Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 18 lutego 2021 r., II SA/Po 805/20

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 18 lutego 2021 r., II SA/Po 805/20

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wiesława Batorowicz po rozpoznaniu w dniu 18 lutego 2021 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. K. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi A. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] [...] lipca 2020 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi /-/ W. Batorowicz

Uzasadnienie

2 W dniu [...] września 2020 r. A. K. wniósł do tut. Sądu, za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego skargę na decyzję wskazaną w rubrum. W tym samym piśmie w pkt 1 skarżący wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi podając jako przyczynę braku dochowania terminu "niewydolność" skarżącego oraz "utrudnienia w epidemii" (k. 4). W dalszej części pisma skarżący odniósł się merytorycznie do skargi wskazując z jakich względów nie zgadza się z zaskarżonym rozstrzygnięciem.

3 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

4 Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm. zwanej dalej Ppsa), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Natomiast zgodnie z art. 87 § 1 Ppsa pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2).

5 Zarówno w orzecznictwie, jak i w literaturze przedmiotu przyjmuje się, iż brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy. Przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Do niezawinionych przyczyn uchybienia terminu zalicza się m.in.: stany nadzwyczajne, takie jak problemy komunikacyjne, klęski żywiołowe (powódź, pożar), czy nagłą chorobę strony lub jej pełnomocnika, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą (por. wyrok NSA z 18 października 2012 r. I FSK 179/11, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Przy ocenie wniosku o przywrócenie terminu do dokonania danej czynności istotne jest wykazanie zaistnienia okoliczności, które świadczą o tym, że wnioskodawca dołożył należytej staranności, aby pomimo zaistnienia danej przeszkody dokonać czynności w stosownym terminie (por. wyrok NSA z dnia 24 sierpnia 2017 r. II FSK 1980/15 Lex nr 2364547). Reasumując zatem stwierdzić należy, że instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku, gdy strona zaprezentowaną argumentacją – popartą stosownymi dokumentami uprawdopodobni brak swojej winy. Przywrócenie terminu nie jest zatem możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa.

6 Odnosząc powyższe ogólne uwagi do niniejszej sprawy stwierdzić należy, że skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do złożenia skargi. Skarżący uzasadnił wniosek trwającą w Polsce epidemią koronawirusa. Sąd zauważa jednak, że powyższe ogólne twierdzenia nie mogą stanowić przyczyny przywrócenia terminu. Stan trwającej epidemii nie oznacza jeszcze bowiem, że skarżący nie miał możliwości wysłania skargi w ustawowym terminie. W szczególności skarżący nie podnosił, że został przykładowo objęty kwarantanną domową, czy też że był hospitalizowany, co uniemożliwiało nadanie przesyłki u operatora pocztowego. Zatem twierdzenia skarżącego o jego "niewydolności" nie mogą skutkować przywróceniem terminu do wniesienia skargi. Okoliczności wynikające z ustalonego stanu faktycznego przemawiają za uznaniem, iż uchybienie terminowi do wniesienia skargi nie może być w tym przypadku uznane za niezawinione przez skarżącego. W ocenie Sądu przy dołożeniu należytej staranności skarżący był bowiem w stanie wnieść w terminie skargę.

7 Mając powyższe na względzie Sąd, działając na podstawie art. 86 § 1 Ppsa orzekł jak w sentencji.

8 /-/ W. Batorowicz