Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 13 grudnia 2024 r., II SA/Po 679/24

postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 13 grudnia 2024 r., II SA/Po 679/24

Sentencja

1 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Paweł Daniel po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi P. K., T. K., B. L., P. L., M. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 27 czerwca 2024 r., nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego postanawia odrzucić skargi wniesione przez B. L., P. L. oraz M. K.

Uzasadnienie

2 Zaskarżone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 27 czerwca 2024 r. zostało doręczone G. R., T. K. oraz P. K..

3 Datowaną na dzień 26 sierpnia 2024 r. P. K., T. K., B. L., P. L. oraz M. K., reprezentowani przez zawodowego pełnomocnika, zaskarżyli opisane powyżej postanowienie.

4 Zarządzeniem z dnia 18 listopada 2024 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wezwał pełnomocnika skarżących do wykazania, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, interesu prawnego B. L., P. L., M. K. do wniesienia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 27 czerwca 2024 r., nr [...], pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tekst jedn. Dz. U. z 2024 r., poz. 935, dalej również jako: "p.p.s.a."). Równocześnie wskazano pełnomocnikowi, że wymienieni powyżej skarżący nie byli stroną prowadzonego postępowania, jak również nie doręczono im zapadłych w sprawie rozstrzygnięć.

5 Powyższe zarządzenia zostały prawidłowo doręczone w dniu 25 listopada 2024 r. (k. [...] akt sądowych). W zakreślonym terminie pełnomocnik nie odniósł się do niego i nie wskazał podstawy istnienia po stronie wyżej wymienionych skarżących interesu prawnego.

6 Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

7 Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd odrzuca skargę, która jest z innych powodów niedopuszczalna, a więc między innymi – została wniesiona przez osobę nie mająca interesu prawnego. Konsekwentnie przed merytoryczną oceną skargi Sąd zobowiązany jest do ustalenia, kto mógł skutecznie wnieść skargę.

8 W tym miejscu należy wyjaśnić, że stosownie do treści art. 50 § 1 i 2 p.p.s.a. uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym (§ 1) oraz uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi (§ 2).

9 Naczelny Sąd Administracyjny wielokrotnie podkreślał, że pojęcie "interesu prawnego", o którym mowa w art. 50 § 1 p.p.s.a., ma charakter obiektywny, a jego źródła każdorazowo należy upatrywać w przepisach prawa materialnego (niekiedy również procesowego, czy też nawet ustrojowego), w związku z czym o jego istocie trzeba wnioskować na podstawie jego związku z konkretną normą prawną, co oznacza, że istnienie interesu prawnego uzasadnia istnienie przepisu prawa i rekonstruowanej z niego normy prawnej stanowiącej źródło (podstawę) wywiedzenia z niej dla danego podmiotu określonych praw lub obowiązków (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 marca 2013 r., I GSK 290/13, wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 sierpnia 2013 r., sygn. akt I OSK 478/12, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 sierpnia 2011 r., sygn. akt II OSK 1609/11; Baza NSA). Innymi słowy, musi istnieć bezpośrednio związek pomiędzy zaskarżonym aktem lub czynnością (tu: postanowieniem), a chronioną prawnie sferą praw i obowiązków skarżącego.

10 W przedmiotowej sprawie zarówno decyzja organu pierwszej instancji (zgodnie z rozdzielnikiem), jak i zaskarżona decyzja została przesłana: G. R., T. K. oraz P. K.. Oznacza to, że B. L., P. L. oraz M. K. nie brali udziału w postępowaniu. Zawodowy pełnomocnik – wezwany do wykazania interesu prawnego powyższych skarżących – nie podjął próby wykazania, że interes powyższy faktycznie istnieje, a co za tym idzie, wymienione powyżej osoby mogły skutecznie wnieść skargę do sądu administracyjnego.

11 Niezależnie od powyższego Sąd dokonał również oceny akt administracyjnych sprawy, z których jasno wynika, że skarżący nie są właścicielami lub użytkownikami wieczystymi nieruchomości położonych bezpośrednio przy działce, na której planowana jest inwestycja. O okoliczności powyższej przesądzają odpisy z ewidencji gruntów oraz załączone mapy ewidencyjne.

12 Mając powyższe na względzie przyjąć należało, że B. L., P. L. oraz M. K. nie mieli interesu prawnego w rozumieniu art. 50 p.p.s.a. do wniesienia skargi, a co za tym idzie, wniesiona przez nich skarga podlegała odrzuceniu na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a.