 5/18, postanowienie WSA w Poznaniu z dnia 8 października 2019 r., I SA/PO 753/19).
10 Oznacza to, że na gruncie rozpoznawanej sprawy Burmistrz [...] nie posiada legitymacji do wniesienia skargi na decyzję organu odwoławczego. Przyjęcie przeciwnego stanowiska doprowadziłoby do sytuacji, w której stronami postępowania sądowego byłyby dwa organy administracji publicznej orzekające w jednej sprawie, a mianowicie strona wnosząca skargę – Burmistrz [...] który wydał decyzję w pierwszej instancji i Samorządowe Kolegium Odwoławcze - organ drugiej instancji, a spór między nimi sprowadzałby się do różnego stanowiska co do prawidłowości poszczególnych decyzji. Podmiotem uprawnionym do złożenia skargi w żadnym wypadku nie jest organ orzekający w sprawie w pierwszej czy też drugiej instancji. Dopuszczenie możliwości złożenia skargi przez organ administracji publicznej, który wydał rozstrzygnięcie w sprawie, nadawałoby temu organowi dwojakie uprawnienia. Z jednej strony uprawnienia władcze w zakresie rozstrzygnięcia, z drugiej uprawnienia strony, która poprzez złożenie skargi kwestionuje takie rozstrzygnięcie. Takiej konstrukcji prawnej nie przewidują przepisy Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
11 Z tego powodu skarga, jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 16 § 2 p.p.s.a. Na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 w zw. z art. 16 § 2 p.p.s.a., Sąd orzekł o zwrocie skarżącemu uiszczonego wpisu od skargi.
12 /-/ A. Kiersnowska - Tylewicz