Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 14 grudnia 2006 r., II SA/Po 705/06

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 14 grudnia 2006 r., II SA/Po 705/06

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jolanta Szaniecka po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.K. i A. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości p o s t a n a w i a 1. odrzucić skargę. 2. zwrócić J. i A. K. kwotę 200 zł (dwieście złotych) tytułem uiszczonego wpisu od skargi. /-/ J.Szaniecka

Uzasadnienie

2 Wójt Gminy decyzją z dnia [...]r. ustalił opłatę z tytułu wzrostu wartości nieruchomości położonej w K. w związku z uchwaleniem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi G . J. i A. K. wystąpili do Samorządowego Kolegium Odwoławczego z wnioskiem o stwierdzenie nieważności powyższej decyzji.

3 Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] r., odmówiło stwierdzenia nieważności powołanej wyżej decyzji Wójta Gminy i pouczyło strony postępowania administracyjnego, że decyzja Kolegium jest ostateczna i przysługuje od niej prawo złożenia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem Kolegium w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącym rozstrzygnięcia w sprawie.

4 Skarżący zgodnie z pouczeniem w zakreślonym terminie złożyli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, zwracając uwagę na fakt błędnego pouczenia, co do trybu zaskarżenia decyzji Kolegium.

5 Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę wniosło o jej odrzucenie, bowiem skarga nie została podpisana przez radcę prawnego, a przez aplikanta pozostającego w stosunku pracy w Urzędzie Wojewódzkim w P., co zdaniem organu stanowi naruszenie art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych (teks jedn. Dz.U. z 2002 r. Nr 123, poz. 1059 ze zm.).

6 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

7 Zgodnie z treścią przepisu art. 127 § 3 kpa od decyzji wydanej w pierwszej instancji przez samorządowe kolegium odwoławcze nie służy odwołanie, jednak strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy; do wniosku tego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji. Skarżący natomiast zgodnie z błędnym pouczeniem o trybie zaskarżenia decyzji wnieśli za pośrednictwem Kolegium skargę na przedmiotową decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. Skutkiem tego skarżący nie wykorzystali przysługującego im środka zaskarżenia w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie w postaci wystąpienia z wnioskiem o ponowne rozpoznanie sprawy. Naruszyli tym samym dyspozycję art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) wskazującego na przesłanki skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego.

8 Powyższe skutkować musiało odrzuceniem skargi na decyzję Kolegium o odmowie stwierdzenia nieważności z powodu jej niedopuszczalności (art. 58 § 1 pkt 6 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).

9 Należy w tym miejscu dodać, że nieprawidłowe pouczenie o przysługujących środkach zaskarżenia, zamieszczone w zaskarżonej decyzji nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia (art. 112 kpa).

10 Podnoszony przez Kolegium zarzut złożenia skargi przez niewłaściwą osobę uznać należy za chybiony. Zgodnie, bowiem z treścią art. 351 ust. 4 ustawy o radcach prawnych aplikant radcowski może sporządzać i podpisywać pisma procesowe związane z występowaniem radcy prawnego przed sądami, organami ścigania i organami administracji publicznej - z wyraźnego upoważnienia radcy prawnego, z wyłączeniem apelacji, skargi kasacyjnej i skargi konstytucyjnej. Aplikant radcowski J. M. przedłożył odpowiednie pełnomocnictwo substytucyjne udzielone mu przez radcę prawnego S.S.-R., z którego takie wyraźne umocowanie do działania w imieniu skarżących w przedmiotowej sprawie wynika.

11 Z drugiej strony, od dnia 10 września 2005 r. obowiązuje zmieniona treść art. 8 ustawy o radcach prawnych, na którą powoływało się Kolegium. Zgodnie z obowiązującym brzmieniem art. 8 jego ustęp 2 został uchylony. Wobec tego nie zasługuje na uwzględnienie argument Kolegium, iż podstawę odrzucenia skargi stanowi również jednoczesne pozostawanie pełnomocnika substytucyjnego świadczącego pomoc prawną osobom fizycznym, w stosunku pracy.

12 Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę należało odrzucić. Natomiast treść art. 232 § 1 pkt 1a) stanowi podstawę do orzeczenia z urzędu o zwrocie stronie całego uiszczonego wpisu od odrzuconej skargi.

13 /-/ J.Szaniecka

14 MK